Bodossaki Lectures on Demand
ΙΔΡΥΜΑ ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ

Παρουσίαση της έκδοσης «Ιστορία της Μουσικής στη Νεώτερη Ελλάδα»

Τσούχλος Νίκος, Κουρμπανά Στέλλα, Ξανθουδάκης Χάρης, Βλαγκόπουλος Πάνος, Καρδάμης Κώστας, Καραπιδάκης Νίκος, Παπαδάτος Ιωσήφ, Φιδετζής Βύρων

26 Φεβρουαρίου 2022

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 02:11:38 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 245

Το Ωδείο Αθηνών συμμετέχοντας στον εορτασμό των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης και χάρη στην στήριξη του ΚΙΚΠΕ και της Πρωτοβουλίας ’21 παρουσίασε το Σάββατο 26 Φεβρουαρίου την έκδοση:

Ιστορία της Μουσικής στη Νεώτερη Ελλάδα, τόμος Α': Από την Άλωση της Πόλης έως την Έξωση του Όθωνα

Η Ιστορία της Μουσικής στη Νεώτερη Ελλάδα από το Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης του Ωδείου Αθηνών (ΚΕΤΩΑ) θα αποτελέσει μια έκδοση ορόσημο, που έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό: τη συνολική παρουσίαση της συνεχούς παράδοσης της νεοελληνικής μουσικής ζωής και παραγωγής από την Άλωση έως και σήμερα.

Αξιοποιώντας τις τελευταίες μουσικολογικές έρευνες και τον μεγάλο πλούτο παλαιών και νέων αρχειακών πηγών, τρεις εικονογραφημένοι τόμοι και έξι δίσκοι ακτίνας φωτίζουν άγνωστες πτυχές της μουσικής μας ιστορίας. Την επιμέλεια της έκδοσης έχει αναλάβει μια εκδοτική ομάδα, αποτελούμενη από τους Χάρη Ξανθουδάκη, Πάνο Βλαγκόπουλο, Κώστα Καρδάμη και Στέλλα Κουρμπανά.

Μίλησαν τα μέλη της επιστημονικής επιτροπής της έκδοσης Χάρης Ξανθουδάκης, Πάνος Βλαγκόπουλος, Κώστας Καρδάμης, Στέλλα Κουρμπανά καθώς και οι Νίκος Καραπιδάκης, Βύρων Φιδετζής, Ιωσήφ Παπαδάτος.

Χαιρετισμό απεύθυνε ο Πρόεδρος του Ωδείου Αθηνών Νίκος Τσούχλος.

Τσούχλος Νίκος Αρχιμουσικός, Αναπληρωτής Καθηγητής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο - Πρόεδρος του Ωδείου Αθηνών

Ο Νίκος Τσούχλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής και διδάκτωρ του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, με παράλληλες μουσικές σπουδές στο Εθνικό Ωδείο (πιάνο) και την Ecole Normale de Musique του Παρισιού (θεωρητικά της μουσικής), μαθήτευσε κοντά στον αρχιμουσικό Sergiu Celibidache και, από το 1989, δραστηριοποιείται ως αρχιμουσικός στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ξεκίνησε ως βοηθός του Μ. Χατζιδάκι στην Ορχήστρα των Χρωμάτων, ενώ έκτοτε έχει συνεργαστεί με τις περισσότερες ελληνικές ορχήστρες, καθώς και με πολλά συγκροτήματα και καλλιτεχνικούς οργανισμούς του εξωτερικού. Από το 1991 διετέλεσε διευθυντής καλλιτεχνικού προγραμματισμού και αργότερα, ως το 2012, καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Από το 2013 υπηρετεί το Μουσικό και Δραματικό Σύλλογο «Ωδείον Αθηνών – 1871» ως πρόεδρος του ΔΣ, ενώ από το 2014 είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Για το συγγραφικό του έργο πάνω σε ζητήματα μουσικής ερμηνείας έχει διακριθεί από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών (2011), ενώ για τις ποικίλες δραστηριότητές του στο χώρο του πολιτισμού του έχει απονεμηθεί από το γαλλικό κράτος η διάκριση Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.

