Bodossaki Lectures on Demand

Καταδεικνύοντας την αξία της λογοθεραπευτικής παρέμβασης

Φυνδάνης Βαλάντης

11 Μαΐου 2012

ΟΜΙΛΙΕΣ
EXIT FULL SCREEN VIDEO & SLIDES
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 46:23 ΠΡΟΒΟΛΕΣ 1503
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ /
Ομιλητές
Φυνδάνης Βαλάντης

Γλώσσα
Ελληνική

Ημερομηνία
11/05/2012

Διάρκεια
46:23

Εκδήλωση
Γλώσσα και Εγκέφαλος. Αφασία: Από τη θεωρία στην αποκατάσταση

Χώρος
Κεντρικό κτίριο Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμίου Αθηνών, Αμφιθέατρο Ι. Δρακόπουλος

Διοργάνωση
Τομέας Γλωσσολογίας - Τμήμα Φιλολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κατηγορία
Γλωσσολογία / Γλωσσικά Θέματα

Ετικέτες
αφασία

Σε αυτή την ομιλία παρουσιάζεται συνοπτικά η λογοθεραπευτική προσέγγιση για την αγραμματική αφασία που αναπτύχθηκε από τη Cynthia Thompson, τον Lewis Shapiro και τους συνεργάτες τους. Πρόκειται για την επονομαζόμενη Θεραπεία των Υποκείμενων Δομών (ΘΥΔ) (Treatment of Underlying Forms). Αυτή η προσέγγιση λαμβάνει υπόψη της λεξικές και συντακτικές ιδιότητες των προτάσεων στις οποίες εστιάζει η θεραπεία (ορισματική δομή και συντακτική μετακίνηση, αντίστοιχα). Η έρευνα που στηρίζει εμπειρικά αυτή την προσέγγιση δείχνει πως (α) γενίκευση παρατηρείται μόνο μεταξύ δομών που μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά (π.χ. wh-μετακίνηση) και, επιπλέον, πως (β) τα αποτελέσματα της θεραπείας είναι καλύτερα όταν αυτή ξεκινάει εστιάζοντας στις πιο πολύπλοκες (παρά στις απλούστερες) δομές. Ειδικότερα, σε σχέση με το (β), η έρευνα της Thompson και των συνεργατών της έδειξε πως όταν η θεραπεία εστιάζει αρχικά στις αναφορικές προτάσεις αντικειμένου (π.χ. The man saw the artist who the thief chased), τότε υπάρχει γενίκευση στις δίπτυχες προτάσεις αντικειμένου (π.χ. Ιt was the artist who the thief chased) και στις wh-ερωτήσεις αντικειμένου (π.χ. Who did the thief chase?). Αντίθετα, όταν η θεραπεία ξεκινάει από τις απλούστερες δομές (ερωτηματικές), δεν παρατηρείται γενίκευση προς τις πιο πολύπλοκες δομές (δίπτυχες και αναφορικές).


Φυνδάνης Βαλάντης Μεταδιδακτορικός ερευνητής, Τμήμα Φιλολογίας, ΕΚΠΑ, Τμήμα Λογοθεραπείας, ΑΤΕΙ Πατρών
O Bαλάντης Φυνδάνης έχει σπουδάσει Θεωρητική και Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ το 2009 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στην Ψυχο/Νευρογλωσσολογία στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Επίσης, έχει διεξαγάγει έρευνα ως επισκέπτης ερευνητής στο McGill University (Μόντρεαλ, Καναδάς), ενώ είναι επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας. Έχει διδάξει στο Τμήμα Λογοθεραπείας του ΑΤΕΙ Ηπείρου, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Τεργέστης (Ιταλία) και στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού (Εστία Ιταλίας). Από τον Ιανουάριο του 2012 είναι μεταδιδακτορικός ερευνητής στον Τομέα Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Τμήμα Λογοθεραπείας του ΑΤΕΙ Πατρών.

Η κύρια έρευνά του εστιάζει στις (μορφο)συντακτικές διαταραχές που παρατηρούνται στην αγραμματική αφασία και στη νόσο Αλτσχάιμερ, ενώ τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επεκτείνονται στο χώρο της Μνήμης, του Νοητικού Λεξικού και της Μορφολογίας. Έχει παρουσιάσει την έρευνά του σε πολλά διεθνή συνέδρια, ενώ έχει δημοσιεύσει σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά, σε συλλογικούς τόμους και σε πρακτικά συνεδρίων.

Σχετικές ομιλίες