Bodossaki Lectures on Demand

Stress vs. Childhood, Puberty and Adolescence

Χρούσος Γεώργιος Π.

16 Ιουνίου 2011

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN VIDEO & SLIDES
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 21:13 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 2327
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ /
Ομιλητές
Χρούσος Γεώργιος Π.

Γλώσσα
Αγγλική

Ημερομηνία
16/06/2011

Διάρκεια
21:13

Εκδήλωση
23rd IAPD Congress: Interdisciplinary Approach to Paediatric Dentistry

Χώρος
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο

Διοργάνωση
Ελληνική Παιδοδοντική Εταιρεία

Κατηγορία
Παιδιατρική

Ετικέτες
άγχος, στρες, εφηβεία

Τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού και του εφήβου, συμπεριλαμβανομένης της εμβρυικής περιόδου, χαρακτηρίζονται από σημαντικές αλλαγές στην αύξηση και την ανάπτυξη. Η αύξηση περιλαμβάνει αλλαγές στη φυσική διάπλαση - όπως το ανάστημα και το σωματικό βάρος, το σχήμα και τη σύνθεση, καθώς και τη διαδικασία της ήβης - και ολοκληρώνεται συνήθως στην ηλικία των 14-16 ετών. Ενώ η ανάπτυξη αφορά την ψυχοκοινωνική, νοητική και συναισθηματική ωρίμανση του ατόμου, συμπεριλαμβανομένης και της της ανάπτυξης του εγκεφάλου που ολοκληρώνεται στην ηλικία των 24-27 ετών.

Ως "άγχος" ορίζεται η "κατάσταση απειλής ή αντιλαμβανόμενης απειλής της ομοιόστασης" και μπορεί να επηρεάζει την αύξηση και την ανάπτυξη, προκαλώντας ψυχοπαθολογία κατά την ίδια χρονική περίοδο αλλά και μελλοντικά. Το άγχος σχετίζεται με την ενεργοποίηση του συστήματος άγχους το οποίο αποτελείται από τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφρίδιών και τη διέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Το σύστημα άγχους λειτουργεί σε ρυθμό ηρεμίας, σε καθημερινό ρυθμό ή σε καταστάσεις απειλής, απαντώντας σε ένα στρεσογόνο παράγοντα, και αλληλεπιδρά με άλλα συστήματα του οργανισμού για τη ρύθμιση μιας ποικιλίας λειτουργιών όπως της συμπεριφοράς, του μεταβολισμού καθώς και του ενδοκρινικού, ανοσοποιητικού και καρδιαγγειακού συστήματος.

Η εμπειρία της αντιλαμβανόμενης ή πραγματικής ανεξέλεγκτης έντασης ή/και το παρατεταμένο άγχος σχετίζεται με χρόνιες μεταβολές στην έκκριση CRH, κατεχολαμινών και κορτιζόλης, και μπορεί να οδηγήσει σε παθολογική και επιβλαβή ομοιόσταση. Αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα σωματικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς, όπως άγχος, κατάθλιψη, ψυχοσωματικές διαταραχές και κατάχρηση ουσιών, παχυσαρκία/μεταβολικό σύνδρομο και οστεοπόρωση. Επίσης μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές του ύπνου, συμπεριλαμβανομένης της αϋπνίας και της υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας, που μπορούν να βλάψουν την λειτουργία του αναπαραγωγικού και ανοσολογικού συστήματος.

Τα παιδιά και οι έφηβοι που βρίσκονται σε διαρκή ανάπτυξη είναι ιδιαίτερα ευπαθή στις επιπτώσεις του χρόνιου στρες, τόσο στη συμπεριφορά όσο και στα βιολογικά μονοπάτια που εμπλέκονται στη σύνδεση μεταξύ χρόνιου στρες και παχυσαρκίας ή μεταβολικού συνδρόμου. Κατανάλωση φαγητού για συναισθηματικούς λόγους, έλλειψη ύπνου, αυθόρμητες συμπεριφορές και επιλογή συγκεκριμένων τροφίμων, χαρακτηρίζουν αγχώδη άτομα και παχύσαρκα παιδιά και εφήβους που συχνά εμπλέκονται σε καταστάσεις διαταραγμένης εικόνας του εαυτού τους. Το άγχος σε νεαρή ηλικία μπορεί να έχει επιπλέον επιπτώσεις στην χρονική έναρξη της ήβης, στη νοητική και συναισθηματική ανάπτυξη, στην ανοσολογική λειτουργία και το τελικό ύψος του ατόμου.