Κουρμπανά Στέλλα Μουσικολόγος, Διδάκτωρ Ιονίου Πανεπιστημίου - Έφορος Αρχείου Ωδείου Αθηνών

Η Στέλλα Κούρμπανα γεννήθηκε στην Αθήνα το Νοέμβριο του 1976. Πολύ μικρή ξεκίνησε μαθήματα χορού και αργότερα πιάνου. Το 1999 αποφοίτησε από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου σπούδασε ιστορία και θεωρία του θεάτρου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της εργάστηκε στο Αρχείο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1998-9) και συνεργάστηκε με τον χορό περιοδικό Εν Χορώ. Το 2002 αποφοίτησε από το διατμηματικό μεταπτυχιακό του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου με κατεύθυνση Θεατρολογίας-Μουσικολογίας. Είναι διδάκτωρ του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου με θέμα: Όψεις του Βαγκνερισμού στον ελληνικό 19ο αιώνα. Έχει δημοσιεύσει άρθρα για τη μουσική, την όπερα, το θέατρο και τη λογοτεχνία στη σύγχρονη Ελλάδα και είναι αρχισυντάκτρια του περιοδικού Νέος Μουσικός Ελληνομνήμων που εκδίδει το Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης του Ωδείου Αθηνών σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ελληνικής Μουσικής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Έχει εργαστεί ως εκδότρια και μεταφράστρια βιβλίων από τα γαλλικά και τα ιταλικά. Από το Σεπτέμβριο του 2013 είναι Έφορος του Αρχείου του Ωδείου Αθηνών.

Ξανθουδάκης Χάρης Ομότιμος Καθηγητής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο - Διευθυντής, Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης του Ωδείου Αθηνών

Ο Χάρης Ξανθουδάκης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1950. Σπούδασε σύνθεση και ηλεκτρονική μουσική στην Αθήνα και στο Παρίσι με τον Γ.Α. Παπαϊωάννου, τον Μ. Αδάμη και τον Ι. Ξενάκη. Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μεταπτυχιακός απόφοιτος και διδάκτωρ μουσικής του πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris-1), ασχολήθηκε με τη σύνθεση, τη μουσικολογική έρευνα και τη διδασκαλία. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, μέλος του Δ.Σ. του Ελληνικού Συνδέσμου Σύγχρονης Μουσικής και της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, καθώς και πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Συνθετών Ηλεκτρονικής Μουσικής (CIME / UNESCO). Υπήρξε καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Διετέλεσε αντιπρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου, Κοσμήτορας της Σχολής Μουσικής και Οπτικοακουστικών Τεχνών καθώς και μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ανώτατων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΕC). Είναι Ομότιμος Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου, Γραμματέας του Δ.Σ. του Ωδείου Αθηνών και Διευθυντής του ΚΕΤΩΑ (Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης του Ωδείου Αθηνών).

Έργα του έχουν παιχτεί σε πολυάριθμες συναυλίες και φεστιβάλ σ’ ολόκληρο τον κόσμο, από τις Η.Π.Α. και την Κούβα ως το Βιετνάμ και την Ιαπωνία.

Βλαγκόπουλος Πάνος Μουσικολόγος - Αναπληρωτής Καθηγητής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Γεννήθηκε το 1961 και, μετά τις εγκύκλιες σπουδές στην Ευαγγελική Σχολή Ν. Σμύρνης, σπούδασε Νομικά (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης) και Μουσικολογία στη Βασιλεία και την Κέρκυρα. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή πάνω στη µουσική ιστοριογραφία της Ars nova στο Ιόνιο Πανεπιστήµιο υπό την επίβλεψη της Irmgard Lerch-Καλαβρυτινού. Διετέλεσε Υπεύθυνος Προσκτήσεων στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη» από το 1995 έως το 2003. Από το 2003 διδάσκει στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, όπου το 2016 εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής. Έχει διδάξει θέµατα ιστορίας της µουσικής και ανάλυσης στο Ιόνιο Πανεπιστήµιο, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, το Ωδείο Φίλιππος Νάκας και τη Schola Cantorum της Βασιλείας.

