ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Ο Χαράλαμπος Μπούρας και η Ακρόπολη
 

Ομιλητές:

Παντερμαλής Δημήτρης ,
Μαλικούρτη Άννα ,
Ελευθερίου Βασιλική ,
Μαλλούχου-Tufano Φανή ,
Κορρές Μανόλης
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

23/11/2018
 

Διάρκεια:

86:24
 

Εκδήλωση:

Εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του Χαράλαμπου Μπούρα
 

Διοργανωτής:

Μουσείο Ακρόπολης, Επιτροπή Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως, Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης, Ένωση Φίλων Ακροπόλεως
 

Χώρος:

Μουσείο Ακρόπολης
 

Κατηγορία:

Αρχαιολογία
 

Ετικέτες

Χαράλαμπος Μπούρας , Ακρόπολη
 
 
 
Το Μουσείο Ακρόπολης, η Επιτροπή Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως, η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης και η Ένωση Φίλων Ακροπόλεως διοργάνωσαν εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του Χαράλαμπου Μπούρα την Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2018, στο Μουσείο Ακρόπολης.
 
Η εκδήλωση δομήθηκε ως εξής: 
Έναρξη, Καλωσόρισμα από τον Καθηγητή, Δημήτριο Παντερμαλή, Πρόεδρο του Μουσείου Ακρόπολης
 
Ομιλία της Γενικής Γραμματέως της ΕΦΑ, Άννας Μαλικούρτη
 
Παρουσίαση από την Βασιλική Ελευθερίου, Διευθύντρια της ΥΣΜΑ, των πρόσφατων εκδόσεων της ΥΣΜΑ: 
Ειδικά θέματα έρευνας και Εφαρμογών στα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης κατά την περίοδο 2010-2015, Πρακτικά διημερίδας και
Ο Χαράλαμπος Μπούρας και η αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης

Ακολούθησαν ομιλίες για το έργο του Χ. Μπούρα από τους 
Φανή Μαλλούχου-Tufano, Αναπληρωτή Πρόεδρο της  ΕΣΜΑ  
Μανόλη Κορρέ, Πρόεδρο της ΕΣΜΑ

Στο κλείσιμο της εκδήλωσης, πραγματοποιήθηκε προβολή αποσπάσματος της ταινίας: Χαράλαμπος Μπούρας. Ο Άνθρωπος, ο Επιστήμων, ο Δάσκαλος (παραγωγή ΔΙΑΖΩΜΑ).

Βιογραφικά στοιχεία Χαράλαμπου Μπούρα
Ο Χαράλαμπος Μπούρας (1933-2016) σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και Ιστορία της Τέχνης στο Παρίσι. Διδάκτωρ των Πανεπιστημίων της Θεσσαλονίκης και της Σορβόνης. Ως αρχιτέκτων της Διευθύνσεως Αναστηλώσεως (1960-1966) εργάσθηκε για την αποκατάσταση μνημείων Βραυρώνος, Ωδείου του Αττικού, Μονής Οσίου Λουκά κ.ά. Εδίδαξε Ιστορία της Αρχιτεκτονικής στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (1966-1974) και στην Σχολή Αρχιτεκτόνων του Μετσοβίου Πολυτεχνείου (1974-2000). Διετέλεσε μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (1974-2005), μέλος και πρόεδρος της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως, Γενικός Γραμματεύς της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας (1979-2000).
 
  • Πρόεδρος του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης
    Ο Δημήτρης Παντερμαλής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1940. σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία και κατόπιν Γερμανική Γλώσσα και Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές με ειδίκευση στην Κλασική Αρχαιολογία στο Freibourg της Γερμανίας, όπου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1968. Τον επόμενο χρόνο με απόφαση της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ διορίστηκε στη θέση του επιμελητή του Μουσείου Εκμαγείων. Αργότερα, εξελέγη επίκουρος καθηγητής και, το 1979, Καθηγητής της Κλασικής Αρχαιολογίας. Δίδαξε μαθήματα αρχαίας αρχιτεκτονικής, γλυπτικής, ζωγραφικής και επιγραφικής. Από το 1973 είναι Διευθυντής των αρχαιολογικών Ανασκαφών του Πανεπιστημίου στο Δίον, όπου πραγματοποιεί προγράμματα μετατροπής του χώρου των ανασκαφών σε μεγάλο αρχαιολογικό πάρκο. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής και είναι Πρόεδρος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Είναι τακτικό μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας των Αθηνών και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου.
     
