ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Η Μνήμη της Οθωμανικής Θεσσαλονίκης
 

Ομιλητές:

Κολώνας Βασίλειος ,
Μόλχο Ρένα ,
Μπαλτά Ευαγγελία ,
Wittmann Richard
 

Γλώσσα:

Αγγλική, Τουρκική (με παράλληλη αγγλική μετάφραση)
 

Ημερομηνία:

15/03/2016
 

Διάρκεια:

95:13
 

Εκδήλωση:

Κύκλοι διαλέξεων στο Σισμανόγλειο Μέγαρο
 

Διοργανωτής:

Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, σε συνεργασία με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Πρόγραμμα Οθωμανικών Σπουδών)
 

Χώρος:

Σισμανόγλειο Μέγαρο, Κωνσταντινούπολη
 

Κατηγορίες:

Ιστορία , Αρχιτεκτονική
 

Ετικέτες

Θεσσαλονίκη , οθωμανική αυτοκρατορία , Βαλκάνια , Οθωμανοί , Σεφαραδίτες , Ισπανοεβρέικα , αρχιτεκτονική , Εξοχές Θεσσαλονίκης , Χαμηδιέ
 
 
 
Scroll down for English

Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Πρόγραμμα Οθωμανικών Σπουδών) και το Orient-Institut της Πόλης (Orient-Institut, Istanbul) οργανώνουν στο Σισμανόγλειο Μέγαρο κύκλο διαλέξεων με θέμα: "Ενθυμήσεις από το οθωμανικό παρελθόν της Ανατολικής Μεσογείου”. Η σειρά αυτή των διαλέξεων που οργανώνεται στο Σισμανόγλειο Μέγαρο από την Ευαγγελία Μπαλτά (Πρόγραμμα Οθωμανικών Σπουδών, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών) και τον Richard Wittmann (Orient-Institut της Πόλης), κατά το ακαδημαϊκό έτος Οκτ. 2015 - Μάιος 2016, έχει στόχο να φωτίσει όψεις από το κοινό παρελθόν των σημερινών κατοίκων της Ανατολικής Μεσογείου. Η σειρά αυτή των διαλέξεων συνάδει με τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Orient-Institut και του Προγράμματος Οθωμανικών Σπουδών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.  Εστιάζει σε έναν μεγάλο αριθμό πηγών που υπερσκελίζουν τους κλασικούς κανόνες της καθιερωμένης ιστορικής συγγραφής. Από προσωπικά και επίσημα κείμενα, καθώς και εικαστικές και καλλιτεχνικές μορφές έκφρασης, θα επιχειρηθεί να φωτιστούν οι ρήξεις και οι συνέχειες που ακολούθησαν τη βαθειά πολιτική αναδιοργάνωση αυτού του ευρέος – και για αιώνες ενοποιημένου – γεωγραφικού χώρου  ώς τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.
Διαβάστε περισσότερα http://goo.gl/cL5mVN


O 6ος κύκλος των διαλέξεων ήταν αφιερωμένες στο οθωμανικό παρελθόν της Θεσσαλονίκης, οικονομική και πολιτιστική πρωτεύουσα των Βαλκανίων, προσφιλή τόπο της λογοτεχνίας. Η πόλη αυτή συγκεντρώνει δυο ιστορίες, όπως πολλοί έχουν επισημάνει. Την ιστορία μιας πολυπολιτισμικής πόλης και την ιστορία της λογικής και της πρακτικής της ανεκτικότητας σε μια αυτοκρατορική πραγματικότητα. Αυτά τα δυο στοιχεία καθορίζουν τη μοναδικότητα της Θεσσαλονίκης στην περίοδο που ξεκινάει με την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς και την άφιξη των Σεφαραδιτών στην οθωμανική αυτοκρατορία και καταλήγει στην ενσωμάτωση της πόλης από το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο του οποίου η Θεσσαλονίκη εξαλείφει με επιταχυνόμενο τρόπο τον πολυπολιτισμικό της χαρακτήρα.
 