Έχει μεταφράσει τις Γλώσσες της τέχνης του Nelson Goodman, το Φανταστικό μουσείο των μουσικών έργων της Lydia Goehr, κείµενα του Ρierre Boulez (Σύγχρονη Μουσική Σκέψη), του Ulrich Michels (Άτλας της Μουσικής), καθώς και το κεφάλαιο περί µουσικής στην ελληνική συνοπτική έκδοση της Δεκαδικής Ταξινόµησης Dewey (Εθνικό Κέντρο Τεκµηρίωσης), ενώ έχει δημοσιεύσει σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά και εκδόσεις. Συµµετείχε στην επιστηµονική οµάδα για την ανακατασκευή της αρχαίας υδραύλεως (Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών).Έχει συµµετάσχει µε ανακοινώσεις σε συνέδρια στην Αθήνα, την Οξφόρδη και τη Βιένη.

Είναι διευθυντής της επιστηµονικής επιθεώρησης «Μουσικός Λόγος» και της σειράς «Μνηµεία Νεοελληνικής Μουσικής», καθώς και του διαρκούς Σεµιναρίου για την Αρχαία Ελληνική και Ρωµαϊκή Μουσική, που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο πλαίσιο της Θερινής Μουσικής Ακαδηµίας του Τµήµατος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστηµίου. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται σε γενικότερα θέματα ανάλυσης και αισθητικής, αλλά και σε ζητήματα ιδεολογίας της Νέας Ελληνικής Μουσικής. 

Καρδάμης Κώστας Μουσικολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής & Διευθυντής του Εργαστηρίου Ελληνικής Μουσικής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Ο Κώστας Καρδάμης αποφοίτησε από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου το 2000. Το 2002 ως υπότροφος του «Ιδρύματος Παναγιώτη και Έφης Μιχελή» έλαβε τον τίτλο του Master of Advanced Musical Studies από το Royal Holloway University of London. Το 2006 απέκτησε διδακτορικό τίτλο από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Έχει συνεργαστεί με τον Οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών, το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς και συμμετέχει σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια, δημοσιεύοντας παράλληλα μελέτες σχετικές με την ιστορία της Νεοελληνικής Μουσικής, ιδιαίτερα αυτής του 18ου και 19ου αιώνα, και του μουσικού θεάτρου. 

Στα ερευνητικά ενδιαφέροντα του συμπεριλαμβάνεται, επίσης, η μουσική για πνευστά όργανα και η διάδραση μουσικής, κοινωνίας και πολιτικής. Είναι λέκτορας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου με γνωστικό αντικείμενο της Ιστορία της Νεοελληνικής Μουσικής. 

Είναι μέλος του Εργαστηρίου Ελληνικής Μουσικής του ιδίου τμήματος, της συντακτικής ομάδας του περιοδικού Μουσικός Λόγος και της ελληνικής επιτροπής του RILM, καθώς και γενικός επιμελητής της σειράς Μνημεία Νεοελληνικής Μουσικής. Από το 2003 έχει αναλάβει την επιμέλεια του Αρχείου και του Μουσείου της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας.

Καραπιδάκης Νίκος Ιστορικός, Καθηγητής Ιονίου Πανεπιστημίου - τ. Πρόεδρος της Εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους

O Nίκος Ε. Καραπιδάκης γεννήθηκε το 1955 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και Αρχειονομία - Παλαιογραφία στην Ecole Nationale des Chartes. Εργάσθηκε ως αρχειονόμος από το 1982 στο Ιστορικό Αρχείο Κέρκυρας, στα Γενικά Αρχεία της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη συνέχεια, από το 1989 έως το 1993, ως διευθυντής των Γενικών Αρχείων του Κράτους. Από το 1990 διδάσκει μεσαιωνική ιστορία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Στο συγγραφικό του έργο ασχολείται με την ιστορία των θεσμών, των κοινωνικών ομάδων και την ιστοριογραφία του Μεσαίωνα και της Ενετοκρατίας.

Παπαδάτος Ιωσήφ Συνθέτης, Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών - Καθηγητής Σύνθεσης, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Ο Ιωσήφ Παπαδάτος (γεν. 1960) είναι συνθέτης και καθηγητής σύνθεσης στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Έχει διατελέσει πρόεδρος του Τμήματος και, επίσης, Αντιπρύτανης του Ιδρύματος. 

