Bodossaki Lectures on Demand

Χαύνωση, σύγχυση και (κακή) ιδιώτευση. Για την κριτική του ατομικισμού

Σεβαστάκης Νικόλας

13 Οκτωβρίου 2017

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN VIDEO & SLIDES
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 18:55 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 1411
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ /

Η ομιλία αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της συνεδρίας Κριτικές αναγνώσεις της μεταπολιτευτικής ατομικότητας του Επιστημονικού Συμποσίου με τίτλο «Περιπέτειες του ιδιωτικού στη μεταπολιτευτική Ελλάδα», το οποίο διοργάνωσε η Εταιρεία Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας (Ιδρυτής: Σχολή Μωραΐτη) στις 13 & 14 Οκτωβρίου 2017.

Στόχος του συμποσίου ήταν να αναπτυχθούν προβληματισμοί γύρω από τη σχέση δημόσιου κα ιδιωτικού στη μεταπολιτευτική κοινωνία και στις αναπαραστατικές της τέχνες μέσα από την οπτική της κοινωνιολογίας, της νομικής, της ψυχανάλυ­σης, της ανθρωπολογίας, των πολιτισμικών σπουδών, της μελέτης της επικοινωνίας κ.ά.

Χαύνωση, σύγχυση και (κακή) ιδιώτευση. Για την κριτική του ατομικισμού

Η κριτική στον ατομικισμό είναι μια σύνθετη ιστορία, με πολλά εσωτερικά επεισόδια. Συχνά συναιρεί ηθικά και αισθητικά μοτίβα. Στην ελληνική δεκαετία του ’80 θα αποτελέσει πεδίο για την πρώιμη ενασχόληση με το «νεοφιλελευθερισμό». Στην ανακοίνωση θα ασχοληθούμε με τρία επιμέρους θέματα: την ιδέα της αυξημένης χαύνωσης / αποχαύνωσης, την εμπειρία της σύγχυσης και του αποπροσανατολισμού και τέλος το κεντρικό θέμα της ιδιώτευσης. Προτείνω την υπόθεση ότι αυτά τα εντοπισμένα ρίσκα αποκτούν με το χρόνο μια άκρως συναγερμική και κινδυνολογική διάσταση. Με μια έννοια, στις δεκαετίες του ΄80 και του ’90, ο δημόσιος κριτικός λόγος θα ταυτιστεί με έναν μαχόμενο αντι-ατομικισμό.

Σεβαστάκης Νικόλας Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικών Επιστημών, ΑΠΘ

Ο Νικόλας Σεβαστάκης γεννήθηκε στο Καρλόβασι της Σάμου το 1964. Ασχολήθηκε με την ποίηση, το δοκίμιο, την κριτική, την αρθρογραφία γνώμης σε εφημερίδες και περιοδικά και περιστασιακά με τη μετάφραση. Από το 1999 διδάσκει πολιτική και κοινωνική φιλοσοφία, αρχικά στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και από το 2006 στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, όπου έχει εκλεγεί Καθηγητής.

Μέσα από μια σειρά βιβλίων και άρθρων του, έχει ασχοληθεί με ζητήματα κριτικής της ιδεολογίας και της νεωτερικότητας. Έχει συνεργαστεί από χρόνια με εφημερίδες (Ελευθεροτυπία, Αυγή, Εφημερίδα Συντακτών, Βήμα) και περιοδικά (Νέα Εστία, Σημειώσεις, Σύγχρονα Θέματα κ.λπ.). Διατηρεί εβδομαδιαία στήλη στη Lifo. Στη λογοτεχνία εμφανίζεται με τις ποιητικές συλλογές «Οικείο φεγγάρι» (1988), «Λάφυρο αγαπημένων ημερών» (1993) και «Χειμώνες της μνήμης» (2010). Με την πεζογραφία ασχολείται τα τρία τελευταία χρόνια με τις συλλογές διηγημάτων «Γυναίκα με ποδήλατο» και «Άντρας που πέφτει». Τελευταίο του βιβλίο «Φαντάσματα του καιρού μας. Αριστερά, κριτική, φιλελεύθερη δημοκρατία» (2017).

Έχει δημοσιεύσει, μεταξύ άλλων, τα δοκίμια «Η Αλχημεία της Ευτυχίας. Δοκίμιο για τη σοφία της εποχής» (Πόλις, 2000), «Κοινότοπη Χώρα. Όψεις του δημοσίου χώρου και αντινομίες αξιών στη σημερινή Ελλάδα» (Σαββάλας, 2004), «Φιλόξενος μηδενισμός. Μια σπουδή στον homodemocraticus» (Εστία, 2008), «Δοκιμές και Αναγνώσεις. Πολιτική, λογοτεχνία, φιλοσοφία» (Opportuna, 2011).

Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο και πολιτική θεωρία στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Lyon II-Lumières της Γαλλίας. Η διδακτορική του διατριβή αναφέρεται στη χαϊντεγγεριανή κριτική της τεχνικής και της νεωτερικότητας. 

Σχετικές ομιλίες