Οι ομιλητές μας ειδικοί, ο καθένας από τη μεριά του στην ιστορία της  γενέθλιας πόλης τους, παρουσίασαν όψεις από το παρελθόν της, τη μνήμη που έμεινε χαραγμένη για τη πόλη αυτή και τους κατοίκους της σε προσωπικά ημερολόγια αλλά και στον οικιστικό χώρο της.
 
Η κ. Ρένα Μόλχο είναι γνωστή διεθνώς για τις μελέτες της σχετικά με την ιστορία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης και συνέβαλε τα μέγιστα στην εδραίωση της μελέτης της ιστορίας των Εβραίων του ελλαδικού χώρου. Σήμερα θα παρουσιάσει μια ανθρωπολογική και ιστορική πηγή της μικροϊστορίας των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για τις «Αναμνήσεις του γιατρού Μ. Γιοέλ», σελίδες από τις προσωπικές σημειώσεις του γιατρού Γιοέλ γραμμένες στα Ισπανοεβρέικα, τις οποίες  μετέφρασε στα αγγλικά και εξέδωσε σε βιβλίο πρώτα στις εκδόσεις Isis Press in Istanbul και μετά ελληνικά στην Αθήνα. Ένα πολύτιμο υλικό, που έρχεται να φωτίσει από μια άλλη σκοπιά την ιστορία της πόλης στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.
 
Ο έτερος των ομιλητών, ο Βασίλης Κολώνας, γνωστός επίσης στη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα για τις μελέτες του για την αρχιτεκτονική ιστορία της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων, για τους Έλληνες αρχιτέκτονες στην οθωμανική αυτοκρατορία κλπ. Παρουσίασε τη συνοικία Χαμιδιέ της Θεσσαλονίκης, τις Εξοχές όπως την ονόμαζαν οι Έλληνες, γιατί ακριβώς βρισκόταν έξω από τα τείχη, πέραν του Λευκού Πύργου προς την κατεύθυνση του Καραμπουρνού. Η συνοικία αυτή αναπτύχθηκε μετά την πυρκαγιά του 1890 και γρήγορα οικίστηκε από υψηλά κοινωνικά στρώματα, πού έκτισαν περίτεχνα πολυτελή κτίρια, τα οποία παρουσίασε και στην ομιλία του ο Β. Κολώνας.
 
 ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΟΜΙΛΙΩΝ

Βασίλης Κολώνας: “Όμορφη η νέα πόλις». Εικονογραφία της συνοικίας Χαμηδιέ στη Θεσσαλονίκη (1885-1912) 
 
“H μόνη πόλη που μπορεί να συγκριθεί με την Kωνσταντινούπολη είναι η Θεσσαλονίκη” δηλώνει στα 1908 ο Sir Charles Elliot, K.C.M.G., γραμματέας στη Βρεττανική πρεσβεία. «Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρξε ποτέ τόπος διαμονής του Σουλτάνου, η μακρά και πολυκύμαντη ιστορία της, η πολυεθνής και κοσμοπολίτικη κοινωνία της και οι ισχυρές ευρωπαϊκές και όχι τουρκικές επιρροές τις οποίες δέχεται σε μόνιμη βάση, της προσδίδουν ομοιότητες με  αυτή τη σπουδαία πόλη”. Κατά την περίοδο 1885-1912 μια νέα συνοικία δημιουργείται εκτός των ΝΑ τειχών. Στις Εξοχές ή Χαμηδιέ όπως ήταν η επίσημη ονομασία της νέας συνοικίας κύριος στόχος ήταν η ανάπτυξη μιας κατ' εξοχήν περιοχής κατοικίας, βασισμένης σε νέες προδιαγραφές και η εγκατάσταση σ’αυτήν μιας νεοσύστατης και κυρίαρχης αστικής τάξης. Στις Eξοχές η εγκατάσταση των κατοίκων δεν ακολούθησε τον χωρικό διαχωρισμό της εντός των τειχών πόλης, ανά εθνική-θρησκευτική ενότητα, αλλά υπάκουε σε κριτήρια οικονομικού ή κοινωνικού χαρακτήρα. Το κύρος μιας κατοικίας στη νέα συνοικία αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα στην επιλογή της τόπου διαμονής. Ο εκλεκτισμός, το “διεθνές κίνημα” του τέλους του 19ου αιώνα, μέσα από τις ποικίλες μορφολογικές εκδοχές του, θα δώσει τη δυνατότητα σε ιδιοκτήτες και αρχιτέκτονες να επιλέξουν και να καταστήσουν σημαίνουσα την αρχιτεκτονική της κατοικίας και να αναδείξουν τις Εξοχές ως το περισσότερο ευρωπαϊκό τμήμα της πόλης.
 
