Bodossaki Lectures on Demand

Πως αντιμετωπίζονται διατροφικά οι διαταραχές λήψης τροφής;

Παπακωνσταντίνου Αιμιλία

28 Σεπτεμβρίου 2013

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN VIDEO & SLIDES
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 30:32 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 1809
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ /

Οι διαταραχές λήψης τροφής περιλαμβάνουν τη ψυχογενή ανορεξία, τη ψυχογενή βουλιμία, τη διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας ή/και συνδυασμούς αυτών. Οι διαταραχές λήψης τροφής μπορεί να συνυπάρχουν με την παχυσαρκία, παρόλο που συνήθως, τα περισσότερα από αυτά τα άτομα είναι φυσιολογικού σωματικού βάρους ή ολιγοβαρή. Οι διαταραχές αυτές αποτελούν ψυχιατρικά νοσήματα και το κοινό τους γνώρισμα είναι η εμμονή με το σωματικό βάρος, την εξωτερική εμφάνιση και τη δίαιτα. Τυπικά, η έναρξη των διαταραχών λήψης τροφής παρατηρείται κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Προσβάλει το 9-22% όλων των γυναικών, κυρίως όσων είναι μεταξύ 13 και 35 ετών και η τάση της είναι αυξητική. Ο επιπολασμός των διαταραχών λήψης τροφής είναι χαμηλότερος στα αγόρια/άντρες συγκριτικά με τις γυναίκες, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι αυξάνεται σταθερά. Πρόσφατη μελέτη μάλιστα, έδειξε ότι περίπου το 40% των φοιτητών Ελληνικών  Πανεπιστημίων βρίσκονται σε κίνδυνο να εμφανίσουν κάποια διαταραχή λήψης τροφής.

Οι διαταραχές λήψης τροφής προσβάλουν ασθενείς όλων των κοινωνικο-οικονομικών επιπέδων, αλλά, η επίμονη άρνηση καθιστά δύσκολη τη διάγνωση τους. Η εικόνα του σώματος σε όλες τις καταστάσεις είναι εξαιρετικά διαταραγμένη ενώ η διατροφή είναι συνήθως ανεπαρκής σε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, αντιοξειδωτικά συστατικά, κ.α. Ορισμένες φορές, οι ανεπάρκειες βιταμινών είναι τόσο έντονες ώστε να εκδηλώνονται κλασικά συμπτώματα. Η στρατηγική της διαιτητικής αντιμετώπισης των διαταραχών λήψης τροφής εξατομικεύεται τόσο στην πάθηση όσο και στο άτομο. Σημαντικοί παράγοντες επιτυχίας της διατροφικής θεραπείας αποτελούν η συμβουλευτική και διαιτητική εκπαίδευση τόσο στο άτομο όσο και στην οικογένεια, καθώς οι διατροφικές συμπεριφορές της οικογένειας θα επηρεάσουν απόλυτα τις συμπεριφορές ενός παιδιού ή εφήβου και καθορίζουν απόλυτα τον κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών στη μετέπειτα εφηβική και ενήλικη ζωή . Μάλιστα, οι διαταραγμένες διατροφικές συμπεριφορές μιας μητέρας συσχετίζονται απόλυτα με τις αλλαγές της διατροφικής συμπεριφοράς ενός παιδιού και την πρόσληψη μακροθρεπτικών συστατικών, δηλαδή υδατανθράκων, λίπους, και πρωτεΐνης. Η ιδανική διαιτητική στρατηγική και αγωγή είναι ακόμα άγνωστη ενώ αποτελεί το πεδίο έντονης ερευνητικής δραστηριότητας.

Παπακωνσταντίνου Αιμιλία Λέκτορας, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η Αιμιλία Παπακωνσταντίνου είναι Λέκτορας Διατροφής και Μεταβολισμού στο Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων του Γεωπονικού Πανεπιστήμιου Αθηνών. Στα 9 χρόνια που παρέμεινε στις ΗΠΑ, και μετά την αποφοίτησή της από το Τμήμα Τροφίμων και Διατροφής του Πανεπιστημίου της Γεωργίας στις Η.Π.Α., και κατά τη διάρκεια και μετά από την ολοκλήρωση των μεταπτυχιακών της σπουδών, εργάστηκε ως έμμισθη μεταπτυχιακή βοηθός καθηγητή με καθήκοντα διδασκαλίας και έρευνας μέχρι το 2003 στο ίδιο πανεπιστήμιο.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έγινε κάτοχος Διδακτορικού Διπλώματος από το Τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής του Χαροκοπείο Πανεπιστημίου και εργάστηκε στο Εργαστήριο Διατροφής και Κλινικής Διαιτολογίας ως Επιστημονικός Συνεργάτης μέχρι το 2006. Τα τελευταία 6 χρόνια απέκτησε πολύτιμη κλινική και ερευνητική εμπειρία, εργαζόμενη ως κλινικός διαιτολόγος στη Β’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μονάδα Έρευνας και Διαβητολογικό Κέντρο, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν».

Το ερευνητικό της έργο και η κλινική της εμπειρία στη διατροφική πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και του σακχαρώδους διαβήτη την έχουν καθιερώσει ως μία από τις πιο σημαντικές ειδικούς σε αυτό τον τομέα. Εργασίες της έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, ενώ έχει συμμετέχει ως προσκεκλημένη ομιλήτρια σε περισσότερα από 50 συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Σχετικές ομιλίες