Χρούσος Γεώργιος Π. Καθηγητής Παιδιατρικής, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ - Διευθυντής, Α΄Κλινική, Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία»
Ο Γεώργιος Χρούσος είναι καθηγητής και διευθυντής της Α΄ Παιδιατρικής Κλινικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ από το 2010 κατέχει την Έδρα της UNESCO στην Εφηβική Ιατρική (UNESCO Chair on Adolescent Health Care) του ίδιου Πανεπιστημίου. Πριν επιστρέψει στην Ελλάδα διετέλεσε διευθυντής του Tμήματος Παιδιατρικής και Αναπαραγωγικής Ενδοκρινολογίας του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού και της Ανθρώπινης Ανάπτυξης στην Βηθεσδά της Πολιτείας του Μέριλαντ και καθηγητής της Παιδιατρικής, Φυσιολογίας και Βιοφυσικής του Πανεπιστημίου Georgetown στην Ουάσινγκτον. Έχει αναγνωρισθεί παγκοσμίως για την έρευνά του στο μοριακό σύστημα μετάδοσης του σήματος των γλυκοκορτικοειδών στο κύτταρο, στις νόσους του άξονα των επινεφριδίων και στους φυσιολογικούς και μοριακούς μηχανισμούς του στρες. Ο ίδιος έχει συνεισφέρει σημαντικά στη βιοϊατρική βιβλιογραφία και η προσφορά του έχει ανοίξει νέους ορίζοντες σε ένα φάσμα χρόνιων σύμπλοκων διαταραχών του ανθρώπου, όπως η κατάθλιψη, το μεταβολικό σύνδρομο και οι αυτοάνοσες παθήσεις. Έχει λάβει πολυάριθμα διεθνή βραβεία για το έργο του, έχει συγγράψει πάνω από 800 πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες και το έργο του έχει αναφερθεί διεθνώς σε πάνω από 74. 000 επιστημονικές δημοσιεύσεις,.. Σύμφωνα με το Institute of Scientific Information, είναι ένας από τους πιο υψηλά αναφερόμενους επιστήμονες στον κόσμο (ISI highly cited) όχι μόνο στην Κλινική Ιατρική, αλλά και στη Βιολογία και Βιοχημεία, και ο υψηλότερα αναφερόμενος κλινικός παιδίατρος και ενδοκρινολόγος παγκοσμίως. Με δείκτη Hirsch 135, ο καθηγητής Χρούσος είναι ο μοναδικός Έλληνας ιατρός-επιστήμων που συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των ISI highly cited στην Κλινική Ιατρική, που εμπεριέχει τους 200 πλέον αναφερόμενους ιατρούς-επιστήμονες στον κόσμο. Ο καθηγητής είναι Master (Διδάσκαλος) του Αμερικανικού Κολλεγίου Ιατρών και του Αμερικανικoύ Κολλεγίου Ενδοκρινολογίας και Εταίρος (Fellow) του Βασιλικού Κολλεγίου Ιατρών της Μεγάλης Βρετανίας. Μεταξύ άλλων, είναι Επίτιμος Διδάκτωρ των Πανεπιστημίων της Λιέγης, Βέλγιο, Αγκόνας, Ιταλία, και Πατρών, Ελλάδα, και Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Warwick, Coventry της Μ.Βρετανίας. Το 2011 κατείχε την Διακεκριμένη Έδρα Τζών Κλούγκε στην Τεχνολογία και Κοινωνία, Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου στην Ουάσινγκτον. Έχει υποστηρίξει την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία περισσότερων από 60 σήμερα διαπρεπών και βραβευμένων Ελλήνων και ξένων ιατρών–επιστημόνων και είναι εκλεγμένο μέλος πολλών διεθνών επιστημονικών ενώσεων.

Σχετικές ομιλίες