 Ρένα Μόλχο: Οι αναμνήσεις του γιατρού Μ.Γιοέλ : Ένα αυτοβιογραφικό κείμενο για την κοινωνική αλλαγή στην οθωμανική Θεσσαλονίκη στην αυγή του 20ου αιώνα
 
Την αυγή του 20ου αιώνα η κοινωνία των σεφαραδιτών της Θεσσαλονίκης αντιμετώπισε τη πρόκληση του εκσυγχρονισμού. Τα άτομα και οι κοινωνικές ομάδες δεν καλύπτονταν πλέον από την παραδοσιακή γνώση και εμπειρία. Η αυτοβιογραφία του γιατρού Γιοέλ που δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στην ισπανοεβραϊκή εφημερίδα La Accion (Η Δράση) τον Απρίλιο και τον Μάιο του 1938, αποτελεί πηγή που συμπυκνώνει τις αλλαγές στον ιδιωτικό και στο δημόσιο βίο. Ο γιατρός διερευνά τη μεταβαλλόμενη πραγματικότητα σε διάφορους τομείς όπως την κοινοτική διοίκηση, την κοινωνική και την εκπαιδευτική πολιτική, την εργασία, την οικογένεια, την υγεία και ιδιαίτερα την άσκηση της ιατρικής. Πριν επιστρέψει στη γενέτειρά του ως ειδικευμένος γυναικολόγος ο συγγραφέας είχε σπουδάσει στην Ιστανμπούλ και στο Παρίσι.  Ήταν επομένως σε θέση να κάνει τη σύγκριση  με τις παλιότερες πρακτικές. Η επιλογή του να γράψει την αυτοβιογραφία του στην τοπική ισπανοεβραϊκή γλώσσα μας αποκαλύπτει τα ενδιαφέροντα των συγχρόνων του αναγνωστών της εφημερίδας και παράλληλα μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε την εκσυγχρονιστική πορεία της εβραϊκής κοινωνίας της Θεσσαλονίκης.



 TEXT IN ENGISH

Τhe National Hellenic Research Institute (Ottoman Studies Programme) and the Orient-Institut (Istanbul) is to hold at the Sismanoglio Megaro a series of lectures titled “Remembering the Ottoman Past in the Eastern Mediterranean”. This joint series of lectures organized by Evangelia Balta (Programme of Ottoman Studies, National Hellenic Research Foundation, Athens) and Richard Wittmann (Orient-Institut, Istanbul), to be held at the Sismanoglio Megaro during the October 2015 – May 2016 academic year, aims to shed light on various aspects of the communal past of today’s residents of the Eastern Mediterannean region. This series of lectures is consistent with the research interests of the Orient-Institut Istanbul and the Programme of Ottoman Studies at the National Hellenic Research Foundation. It focuses on a large number of sources that go beyond the standard rules of established history-writing. By taking into account personal and official textual sources, as well as visual and artistic forms of expression, an attempt will be made to throw light on the rifts and continuities that accompanied the profound political reshuffling in this wide – and for centuries, unified – geographical area during the first third of the twentieth century. Read more http://goo.gl/cL5mVN

