ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Το μέλλον της ελευθερίας
 

Ομιλητές:

Fœssel Michael ,
Φαράκλας Γιώργος
 

Γλώσσα:

Γαλλική (με παράλληλη διερμηνεία)
 

Ημερομηνία:

06/11/2018
 

Διάρκεια:

61:35
 

Εκδήλωση:

Κύκλος ομιλιών "Σύγχρονη σκέψη"
 

Διοργανωτής:

Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος 
 

Χώρος:

Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος (Auditorium Theo Angelopoulos)
 

Κατηγορία:

Φιλοσοφία
 

Ετικέτες

ελευθερία , Ευρώπη , Γαλλική Επανάσταση , χειραφέτηση , λαϊκή κυριαρχία , αυτονομία , φιλελευθερισμός , αγορά
 
 
 
Για την τελευταία, για το 2018, διάλεξη του φετινού κύκλου εκδηλώσεων «Σύγχρονη σκέψη», το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος δίνει τον λόγο σε έναν από τους πολλά υποσχόμενους εκπροσώπους της νέας γαλλικής διανόησης, τον φιλόσοφο Michaël Foessel
 
Έχοντας μελετήσει την έννοια της ελευθερίας που κληρονομήσαμε από τους Rousseau, Kant και Hegel, ο Michaël Foessel προτείνει να επανεξετάσουμε τη σχέση μας με τις ελευθερίες μας και μας καλεί να μοιραστούμε μαζί του τις σκέψεις του για το μέλλον της ελευθερίας.
 
Ο καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών & Πολιτικών Επιστημών, Γιώργος Φαράκλας, προλογίζει και συντονίζει τη συζήτηση.
 
Από το 1750 έως το 1830, η Ευρώπη διέρχεται μια περίοδο έντονης πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής. Σε αυτό το διάστημα, η Γαλλική Επανάσταση ξεσπάει ξαφνικά και φέρνει στην επιφάνεια το ζήτημα της ιστορικής χειραφέτησης της ανθρωπότητας. Αποτελεί ένα απόλυτο συμβάν: για πρώτη φορά, η ελευθερία γίνεται το κύριο αντικείμενο της σκέψης, στη θέση του Θεού ή της φύσης, καθώς η λαϊκή κυριαρχία και η αυτονομία καθίστανται ορίζοντες της φιλοσοφίας.
 
Σε στοχαστές όπως ο Ρουσσώ, ο Καντ και ο Χέγκελ, η ελευθερία γίνεται μια ιδέα η οποία καθιστά δυνατή όχι μόνο την κατανόηση του κόσμου αλλά και την αντίληψη του νοήματος της ιστορίας.
 
Τι απομένει σε εμάς, σήμερα, από εκείνη την πίστη τους στην ελευθερία; Τη στιγμή που η ελευθερία διακηρύσσεται παντού, μήπως έχει χάσει το πολιτικό της νόημα; Ο φιλελευθερισμός εκφράζει πλήρως την ελευθερία ή μήπως συμβάλλει στην αποπολιτικοποίηση της στο όνομα των υποτιθέμενων αρετών της αγοράς;

Στη διάλεξή του, ο Michael Fœssel επιχειρεί να δείξει ποιο είναι το μέλλον που διαγράφεται για μια ελευθερία που δεν περιορίζεται σε εκείνη της επιχειρηματικής ελευθερίας.

 
  • Καθηγητής Φιλοσοφίας, École Polytechnique του Παρισιού
    Ο Michael Fœssel έχοντας διδάξει αρχικά στο Πανεπιστήμιο της Βουργουνδίας, είναι σήμερα καθηγητής φιλοσοφίας στην École Polytechnique του Παρισιού. Είναι μέλος του συντακτικού συμβουλίου της Επιθεώρησης Esprit και διευθύνει τη σειρά L’ordre philosophique των εκδόσεων Seuil. Το σπουδαίο φιλοσοφικό του έργο ξεχωρίζει με βιβλία, όπως τα Après la fin du monde: Critique de la raison apocalyptique (Seuil, 2013), Le Temps de la consolation (Seuil, 2015, Ο καιρός της παρηγοριάς, εκδόσεις Πόλις), La Nuit. Vivre sans témoin (Éditions Autrement, 2017), και L'Avenir de la liberté (PUF).
     
    Είναι σχολιαστής του Kant και του Paul Ricœur, με ειδίκευση στη γερμανική και στην πολιτική φιλοσοφία. Η συναρπαστική φιλοσοφική του αναζήτηση διεξάγεται στα όρια του πολιτικού και του ατομικού, δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο στα αισθήματα, στο πρόβλημα του κακού, όσο στην δημοκρατία και τον κοσμοπολιτισμό.
  • Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
    Ο Γιώργος Φαράκλας γεννήθηκε το 1962 και διδάσκει Πολιτική Φιλοσοφία στο Πάντειο Πανεπιστήµιο. Υποστήριξε την διδακτορική του διατριβή µε τίτλο Η ατοµικότητα στην φιλοσοφία του δικαίου του Εγέλου (Παρίσι, 1994) και είναι ο συγγραφέας των βιβλίων Μακιαβέλι, Η εξουσία του πρίγκιπα (Παρίσι, 1997), Θέση και Αλήθεια (Αθήνα, 1997), Γνωσιοθεωρία και µέθοδος στον Έγελο (Αθήνα, 2000), Αυτό το πράγµα, (Αθήνα , 2001), Νόηµα και κυριαρχία (Αθήνα, 2007), ενώ έχει επιµεληθεί συλλογικό τόµο για τον Ρουσσώ (Αθήνα, 2012 ). Μέσα από την αναθεώρηση της εγελιανής µεθόδου, η οποία γίνεται αντιληπτή ως ανασυγκρότηση των ιστορικά παραγόµενων εννοιών, αναζητά στη σύγχρονη φιλοσοφία µία µορφή µη νατουραλιστικής και αντικοµφορµιστικής θεµελίωσης της πολιτικής κανονιστικότητας. Εµπνέεται από τη θεωρία της αξίας του Κοσµά Ψυχοπαίδη ενώ έχει αφιερώσει µια κριτική ανασυγκρότησης στην περιγραφική θεωρία της απόφασης του Παναγιώτη Κονδύλη .