    Από το Μάιο του 2000 ήταν Πρόεδρος του Οργανισμού που κατασκεύασε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Από το Μάιο του 2009 είναι Πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης.

    Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στο χώρο της αρχαίας γλυπτικής και αρχιτεκτονικής όπου αναφέρονται και σε περισσότερες δημοσιεύσεις του: Untersuchungen zu den klassischen Strategenköpfen, Capita transformata, ein Severus Alexander-Bildnis in Thessaloniki, Das Portät im kaiserzeitlichen Makedonien, Zur Statuenausstattung in der Villa dei Papiri, Fassadenarchitektur und Aussichtsveranda im hellenistischen Makedonien, Ο νέος Μακεδονικός τάφος της Βεργίνας, Η κεράμωση του ανακτόρου της Βεργίας,  Ein neues Heiligtum in Dion, Λατρείες και ιερά στο Δίον Πιερίας, Inscriptions of Dion: addenda et corrigenda, Οι επιγραφές του Δίου, κ.ά..
     
    Το διδακτικό του έργο ξεκίνησε το 1966 στη Γερμανία όπου με εντολή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Freibourg δίδαξε σε ξένους φοιτητές τρία χρόνια ελληνική γλώσσα και πολιτισμό. Διοργάνωσε μαζί με συναδέλφους του πολλές αρχαιολογικές εκδρομές των φοιτητών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και πραγματοποίησε μαθήματα μπροστά στα αντικείμενα της έρευνας σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους.
     
    Στην ανασκαφή του Δίου καταβάλλεται σοβαρή προσπάθεια για την ουσιαστική άσκηση των φοιτητών στην αρχαιολογία πεδίου. Εκτός από την παρακολούθηση του ανασκαφικού έργου και την συμμετοχή στην τακτοποίηση των ευρημάτων, οι φοιτητές μετέχουν στο ημερολόγιο που γίνεται για να συζητηθούν τα ευρήματα της ημέρας. Στην εκδήλωση που πραγματοποιείται το καλοκαίρι με τίτλο «οι Αρχαιολόγοι μιλούν για την Πιερία» έχουν ακόμη την ευκαιρία να ενημερωθούν από τους αρχαιολόγους του Πανεπιστημίου και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και αυτοί και οι κάτοικοι της περιοχής σχετικά με τα ευρήματα όχι μόνο του Δίου αλλά και ολόκληρης της Πιερίας. Ο διδακτικός ρόλος διευρύνεται ακόμη περισσότερο με μία μόνη διδακτική έκθεση που οργανώνεται στο Μουσείο του Δίου και απευθύνεται σε μαθητές, φοιτητές αλλά και στο ευρύτερο κοινό.
     
    Πήρε μέρος με ανακοινώσεις του σε πολλά επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Ακόμη, παρέδωσε ομιλίες και σεμινάρια σε ξένα Πανεπιστήμια, ερευνητικά Ινστιτούτα και Μουσεία: στο Βερολίνο, στο Μόναχο, στο  Freibourg, στην Ιένα, στο Αμβούργο, στη Φραγκφούρτη, στη Βόννη, στην Κολωνία, στο Marburg, στη Χαϊδελβέργη, στο Göttingen, στην Karlsruhe, στη Ρώμη, στη Φλωρεντία, στο Lecce, στο Παλέρμο, στην Padova, στο Λουξεμβούργο, στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο, στο Δουβλίνο, στο Toronto, στο Montreal, στην Ottawa, στο Yale, στο Princeton, στη Washington, στο Chicago, στο  San Francisco, στο Los Angeles, στο  Berkeley, στο  San Diego, στη Μελβούρνη, στο Σίδνεϋ, στην Αδελαϊδα, στην Camberra και στο Κάιρο.

  • Γενική Γραμματέας, Ένωση Φίλων Ακροπόλεως
  • Αρχιτέκτων μηχανικός - Διευθύντρια Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης
    Η Βασιλική Ελευθερίου είναι αρχιτέκτων μηχανικός, απόφοιτος της αρχιτεκτονικής σχολής του ΕΜΠ και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στο πρόγραμμα «Προστασία μνημείων – Συντήρηση και αποκατάσταση ιστορικών κτιρίων και συνόλων». Είναι υπάλληλος του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Από το 1988 έως το 2005 ήταν υπεύθυνη για το αναστηλωτικό πρόγραμμα των μνημείων στην ακρόπολη της Λίνδου και από το 2005 έως το 2011 εργάστηκε στο αναστηλωτικό πρόγραμμα του Παρθενώνα. Από το 2011 είναι Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης.
     