Σπούδασε στην Ελλάδα με τους Α. Καρμπόνε, Α. Καποδίστρια και Γ. Ιωαννίδη. Συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ντύσελντορφ της Γερμανίας με τον Γκ. Μπέκερ και παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα αλγοριθμικής σύνθεσης με τον Κλ. Μπάρλοου και βυζαντινής μουσικής με τον Δ. Τερζάκη. Αργότερα ολοκλήρωσε τον δεύτερο κύκλο σπουδών του κοντά στον συνθέτη Χανς-Ούλριχ Χούμπερτ στην Κολωνία.

Έχει γράψει περισσότερες από 100 συνθέσεις: τέσσερις συμφωνίες και άλλα έργα συμφωνικής μουσικής, μουσικής δωματίου, φωνητικά έργα, συνθέσεις για σόλο όργανα, ηλεκτρονικής μουσικής, μία μονόπρακτη όπερα, ένα πολύτεχνο έργο αφιερωμένο στη μνήμη του Γιάννη Χρήστου, καθώς και μουσική για το θέατρο και το Αρχαίο Δράμα. Τα έργα του έχουν εκτελεστεί και παρουσιαστεί ραδιοφωνικά στην Eλλάδα και στο εξωτερικό και έχει δεχθεί πολυάριθμες παραγγελίες και αναθέσεις.

Έχει δώσει πολλές διαλέξεις και σεμινάρια με θέματα, που αφορούν την σύγχρονη μουσική δημιουργία, έχει συμμετάσχει σε σχετικές ημερίδες και συνέδρια και έχει διδάξει στην ωδειακή εκπαίδευση. Tου έχουν απονεμηθεί πολλές υποτροφίες και έχει βραβευθεί κατ’ επανάληψη σε σημαντικούς διεθνείς διαγωνισμούς σύνθεσης. 

Έχει συνεργαστεί με το Γ΄ Πρόγραμμα της Eλληνικής Pαδιοφωνίας ως παραγωγός μουσικών εκπομπών. Έχει συμμετάσχει ως μέλος κριτικών επιτροπών σε σημαντικούς ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς σύνθεσης. Πρόσφατα εξελέγη πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. 

Φιδετζής Βύρων Μαέστρος - Τσελίστας - Μελετητής της ελληνικής μουσικής

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Βιολοντσέλο µε τον Μανώλη Καζαµπάκα και ανώτερα θεωρητικά µε τον Σόλωνα Μιχαηλίδη στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Με υποτροφία του ΙΚΥ συνέχισε τις σπουδές του βιολοντσέλου στη Μουσική Ακαδηµία της Βιέννης µε τους Βλ. Ορλόφ, Α. Ναβάρα και Σ. Μπένες και πήρε το δίπλωµα του το 1975. Παράλληλα φοίτησε, στην ίδια σχολή, στην τάξη διεύθυνσης ορχήστρας του Χανς Σβαρόφσκι από το 1973 έως το 1977, οπότε πήρε και το δίπλωµα διεύθυνσης ορχήστρας. Παρακολούθησε επίσης σεµινάρια µε τους αρχιµουσικούς Μιλτιάδη Καρύδη (Βιέννη) και Ότµαρ Σουίτνερ (Βαϊµάρη).

Έχει εµφανιστεί ως σολίστ και ως διευθυντής ορχήστρας µε όλες τις ελληνικές συµφωνικές ορχήστρες, καθώς και µε ξένα συγκροτήµατα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνεργάστηκε επί πολλά χρόνια µε την Εθνική Λυρική Σκηνή, όντας από το 1985 έως το 1992 µόνιµος αρχιµουσικός της. Από τον Σεπτέµβριο του 1990 ως το 1992 ήταν επικεφαλής αρχιµουσικός της Κρατικής Φιλαρµονικής του Αικατερίνενµπουργκ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και από το 1992 είναι προσκεκληµένος αρχιµουσικός της «Καπέλα Ρωσία», στη Μόσχα (πρώην ορχήστρας του Υπουργείου Πολιτισµού της ΕΣΣΔ). Υπήρξε παράλληλα προσκεκληµένος αρχιµουσικός της Συµφωνικής Ορχήστρας του Πάζαρτζικ της Βουλγαρίας από το 1990 ως το 1999, οπότε έγινε, µέχρι το 2001, καλλιτεχνικός της διευθυντής. Την περίοδο 2000-2005 είχε την καλλιτεχνική ευθύνη της Συµφωνικής Ορχήστρας του Δήµου Θεσσαλονίκης. Από το 1987 είναι µόνιµος αρχιµουσικός της ΚΟΑ, και από το 2004 έως το 2011 υπήρξε και ο καλλιτεχνικός της διευθυντής. Τον Νοέμβριο του 2016 ανέλαβε την Καλλιτεχνική Διεύθυνση της Φιλαρμόνιας Ορχήστρας Αθηνών.