 
The 6th cycle of our lectures was dedicated to the Memory of Ottoman Salonica, until now the financial and cultural capital of the Balkans and a beloved site of the fiction. This city brings together two histories, as many have pointed out. The history of a multicultural city and the history of the logic and practice of tolerance in an imperial reality. These two elements define the uniqueness of Salonica during the period beginning from its conquest by the Ottomans and the arrival of the Sephardic Jews in the Ottoman Empire and ending with the city’s incorporation into the Greek national state, within which Salonica rapidly lost its multicultural character.
 
Our speakers, both experts in their own field on the history of their native city, will present aspects from its past, the memory of this city and its inhabitants that remained carved in personal diaries as well as in its residential area.
 
Dr. Rena Molho is well-known for her studies on the history of the Jews of Salonica. It is the “Memories of Doctor M. Yoel”, pages from the personal notes of Doctor Yoel written in Ladino, which she translated into English and published in a book first at Isis Press in Istanbul and then in Greek in Athens. Valuable material that comes to shed light from another perspective on the history of the city during the first decades of the 20th century.
 
Our second guest Vassilis Kolonas, also well-known in the international academic community presented the district of Hamidiye. The Greeks called it the countryside Exohesas it was located just outside the walls, beyond the White Tower in the direction of Karabourounaki. This district grew up after the fire of 1890 and was quickly inhabited by the upper classes, who built elaborate luxurious residences that I V. Kolonas presented.
 
 
ABSTRACTS

Vasilis Kolonas: “The new Town is beautiful”. Iconography of the Hamidiyedistrict 
in Thessaloniki (1885-1912)
 
  “The only town which can compare with Constantinople is Salonica”, notes in 1908 Sir Charles Elliot, secretary in the British Embassy: “Though it has never been the Imperial residence, its long and eventful history, Its polyglot and cosmopolitan population and the strong European and non-Turkish influence to which it is continually subjected are all points of resemblance to the greater city”.During the years 1885-1912, a new neighbourhood was being created outside the southeastern walls of Thessaloniki. In Campagnes or Hamidiye, as it was its official name, the driving force was the need to develop a primarily residential district to meet new and higher standards, and the settlement of a newly-emerging and soon-to-be dominant middle class. In contrast to the pattern within the walls of the old city, in the new suburb the residents did not settle in discrete ethno-religious communities. The choice of address was based on criteria of a purely financial or social nature. The status attached to a home in the new suburb was a major factor in the choice of residence. Eclecticism, the “international style” of the late nineteenth century, through its various morphological versions, would provide owners and architects the opportunity to make residential architecture significant and establishes Campagnes/Hamidiye district as the most European part of the city.
 
  
 Rena Molho: "The Memoirs of Dr. Meir Yoel" : An Autobiographical Account on Social Change in Ottoman Salonica at the Turn of the 20th Century
 

At the turn of the 20th century, the social structures and social relations of Salonika's Sephardim were challenged by modernity. Individuals and collectivities could no longer rely on traditional knowledge and experience. The autobiography of Dr. Meir Yoel, published in the Judeo-Spanish daily newspaper  La Accion between April and May 1938, is a suitable source for understanding the undergoing changes that occurred in both private and public life. It explores this changing reality in different sectors such as community, social and educational politics, work, family, health, and, especially, medical practice. The author had studied in Istanbul and Paris before he returned in his hometown as an accomplished gynaecologist. He was therefore in a position to make the necessary comparisons between past and present practices. His choice in writing his autobiography in Judeospanish allows us, but mostly his contemporaries as newspaper readers, to follow the transitional process in the modernisation of  Salonika’s Jewish society.
 
