Bodossaki Lectures on Demand
ΙΔΡΥΜΑ ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ

Ο Παπαδιαμάντης μεταφράζει Τσέχωφ. Παρατηρήσεις στα "Τέσσερα διηγήματα" και στη γαλλική πηγή τους

Miano Matteo

7 Οκτωβρίου 2011

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN VIDEO & SLIDES
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 25:25 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 2494
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ /
Ομιλητές
Miano Matteo

Γλώσσα
Ελληνική

Ημερομηνία
07/10/2011

Διάρκεια
25:25

Εκδήλωση
Γ' Διεθνές Συνέδριο για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Χώρος
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Διοργάνωση
Εταιρεία Παπαδιαμαντικών Σπουδών
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Megaron Plus

Κατηγορία
Λογοτεχνία

Ετικέτες
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, μετάφραση, Τσέχωφ

Η εισήγηση έχει ως θέμα το σχολιασμό της μετάφρασης από τον Παπαδιαμάντη των τεσσάρων τσεχοφικών διηγημάτων και ενός εισαγωγικού άρθρου. Τα διηγήματα είχα δημοσιευθεί, από ένα κάθε φορά, το 1901 στο περιοδικό Άστυ, μεταφρασμένα στα ελληνικά, όχι όμως απευθείας από τα ρωσικά αλλά από τις αντίστοιχες γαλλικές αποδόσεις τους, τυπωμένες όλες μαζί στο περιοδικό La Revue hebdomadaire το Σεπτέμβριο του 1900. Για δεκαετίες οι παπαδιαμαντικές μεταφράσεις του Τσέχοφ είχαν αγνοηθεί και μόνον από τα τέλη της δεκαετίας του '90 και μετά άρχισε η ενασχόληση με αυτές (Ελ. Πολίτου-Μαρμαρινού, 1996 - Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος, 2006 - Λ. Τριανταφυλλοπούλου, 2007), που όμως δεν οδήγησε στην επισήμανση της γαλλικής τους πηγής. Το κενό αυτό δεν επέτρεψε της σε βάθος ανάλυση συγκεκριμένων πολιτισμικών δεδομένων που εκφράζουν, στην ελληνική απόδοση και των διηγημάτων και του άρθρου, την ετερότητα του σλαβικού κόσμου ιδωμένη από ένα διαφορετικό, λόγω γεωγραφικής αποστάσεως και κουλτούρας, αναγνωστικό κοινό. Το εισαγωγικό άρθρο επίσης αποδεικνύει το επίπεδο επάρκειας του παπαδιαμάντη ως προς τους νεολογισμούς της γαλλικής γλώσσας. Η σύνολη, λοιπόν, περίπτωση του Παπαδιαμάντη ως μεταφραστή του Τσέχοφ μέσω γαλλικών κειμένων αποβαίνει σημαντική, γιατί αναδεικνύει τρία θέματα μελέτης αλληλοσυνδεόμενα: 1. Τον εντοπισμό των πηγών 2. Την ξενογλωσσία του Παπαδιαμάντη και 3. Την ικανότητα διείσδυσής του στο πνεύμα και του έργου και του συγγραφέα του πρωτοτύπου, παρά την αδυναμία προσέγγισες στο αρχικό κείμενο.

Miano Matteo Διδάσκων στο Diparmento di Filologia Moderna, Πανεπιστήμιο Κατάνης

Ο Matteo Miano σπούδασε Ρωσική και Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Κατάνης, και έχει ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Είναι μέλος της Ιταλικής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών. Διδάσκει στον Τομέα Μοντέρνας Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Κατάνης, όπου συνεργάζεται με την Έδρα Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας.

Διεξάγει την έρευνά του αφ’ενός στο πλαίσιο της παραλογοτεχνίας και αφ’ ετέρου στο πλαίσιο της συγκριτικής λογοτεχνίας και των σχέσεων των αριστουργημάτων της ρωσικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα και των ελληνικών μεταφράσεών τους. Τα πιο πρόσφατα δημοσιεύματα: Dostoevskij, Papadiamantis, Roidis e la traduzione greca di Delitto e Castigo, ne Il Verismo fra Sicilia e Grecia, [Quaderni del Dipartimento di Filologia Moderna 11], Catania 2008, σσ. 35-55; Toska-Angoisse-Πόνος βαθύς. A proposito di una traduzione di Alèxandros Papadiamantis, στο Aspetti di linguistica e dialettologia neogreca, [Quaderni del Dipartimento di Filologia Moderna 17] Acireale-Roma 2008, σσ. 75-90; Grecia: tra deregulation e commercializzazione, στο Giornali d'Europa, Catania 2009. Alèxandros Papadiamantis e i faraoni di Čechov. Genesi di quattro traduzioni, Catania 2011.

Ιστολόγιο του Matteo Miano

Σχετικές ομιλίες