Έχει ηχογραφήσει τις όπερες του Σ. Σαµάρα: Ρέα, Μάρτυς, Ξανθούλα, Δεσποινίς ντε Μπελ-ιλ, Τίγκρα, καθώς και το λυρικό κύκλο "Τα Επινίκια", τις όπερες του Π. Καρρέρ: "Κυρά Φροσύνη", "Δέσπω" την όπερα του Δ. Μητρόπουλου: "Αδελφή Βεατρίκη", τους 36 Ελληνικούς χορούς του Ν. Σκαλκώτα στην πρώτη συνολική παγκόσµια ηχογράφηση τις τρεις συµφωνίες του Μ. Καλοµοίρη: όλα τα Συµφωνικά του Ποιήµατα, το Τρίπτυχο, τις Ραψωδίες καθώς και τις όπερές του "Ανατολή" και "Κωνσταντίνος Παλαιολόγος" τα ορχηστρικά άπαντα, του Γ. Κωνσταντινίδη και τον "Ύµνο στην Ελευθερία" του Ν. Χ. Μάντζαρου στην πλήρη και πρωτότυπη µορφή του. Επίσης έργα των Γ. Σισιλιάνου, Δ. Δραγατάκη, Α. Ευαγγελάτου, Δ. Λιάλιου, Δ. Λαυράγκα, Μ. Βάρβογλη, Π. Πετρίδη, Αιµ. Ριάδη, Γ. Αξιώτη, Θ. Αντωνίου, Μ. Θεοδωράκη, Ι. Χαλιάσα, Π. Κούκου, Σ. Ζάνα Σ. Μιχαηλίδη, Θ. Καρυωτάκη, Χ. Ξανθουδάκη, Δ. Μαραγκόπουλου, Φ. Τσαλαχούρη κ.ά.

Δίδαξε µορφολογία και ιστορία της ελληνικής µουσικής στα τµήµατα µουσικών σπουδών του Πανεπιστηµίου Αθηνών και του Ιονίου Πανεπιστηµίου, του οποίου υπήρξε επί σειρά ετών μέλος της Διοικούσας Επιτροπής και τον Οκτώβριο του 2012 εξελέγη μέλος του  Διοικητικού  Συμβουλίου  του.  Επίσης δίδαξε Ιστορία και Αισθητική της Ελληνικής Όπερας στο µεταπτυχιακό πρόγραµµα του Τµήµατος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος  της  Καλλιτεχνικής  Επιτροπής των Μουσικών Σχολείων της χώρας (1994-2005).

Η διεθνής κριτική εξεθείασε κατά καιρούς µε ιδιαιτέρως κολακευτικά σχόλια τη δισκογραφική αλλά και τη γενικότερη προσπάθειά του για την προβολή της ελληνικής µουσικής δηµιουργίας. Για την καλλιτεχνική του δράση η Ακαδηµία Αθηνών τον τίµησε το 1975 µε το βραβείο Σπύρου Μοτσενίγου. Για την προσφορά του στην ελληνική µουσική εξελέγη οµόφωνα επίτιµο µέλος της Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών, ενώ για το δισκογραφικό του έργο, του απονεµήθηκε τιµητική διάκριση από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής. Το 2010 αναγορεύτηκε για τη πολυετή και ουσιαστική προσφορά του στη µουσική επίτιµος διδάκτωρ του Πανεπιστηµίου Αθηνών.

Σχετικές ομιλίες