  • Καθηγητής, Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
    Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου αποφοίτησε από το τμήμα Aρχιτεκτόνων του AΠΘ (1979). Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, στο Kέντρο Aνωτέρων Σπουδών Iστορίας και Συντήρησης Iστορικών Mνημείων (1979-81), στο τμήμα Iστορίας της Tέχνης και Mουσειολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris I (Panthéon-Sorbonne, 1979-1985), ενώ παράλληλα  εργάστηκε στη Γαλλική Aκαδημία Aρχιτεκτονικής (1982-1985). Aπό το 1992 είναι Διδάκτωρ  του Tμήματος Aρχιτεκτόνων του AΠΘ. Από το 2002 καθηγητής στο Tμήμα Aρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Eχει ασχοληθεί με την μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη εκθέσεων, την αποκατάσταση και ανάδειξη ιστορικών μνημείων και συνόλων και έχει διακριθεί σε σχετικούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Eίναι βασικός συντελεστής και υπεύθυνος ελληνικών και ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων σχετικών με τη μελέτη και την έρευνα της Iστορίας της αρχιτεκτονικής του 19ου και 20ού αιώνα στην Eλλάδα και τις χώρες της ανατολικής Mεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.
     
    Βιβλία του (μετά το 2000): Iταλική Aρχιτεκτονική στα Δωδεκάνησα, 1912-1945 (Oλκός, 2002), Tο μέγαρο του Mετοχικού Tαμείου Στρατού (ΠIOΠ, 2005), Eλληνες Aρχιτέκτονες στην Oθωμανική Aυτοκρατορία, 19ος - 20ός αι. (Oλκός, 2006). Θεσσαλονίκη 1912-2012, Η αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας (University Studio Press, 2012) O αστικός χώρος στον Καβάφη (University Studio Press, 2012), Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών. Εικονογραφία της συνοικίας των Εξοχών, 1885-1912 (University Studio Press, 2014), Εκατό χρονια φιλοξενίας. Τα Ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης 1914-2014, University Studio Press, 2015.

    Born in Thessaloniki, was graduated from the School of Architecture of the Aristotle University. Continued his studies in Paris, in the fields of Conservation and Restoration of Historic Buildings and Monuments, Art History and Museology (University of Paris I), while at the same time working in the French Academy of Architecture (1979-1986). Earned his doctorate from the School of Architecture, Aristotle University, in 1992. Since 2003, Professor of Architectural History of 19th-20thc. in the School of Architecture at the University of Thessaly. Has taken part in numerous scientific conferences in Greece and abroad and published studies in Greek and foreign books and periodicals. He has worked in the fields of exhibition organization and museology and was member of numerous European Research Programs related to the architectural heritage in the Eastern Mediterranean and Black Sea countries of the 19th-20th centuries. 

