Bodossaki Lectures on Demand
ΙΔΡΥΜΑ ΜΠΟΔΟΣΑΚΗ

Αιγαιακό και κυπριακό εμπόριο κατά τη 2η χιλιετία π.Χ.: μια συγκριτική εξέταση

Παπαδημητρίου Νίκος

4 Μαΐου 2015

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN VIDEO & SLIDES
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 53:00 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 1574
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ /

Το θαλάσσιο εμπόριο ήταν ανέκαθεν ένα από τα βασικότερα μέσα επαφών για τους λαούς της ανατολικής Μεσογείου. Στη διάλεξη αυτή εξετάζεται ο ρόλος του Αιγαίου και της Κύπρου στις ανταλλαγές της 2ης χιλιετίας π.Χ., περίοδο κατά την οποία άνθισαν λαμπροί πολιτισμοί στην Κρήτη και την ηπειρωτική Ελλάδα (μινωικός και μυκηναϊκός) και τα κυπριακά λιμάνια αναδείχθηκαν σε μείζονα κέντρα διακίνησης χαλκού, ξυλείας και άλλων προϊόντων.

Μέσα από τη μελέτη των αρχαιολογικών δεδομένων για τη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών, των ναυαγίων αλλά και των γραπτών πηγών, επιχειρείται να φωτιστεί ο χαρακτήρας των επαφών και ο βαθμός συμμετοχής των Μινωιτών, των Μυκηναίων και των Κυπρίων σε θαλάσσια δίκτυα επικοινωνίας. Εξετάζονται τόσο οι μεταξύ τους ανταλλαγές όσο και οι σχέσεις που ανέπτυξαν με τη Συρία, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο και τη Μικρά Ασία. Διαπιστώνεται η μεγάλη σημασία της Κύπρου για το θαλάσσιο εμπόριο της περιόδου και αναλύεται ο διαμεσολαβητικός ρόλος που έπαιξε το νησί στη σχέση Αιγαίου και ανατολής ακόμη και την περίοδο μέγιστης επέκτασης της μυκηναϊκής οικονομίας, τον 14ο και 13ο αιώνα π.Χ.

 

Παπαδημητρίου Νίκος Διευθυντής Μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Birmingham της Αγγλίας με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.

Μεταξύ 2003-2011 και 2013-2018 εργάστηκε ως Επιμελητής Αρχαιοτήτων στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, όπου είχε την ευθύνη της συλλογής Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και από το 2013 της Κυκλαδικής Συλλογής. Την περίοδο 2011-2012 εργάστηκε στο Τμήμα Αρχαιοτήτων της Κύπρου, όπου είχε την ευθύνη διοργάνωσης μεγάλης αρχαιολογικής έκθεσης η στις Βρυξέλλες στο πλαίσιο της πρώτης Κυπριακής Προεδρίας στην Ε.Ε. Μεταξύ 2018-2021 εργάστηκε ως λέκτορας στο Ινστιτούτο Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, στη Γερμανία, όπου δίδαξε μαθήματα ελληνικής αρχαιολογίας. Έχει διδάξει επίσης σε μεταπτυχιακά προγράμματα του Πανεπιστήμιου Αθηνών, του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Το 2021 ανέλαβε τη θέση του Διευθυντή του Μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου, μετά από διαγωνιστική διαδικασία.

Έχει εκτενές συγγραφικό έργο, το οποίο περιλαμβάνει μία μονογραφία, άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και επιμέλειες πρακτικών συνεδρίων, καταλόγων αρχαιολογικών εκθέσεων και άλλων βιβλίων. Για το ερευνητικό του έργο έχει βραβευθεί με το Michael Ventris Award for Mycenaean Studies από το Ινστιτούτο Κλασικών Σπουδών του Λονδίνου (2000), και έχει λάβει ερευνητικές υποτροφίες από το Κέντρα Ελληνικών Σπουδών των Πανεπιστημίων Princeton (2011) και Harvard (2017). Το 2017 ήταν ο υπεύθυνος μουσειολικής μελέτης της πρότασης που έλαβε το Α’ Βραβείο στον Διεθνή Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό για το Νέο Κυπριακό Μουσείο.

Είναι μέλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας και του ελληνικού Τμήματος του ICOM. Tην περίοδο αυτή συν-διευθύνει ερευνητικά προγράμματα στις αρχαιολογικές θέσεις Βρανά-Μαραθώνα, Θορικού Αττικής και Κάτω Σαμικού Ηλείας.

Προφίλ του Νίκου Παπαδημητρίου στο Academia

Aruz J. – Benzel K. – Evans J.M. (επιμ.) 2008: Beyond Babylon. Art, Trade and Diplomacy in the Second Millennium BC (New Haven)
 
Broodbank C. 2013:The Making of the Middle Sea: A History of the Mediterranean from the Beginning to the Emergence of the Classical World(London).


Feldman M.H. 2005: Diplomacy by Design. Luxury Arts and an ‘International Style’ in the Ancient Near East 1400-1200 BCE (Chicago).

Knapp A.B. 2008: Prehistoric and Protohistoric Cyprus: Identity, Insularity and Connectivity (Oxford).

Papadimitriou N. 2012: “Regional or ‘international’ networks? A comparative examination of Aegean and Cypriot imported pottery in the Eastern Mediterranean”, στο A. Papadopoulos (επιμ.), Recent Research and Perspectives on the Late Bronze Age Eastern Mediterranean(TALANTA XLIV), 92-136.

Sauvage C. 2012 : Routes maritime et systèmes d’échanges internationaux au Bronze récent en Méditerranée orientale (Lyon).
 
Shelmerdine C.W. (επιμ.) 2008:The Cambridge Companion to the Aegean Bronze Age (Cambridge).

Sherratt S. 1999: “E pursimuove: pots, markets and values in the second millennium Mediterranean”, στοCrielaard J.P. – Stissi V. – van Wijngaarden G.J. (επιμ.) The Complex Past of Pottery. Production, Circulation and Consumption of Mycenaean and Greek Pottery (Amsterdam), 163-211.

Sherratt A. – Sherratt S. 1991: “From luxuries to commodities: the nature of the Mediterranean Bronze Age trading systems”, στοGale N.H. (επιμ.) Bronze Age Trade in the Mediterranean (Studies in Mediterranean Archaeology 90, Jonsered), 351-384.

Σταμπολίδης Ν. Χρ. (επιμ.) 2003: Πλόεςαπό τη Σιδώνα στη Χουέλβα. ΣχέσειςλαώντηςΜεσογείου 1600-600 π.Χ. (Αθήνα).

van de Mierrop M. 2007: A History of the Ancient Near East, ca. 3000-323 BC (Oxford).

van Wijngaarden G.J. 2002: Use and Appreciation of Mycenaean pottery in the Levant, Cyprus and Italy (ca. 1600-1200 BC) (Amsterdam).



 

Σχετικές ομιλίες