    Έχει συνεργαστεί με την ΚΒ’ ΕΠΚΑ, την 4η ΕΒΑ, το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αιγαιακών Σπουδών, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (υπεύθυνη καθ. Λ. Μαραγκού), το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο (υπεύθυνος καθ. Κ. Πιτυλάκης) και το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (υπεύθυνος καθ. W. Hoepfner) σε αποτυπώσεις μνημείων, σύνταξη μελετών αποκατάστασης και ερευνητικά προγράμματα για μνημεία της κλασικής αρχαιότητας.
     
    Έχει δώσει διαλέξεις στο ΕΜΠ, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το Πολυτεχνείο Κρήτης, το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο εξωτερικό στο Πολυτεχνείο του Bari και στα πανεπιστήμια Columbia, Yale, UPenn, Boston, University of Delaware, Stony Brook, στο Πολυτεχνείο του Μονάχου και της Κωνσταντίας.
     
    Είναι μέλος της Επιτροπής Στερέωσης Αναστήλωσης Μνημείων Ακρόπολης Λίνδου, της Επιτροπής για την αναστήλωση του αρχαίου θεάτρου Λίνδου, της επιστημονικής επιτροπής για το Journal of Archaeology and Ancient Architecture “Thiasos” κ.α.
     
    Κυριότερες δημοσιεύσεις:
    • Β. Ελευθερίου - Μ. Πίκουλα, Αναστηλωτικές εργασίες στην ακρόπολη της Λίνδου Ι, Η ελληνιστική Στοά Α, Αθήνα 2002. 
    • Π. Βενέρης- Β. Ελευθερίου- Ε. Κακά, Ρόδος, η πόλη εκτός των τειχών 1522-1948, Αρχιτεκτονική – Πολεοδομία, (συλλογικός τόμος) έκδοση ΤΕΕ- Τμήμα Δωδεκανήσου, Ρόδος 2005. 
    • Χ. Μπούρας- Β. Ελευθερίου (επιμ.), Επεμβάσεις στα Μνημεία της Ακρόπολης 2000-2012, Τα ολοκληρωμένα προγράμματα, ψηφιακή έκδοση ΥΣΜΑ- ΕΣΜΑ, Αθήνα 2013.
    • Χ. Μπούρας- Β. Ελευθερίου (επιμ.), Πρακτικά της 6ης διεθνούς συνάντησης για την αποκατάσταση των μνημείων Ακροπόλεως, Αθήνα 4-5 Οκτωβρίου 2013, έκδοση ΥΣΜΑ- ΕΣΜΑ, Αθήνα 2015.
    • Β. Ελευθερίου- Β. Μανιδάκη- Α. Βρούβα, Μελέτη Αποκαταστάσεως Παρθενώνος, Τόμος 8ος,  Μελέτη αποκατάστασης της δυτικής πλευράς του Παρθενώνα, έκδοση ΥΣΜΑ- ΕΣΜΑ, Αθήνα 2015.
    • Β. Ελευθερίου - Μ. Πίκουλα- Κ. Κουζέλη, Αναστηλωτικές εργασίες στην ακρόπολη της Λίνδου ΙΙ, Ο ναός της Λινδίας Αθηνάς, Αθήνα 2015.
  • Αρχαιολόγος - Ομότιμη Καθηγήτρια Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πολυτεχνείου Κρήτης
    Αρχαιολόγος (1972) και Δρ. Φιλοσοφίας (1997) του Πανεπιστημίου Αθηνών, εξειδικευμένη στην αναστήλωση μνημείων στο International Centre for the Study of the Preservation and the Restoration of Cultural Property (ICCROM) της Ρώμης και στη Scuola di Perfezionamento per lo Studio ed il Restauro dei Monumenti (Σχολή Εξειδίκευσης στην Σπουδή και Αποκατάσταση Μνημείων) της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πανεπιστημίου La Sapienza της Ρώμης (1975). Μέλος του Τεχνικού Γραφείου των αναστηλωτικών έργων Ακροπόλεως (1976-2000) του Υπουργείου Πολιτισμού. Προϊσταμένη του Τομέα Τεκμηρίωσης της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (2000-2008). Από το 2008 έως το 2016 μέλος ΔΕΠ (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια και Καθηγήτρια) της  Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πολυτεχνείου Κρήτης, όπου δίδασκε τα ακόλουθα γνωστικά αντικείμενα: Ιστορία, Θεωρία, Κριτική Αποκατάστασης Μνημείων, Προστασία και Ανάδειξη Αρχαιολογικών Χώρων και Μνημείων, Επανάχρηση Ιστορικών Κτηρίων, Ειδικά Θέματα Ιστορίας Αρχιτεκτονικής και Τέχνης.

    Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Επιτροπής Συντηρήσεως των Μνημείων Ακροπόλεως (ΕΣΜΑ) από το 2016 και Aναπληρωματικό Mέλος  του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού από το 2015. Μέλος επίσης πολλών επιστημονικών και κοινωνικών φορέων, ελληνικών και διεθνών, που έχουν ως σκοπό την προστασία, διάσωση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς: της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας και της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, της Εταιρείας για την Επιστημονική Προώθηση της Αποκατάστασης Μνημείων (ΕΤΕΠΑΜ), της Associazione per il Restauro dei Monumenti (ARCo). Μέλος του Δ.Σ. του Eθνικού Ιστορικού Μουσείου, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Φίλων Ακροπόλεως .

    Καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της τύχαινε συνεχώς διακρίσεων και βραβεύσεων, ελληνικών και διεθνών. Ενδεικτικά αναφέρονται: 1998: Υποτροφία Ερευνητή Υψηλού Επιπέδου (Bourse de chercheur de haut niveau) του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας, Έρευνας και Τεχνολογίας (Ministère de l’Éducation Nationale, de la Recherche et de la Technologie) της Γαλλίας, 1999: Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τη μονογραφία της «Η αναστήλωση των Αρχαίων Μνημείων στη Νεώτερη Ελλαδα (1834-1939)» , 2008-2013:  Μέλος της Επιτροπής Κρίσεως και Απονομής των Βραβείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Europa Nostra για την Πολιτιστική Κληρονομιά (European Union Prize for Cultural Heritage/Europa Nostra Awards), 2014-2017: Εκλεγμένη Πρόεδρος της ίδιας ως άνω επιτροπής. 2009, Επικεφαλής Ομάδας Εμπειρογνωμόνων προσκεκλημένης από το Υπουργείο Πολιτισμού του Ιράν για γνωμοδότηση σχετικά με τη συντήρηση μνημείων Σασσανιδικής περιόδου στους αρχαιολογικούς χώρους της Bishampur και Fizurabat, 2014-2015: Μέλος Ομάδας Εργασίας Εμπειρογνωμόνων για την Πολιτιστική Κληρονομιά (Experts Working Group for Cultural Heritage) της Γενικής Διεύθυνσης για την Έρευνα και την Καινοτομία(General Directorate of Research and Innovation) της Εύρωπαίκής Ένωσης, στο πλαίσιο του Προγράμματος Horizon 2020,  2015-2018: Μέλος του Συμβουλίου (Council) της Europa Nostra.
     