    His books in English: Italian architecture in the Dodecanese Islands (1912-1940), OLKOS, Athens 2004. Greek architects in the Ottoman Empire, 19th-20th c., OLKOS, Athens 2006,  A Hundred years of Hospitality. The Hotels of Thessaloniki (1914-2014), University Studio Press, Thessaloniki 2015.
  • Συγγραφέας ιστορικός, Πάντειο Πανεπιστήμιο
    Η Δρ. Ρένα Μόλχο δίδαξε Ιστορία του Ελληνικού Εβραϊσμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Σπούδασε Ευρωπαϊκή και Ελληνική Ιστορία, στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της  Ιερουσαλήμ και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η διδακτορική της διατριβή με τίτλο Les Juifs de Salonique, 1856-1919 : Une communauté  hors norme  υποστηρίχτηκε στο Πανεπιστήμιο Ανθρωπιστικών Σπουδών του Στρασβούργου και κέρδισε το άριστα και τα συγχαρητήρια της επιτροπής. Για το έργο αυτό (Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης 1856-1919: Μια ιδιαίτερη κοινότητα), Θεμέλιο το 2001, 2006, και στις εκδόσεις Πατάκη σε Γ’ έκδοση το 2014 έλαβε το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2000). Για τη συμβολή του έργου της στον γαλλικό πολιτισμό έλαβε από το γαλλικό κράτος το παράσημο του ιππότη της τάξεως των Palmesacademiques (Ακαδημαϊκού Φοίνικα) τον Δεκέμβριο του 2010. Της απονεμήθηκε επίσης τον Ιανουάριο 2015 στο Παρίσι, το βραβείο έρευνας PrixdelarechercheduCentreAlbertoBenveniste. Εχει οργανώσει και έχει συμμετάσχει σε συνέδρια και έχει δημοσιεύσει πάνω από 60 μελέτες σε διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά και εγκυκλοπαίδειες σε θέματα του ελληνικού εβραϊσμού. ΤοδεύτεροβιβλίοτηςφέρειτοντίτλοSalonica and Istanbul: Social, Political and Cultural Aspects of Jewish Life, Isis Press, Istanbul, 2005. Σε συνεργασία με την καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Βίλμα Χαστάογλου-Μαρτινίδη, με τίτλοJewish Sites in Thessaloniki: Brief History and Guide ή (Ιστορία και αξιοθέατα των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη, στα ελληνικά το 2010 και στα γερμανικά το 2011) εκδόθηκε το 2009 από τις εκδόσεις Lycabettus Press στην Αθήνα. Τον Μάιο του 2012 εκδόθηκε από τις εκδ. Πατάκη το βιβλίο της Οι αναμνήσεις του γιατρού Μ.Γιοέλ. Τέλος τον Ιούνιο του 2015 κυκλοφόρησε στις εκδόσεις Πατάκη το τελευταίο της βιβλίο Το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων.


    Dr. Rena Molho taught the History of Greek Jews in Panteion University in Athens. Her work focuses on the different aspects of Ottoman and Greek Jewish history and civilization and more specifically that of Salonika. She has published more than 65 studies in both Greek and international scientific books, encyclopaedias and journals. Most of them can be found electronically in academia.edu.  Her first book The Jews of Thessaloniki, 1856-1919: A Unique Community received the Athens Academy Award and is now published also in Turkish by Bağlam. Her book Salonica-Istanbul: Social, Political and Cultural Aspects of Jewish Life was published by Isispress in Istanbul, on 2005. She also wrote on the Jewish Sites in Thessaloniki: Brief History and Guide a book published in 2009 by Lycabettus Press. It has since become a best seller and was translated to Greek(2010) and German(2011). Her book The Memoirs of Dr. Meir Yoel : An Autobiographical Source on Social Change in Salonika at the Turn of the 20th Century, was published by The Isis Press, in 2011 and in Greek in 2012. Finally her last book on The Holocaust of Greek Jews was published in 2015 in Greek.  Five years ago the French Government decorated Dr. R.Molho as “Chevalier de l’Ordre des Palmes Académiquesfor her contribution to French academia. In January 2015 she was awarded the Alberto Benveniste “Prix de la Recherche” in Paris.
  • Ιστορικός, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών - Υπεύθυνη διοργάνωσης του Κύκλου Ομιλιών στο Σισμανόγλειο Μέγαρο
    H Ευαγγελία Μπαλτά γεννήθηκε στην Καβάλα το 1955. Σπούδασε στο Ιστορικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1973-77) με υποτροφια ΙΚΥ και με υποτροφία του Ιδρύματος ''Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης'' συνέχισε τις σπουδές της στη Σορβόνη (Paris I-Sorbonne) και Ecole Pratique des Hautes Etudes IV Section (1980-1983). Έγινε διδάκτορας της οθωμανικής ιστορίας το 1983. Εργάστηκε στο Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας (Θεσσαλονίκη, 1979), στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1978, 1984-1987) και δίδαξε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο κατά τα δυο πρώτα χρόνια της ίδρυσης του (Κέρκυρα, 1985-1987). Από το 1987 εργάζεται στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. 
     
