Bodossaki Lectures on Demand

Πρώτες προσπάθειες οργάνωσης της παραγωγής έργων ‘λαϊκής’ τέχνης (τέλη 19ου - αρχές 20ου αιώνα): ο ρόλος του Λυκείου των Ελληνίδων

Κουκή Αφροδίτη

2 Μαρτίου 2018

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN VIDEO & SLIDES
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 20:19 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 384
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ /

Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς διοργάνωσε ημερίδα με θέμα: «Θεσμικές Προσεγγίσεις σε εκφάνσεις του Νεότερου Υλικού Πολιτισμού», που πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαρτίου 2018, στο Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο (κτήριο Παλαιάς Βουλής).
 

Στόχος της ημερίδας ήταν η ανάδειξη της θεσμικής προσέγγισης και προστασίας του νεότερου υλικού πολιτισμού στην Ελλάδα, από τις αρχές του 20ου αιώνα ως σήμερα.
 

Συμμετείχαν έγκριτοι ερευνητές από τον ακαδημαϊκό χώρο, καθώς και επιστημονικό προσωπικό του ΥΠΠΟΑ.

Πρώτες προσπάθειες οργάνωσης της παραγωγής έργων ‘λαϊκής’ τέχνης (τέλη 19ου - αρχές 20ου αιώνα): ο ρόλος του Λυκείου των Ελληνίδων

Η μελέτη για την «λαϊκή» - παραδοσιακή τέχνη εντοπίζεται ήδη στα τέλη του 19ου αιώνα. Πότε, από ποιους και υπό ποιες ιστορικές, κοινωνικές, ιδεολογικές συνθήκες ξεκινούν οι πρώτες προσπάθειες προσέγγισης και οργάνωσης της παραγωγής έργων παραδοσιακής τέχνης; Η «ανακάλυψη» της «λαϊκής» τέχνης από την αστική τάξη θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό το πλαίσιο μιας προγενέστερης και ευρύτερης προσπάθειας προσέγγισης της «λαϊκής» τέχνης στην Ευρώπη. Το Λύκειο των Ελληνίδων, σαφώς εμπνευσμένο από μια διαδεδομένη ευρωπαϊκή ιδέα, αποτελεί την πρώτη συστηματική προσπάθεια ανάδειξης των παραδοσιακών μορφών του πολιτισμού. Στην ανακοίνωση μελετάται η πορεία των πρώτων προσπαθειών ανάδειξης, διάσωσης και διάδοσης της «λαϊκής» τέχνης, με βασικό σταθμό το Λύκειο των Ελληνίδων, όπου προβάλλονται τα πρόσωπα, οι ιδέες και οι δράσεις αυτού του πρωτοποριακού για την εποχή εγχειρήματος.

Κουκή Αφροδίτη υπ. Διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Η Αφροδίτη Κουκή είναι ιστορικός της τέχνης. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, όπου και συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στην Ιστορία της Τέχνης. Το 2009 έλαβε το Μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσής της στην Ιστορία της Τέχνης με «Άριστα» και τίτλο διπλωματικής εργασίας: «Η οργάνωση της παραγωγής έργων «λαϊκής» τέχνης την περίοδο του μεσοπολέμου: από το “Λύκειο Ελληνίδων” στο “Σύνδεσμο Εργαστηρίων Χειροτεχνίας”». Από το 2011 εκπονεί τη διδακτορική της διατριβή στο Πανεπιστήμιο Κρήτης συνεχίζοντας την μελέτη τής για τις συλλογικές και μεμονωμένες προσπάθειες δημιουργίας έργων «λαϊκής» τέχνης στον ελληνικό χώρο των αρχών του 20ου αιώνα.


Έχει εργαστεί ως ερευνήτρια-υπότροφος στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (Ι.Τ.Ε.) για το ερευνητικό πρόγραμμα: «Η Τεχνοκριτική στην Ελλάδα του μεσοπολέμου» (2007-2009), έχει διδάξει Ιστορίας της Τέχνης στα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας (2014), έχει συνεπιμεληθεί τρείς εκθέσεις ιστορικών τεκμηρίων στο Επιμελητήριο Κυκλάδων, στο Εργατικό Κέντρο Κυκλάδων (2014) καθώς και στα Γ.Α.Κ. Κυκλάδων με χειρόγραφα και βιβλία του Μάνου Ελευθερίου (2013). Παράλληλα συμμετείχε στην ομάδα ταξινόμησης, καταγραφής και μελέτης του αρχειακού υλικού του Δημοτικού Αρχείου Ερμούπολης και Άνω Σύρου (2010-2014), καθώς και σε πολλά επιστημονικά συνέδρια και άλλα ερευνητικά προγράμματα.


Τα τρέχοντα επιστημονικά της ενδιαφέροντα εστιάζονται στις κρατικές και ιδιωτικές πρωτοβουλίες που προωθούν την ανάδειξη της παραδοσιακής/«λαϊκής» τέχνης από τα μέσα του 19ου αιώνα έως και τον 20ο αιώνα στην Ελλάδα, ενταγμένες στο ευρωπαϊκό χώρο της τέχνης σε σχέση με την ιδεολογία και τις ιστορικές, κοινωνικές, αισθητικές αλλαγές που παρατηρούνται.

Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης (Ε.Ε.Ι.Τ.).

Σχετικές ομιλίες