• Ομιλητής/τρια: Καρατάσιος Ιωάννης

    Τομέας Προηγμένων Υλικών, Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας, ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος»
     
    Ο Ιωάννης Καρατάσιος εργάζεται στο Ινστιτούτο Επιστήμης Υλικών του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών "Δημόκριτος", ως Ειδικό Επιστημονικό Προσωπικό από τον Μάρτιο του 2007, έχοντας ξεκινήσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο υπουργείο Πολιτισμού. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Συντήρησης Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης του ΤΕΙ Αθήνας (1998), με εξειδίκευση στα Αρχαιολογικά Ευρήματα και στα Αρχιτεκτονικά Μνημεία. Το 2005 ολοκλήρωσε τη Διδακτορική του Διατριβή (De Montfort University, UK), σχετικά με την ανάπτυξη ασβεστοκονιαμάτων αποκατάστασης με αυξημένη ανθεκτικότητα έναντι της δράσης των θειικών (SOx).
     
    Ερευνητικά, ασχολείται με τον χαρακτηρισμό των αρχαιολογικών ευρημάτων και των δομικών υλικών, με έμφαση στη μελέτη της τεχνολογίας των κονιαμάτων και στην παθολογία των αρχιτεκτονικών μνημείων. Οι ερευνητικές του δραστηριότητες περιλαμβάνουν, επίσης, τη μελέτη του αρχαιολογικού γυαλιού, των κεραμικών και των τοιχογραφιών.
     
    Ο Ιωάννης Καρατάσιος συνεργάζεται με Τμήμα Συντήρησης Αρχαιοτήτων του ΤΕΙ Αθήνας σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα και διδάσκει Συντήρηση Λίθου και Αρχαιολογικών Υλικών.
     
    Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Προτυποποίησης CEN/TC 346/ WG2 ‘Materials constituting cultural property’, ηγείται της Ομάδας Εργασίας ‘Characterisation of Stone’ και είναι μέλος της Τεχνικής Επιτροπής του ΕΛΟΤ/ TΕ 96 «Συντήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς». Επίσης είναι μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Συντήρησης (IIC), της Ελληνικής Αρχαιομετρικής Εταιρείας (ΕΑΕ) και Αναγνωρισμένος Μελετητής από το ΥΠ.ΠΟ. για τα Αρχαιολογικά και Ιστορικά Μνημεία.
     
    Ερευνητικά Ενδιαφέροντα
     
    Ο Ιωάννης Καρατάσιος δραστηριοποιείται ερευνητικά στους παρακάτω τομείς:
     
    Τεχνολογία αρχαιολογικών κονιαμάτων και ανάπτυξη σύγχρονων κονιαμάτων αποκατάστασης.
    Παθολογία και στερέωση των δομικών υλικών των Αρχιτεκτονικών Μνημείων (φυσικοί λίθοι, κονιάματα) και των διακοσμητικών επιφανειών (ψηφιδωτά, τοιχογραφίες).
    Διάβρωση και τεχνολογία αρχαιολογικού γυαλιού και κεραμικών.