    Τα ενδιαφέροντά της επικεντρώνονται σε θέματα οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας των οθωμανικών χρόνων και στη μελέτη του μικρασιατικού ελληνισμού. Παράλληλα με τα ερευνητικά της καθήκοντα σε προγράμματα του ΕΙΕ εργάστηκε ως επιστημονικός σύμβουλος για την ίδρυση του Μουσείου Ελιάς (Σπάρτη), του Μουσείου Λαδιού (Μυτιλήνη), τα Μουσεία Οίνου (κτήμα Χατζημιχάλη) και κτήμα Γεροβασιλείου (Επανομή). Ήταν επιστημονική υπεύθυνος στην αναστήλωση και αποκατάσταση του ΚAYAKAPI στο Urgup της Τουρκίας (Project Kayakapi, 2002-2008). Προσκεκλημένη από πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού δίδαξε σε σεμιναριακούς κύκλους μαθημάτων. 
     
    Ιδρυτικό μέλος της συντακτικής ομάδας του ΟΙΝΟΝ ΙΣΤΟΡ? διοργάνωσε επτά συνέδρια (2000-2008). Απο τo 2008 διοργανώνει Διεθνείς Επιστημονικές Συναντήσεις για τις Καραμανλίδικες Σπουδές και από το 2011 διδάσκει στο Intensive Ottoman and Turkish Summer School of Harvard University's Department of Near Eastern Languages and Civilizations (Cunda Adasi-Ayvalik). Είναι μέλος εκδοτικών επιτροπών σε ιστορικά περιοδικά της Ελλάδας και της Τουρκίας.
     
  • Ιστορικός, Ερευνητής, Αναπληρωτής Διευθυντής του Orient-Institut, Κωνσταντινούπολη
    Ο Richard Wittmann (Διδακτορικό στην Ιστορία και τις Μεσανατολικές Σπουδές, Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 2008) είναι ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Orient-Institut στην Κωνσταντινούπολη. Αφού σπούδασε Νομικά, Ισλαμικές Σπουδές και Τουρκολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στο Freie Universität του Βερολίνου απέσπασε υποτροφία από το Πανεπιστήμιο του Harvard, όπου συνέχισε τις σπουδές του στο Τμήμα Ιστορίας και στο Κέντρο Μεσανατολικών Σπουδών.
     
    Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στην Ισλαμική Nομική Iστορία και την κοινωνική ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στο έργο του στην έρευνα των “αυτο-αφηγήσεων“ ως ιστορικών πηγών για τη μελέτη της Εγγύς Ανατολής.
     
    Ο Richard Wittmann συντονίζει ένα διεθνές συνεργατικό ερευνητικό πρόγραμμα με σκοπό τη μελέτη και δημοσίευση των οθωμανικών «αυτο-αφηγήσεων» (www.istanbulmemories.org). Αυτός είναι ο επιμελητής της σειράς δημοσιεύεσων  Memoria. Fontes Minores ad Historiam Imperii Ottomanici Pertinentes (www.perspectivia.net/publikationen/memoria).

    Richard Wittmann (Ph.D. in History and Middle Eastern Studies, Harvard  University 2008) is the Associate Director of the Orient-Institut Istanbul. After studying Law, Islamic Studies, and Turcology at the University of Munich and at Freie Universität Berlin he was awarded a scholarship from Harvard University where he continued his studies at the Department of History and at the Center for Middle Eastern Studies.
     
    His research interests focus on Islamic legal history and the social history of the Ottoman Empire. Special attention is given in his work to the consideration of self-narratives as historic sources for the study of the Near East.Richard Wittmann coordinates an international collaborative research project aiming at the study and publication of Ottoman self-narratives (www.istanbulmemories.org). He is the editor of the publication series Memoria. Fontes Minores ad Historiam Imperii Ottomanici Pertinentes (www.perspectivia.net/publikationen/memoria) and (co)editor of the monograph series Self-Narratives of the Ottoman Realm: Individual and Empire in the Near East(Farnham: Ashgate).