    Το επιστημονικό, ερευνητικό της έργο καλύπτει τα θέματα της ιστορίας, θεωρίας και κριτικής της αποκατάστασης και συντήρησης μνημείων, της προστασίας και ανάδειξης των αρχαιολογικών  χώρων και μνημείων, και, ειδικότερα, της τύχης των αρχαίων μνημείων στην Ελλάδα μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Το δημοσιευμένο έργο της συνίσταται σε 4 βιβλία, 88 άρθρα σε συλλογικά επιστημονικά έργα και επιστημονικά περιοδικά (με κριτές), σε άρθρα ποικίλου περιεχομένου (σε περιοδικό και ημερήσιο τύπο, ενημερωτικά δελτία, χρονικά ανασκαφών κλπ), σε μεταφράσεις επιστημονικών άρθρων και βιβλίων, ενώ έχει επιστημονικά επιμεληθεί 11 βιβλία και δύο σειρές περιοδικών. Έχει έχει συμμετάσχει, μετά από πρόσκληση, με ανακοίνωση σε πάνω από 25 διεθνή συνέδρια και δώσει διαλέξεις σε πάνω από 45 επιστημονικά ιδρύματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 
  • Ακαδημαϊκός - Αρχιτέκτων - Ομότιμος Καθηγητής Αρχιτεκτονικής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
    Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1972), και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πολυτεχνείο του Μονάχου (1975-77), Διδάκτωρ του Freie Universität του Βερολίνου (1991) και του ΕΜΠ (1992). Μηχανικός στα Έργα Συντήρησης Μνημείων της Ακρόπολης (1975, 1977-1979), Προϊστάμενος του Τμήματος Αναστηλώσεων στη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού (1981), Προϊστάμενος του Έργου «Παρθενών» της Α΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (1983-1999). Αναπληρωτής Καθηγητής (1999) και πρωτοβάθμιος Καθηγητής (2006-2015) στο ΕΜΠ. Δίδαξε αρχαία αρχιτεκτονική, ιστορική τοπογραφία, αναστήλωση, εκτός από το ΕΜΠ και στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, στα Πανεπιστήμια Pensylvania και Berkeley των ΗΠΑ, και σε πανεπιστήμια  και ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ασίας. Έχει συμμετάσχει στη μελέτη, συντήρηση, αναστήλωση και ανάδειξη πολλών ιστορικών μνημείων σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ειδικότερα στην Αθήνα, εργάστηκε στο Ερέχθειο, στο ιερό του Διονύσου, στο Διονυσιακό θέατρο στις νότιες παρειές της Ακρόπολης (υπεύθυνος έργου 1980-1983) και κυρίως στον Παρθενώνα (κατά το διάστημα 1983-1999 υπεύθυνος εργασιών αναστήλωσης και ανάδειξης του μνημείου). Διετέλεσε ή είναι  μέλος των Επιτροπών Συντήρησης των Μνημείων της Ακρόπολης (EΣMA), του Διονυσιακού Θεάτρου, της ακρόπολης Λίνδου, του Επικουρίου Απόλλωνος, της Υποεπιτροπής Συντήρησης των Γλυπτών του Παρθενώνα, της Επιτροπής Μαραθώνα. Υπήρξε Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Ανέγερσης του Μουσείου Ακρόπολης και μέλος κριτικής επιτροπής Διεθνούς Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού για την αποκατάσταση του ναού του Αυγούστου στο Pozzuοli της Καμπανίας, στη νότιο Ιταλία. Τακτικό μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ, 2006-). Αντεπιστέλλον μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου και  της Koldewey Gesellschaft. Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας της Ρώμης (2013), Αργυρό Μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής (1995), Χάλκινο Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών (1989), βραβείο Alexander von Humboldt (2003), Premio Internazionale di Archeologia, città di Ugento (Premio Zeus, 2006). H Ακαδημία Αθηνών τον βράβευσε για το βιβλίο του Η στέγη του Ηρωδείου και άλλες γιγάντιες γεφυρώσεις (2014). Παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος (1998).

    Κύρια  αυτοτελή  έργα: Μελέτη Αποκαταστάσεως του Παρθενώνος, τ. 2β (Αθήνα 1989)· Οικοδομική των αρχαίων κιόνων (Αθήναι 1991)· Από την Πεντέλη στον Παρθενώνα (Αθήνα 1993)· Μελέτη Αποκαταστάσεως του Παρθενώνος (Αθήνα 1994)· Εκτέλεση, Περιεχόμενο και Αξία των Χαρτών της Αττικής του Κάουπερτ (Αθήνα 2008)· Η στέγη του Ηρωδείου και άλλες γιγάντιες γεφυρώσεις (Αθήνα 2014)· (Με Κατερίνα Τζανάκη)  Η Κοίτα της Μέσα Μάνης και η αρχιτεκτονική της. Πρόταση προστασίας και ανανεώσεως του οικισμού (Αθήνα 1976)· (Με Χ. Μπούρα και με τη συνεργασία και των Θ. Σκουλικίδη – Ν. Μπελογιάννη – Εύης Παπακωνσταντίνου – Δ. Χαραλάμπους – Κ. Ζάμπα) Μελέτη Αποκαταστάσεως του Παρθενώνα (Αθήνα 1983)· (Με Ν. Τογανίδη – Κ. Ζάμπα – Θ. Σκουλικίδη κ.ά.) Μελέτη Αποκαταστάσεως του Παρθενώνα, τ. 2α (Αθήνα 1989)· (Με C. Hadjiaslani) Die Explosion des Parthenon (Berlin 1990).
     
    Τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 2017.