ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Η συμβολή του έπους 1940-41 και τα ακραία φαινόμενα των χειμώνων στην έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
 

Ομιλητής:

Ζερεφός Χρήστος
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

25/10/2018
 

Διάρκεια:

45:29
 

Εκδήλωση:

Πανηγυρική Συνεδρία για τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου
 

Διοργανωτής:

Ακαδημία Αθηνών
 

Χώρος:

Ακαδημία Αθηνών
 

Κατηγορίες:

Περιβάλλον , Ιστορία
 

Ετικέτες

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος , ελληνο-ιταλικός πόλεμος , γερμανο-ρωσική σύρραξη , χειμώνας , καιρικές συνθήκες , μετεωρολογικές συνθήκες , κλιματολογικές συνθήκες , ακραία φαινόμενα , παγετός , Γερμανία , Ρωσία , γερμανικά στατεύματα , ρωσικά στρατεύματα
 
 
 
«Η συμβολή του Έπους 1940-41 και τα ακραία φαινόμενα των χειμώνων στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου»
 
Ομιλία του ακαδημαϊκού Χρήστου Ζερεφού
Πανηγυρική Συνεδρία για τον Εορτασμό της Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940
Ακαδημία Αθηνών, 25 Οκτωβρίου 2018
 
Η Πανηγυρική Ομιλία για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου διαπραγματεύεται τις μετεωρολογικές και κλιματολογικές συνθήκες οι οποίες επικράτησαν στη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου αλλά και της γερμανο-ρωσικής σύρραξης. Η έμφαση δίνεται στα ακραία φαινόμενα παγετού και εμποδισμού της κινήσεως των μηχανών και των αεροπλάνων. Ιδιαίτερη σημασία και λεπτομέρειες σχετικά με τις τεράστιες απώλειες λόγω των κρυοπαγημάτων αλλά και άλλων εξωτερικών συνθηκών περιγράφονται λεπτομερώς και επιχειρείται μία σύγκριση μεταξύ των δύο μεγάλων εκστρατειών στη Μόσχα, εκείνης του Ναπολέοντος με εκείνη του Χίτλερ. Ομοιότητες και διαφορές δείχνουν ότι οι καιρικές συνθήκες υπήρξαν καθοριστικές για τις νίκες των Ρώσων τόσο κατά το χειμώνα όσο και την άνοιξη, ενώ αντίθετα στα πρώτα δύο καθοριστικά χρόνια της επίθεσης υπερνικούσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατά το θέρος. Αυτό δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην καθυστέρηση που υπέστησαν τα στρατεύματα αυτά κατά περίπου έξι εβδομάδες μετά τον ελληνο-ιταλικό πόλεμο μεταξύ της 6ης Απριλίου και 20ης Μαΐου 1941.
 
  • Ακαδημαϊκός - Ομότιμος Καθηγητής, ΕΚΠΑ
    Ο Χρήστος Ζερεφός γεννήθηκε στο Κάιρο και σπούδασε Φυσική και Μετεωρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μεταδιδακτορικές σπουδές και έρευνα έκανε στο Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικών Ερευνών των ΗΠΑ (ΝCAR) και σε άλλα Ερευνητικά Κέντρα κύρους στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα. Είναι Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Επίτιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει διατελέσει επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Βοστώνης, Μινεσότα και Όσλο.
     
    Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Νορβηγικής Ακαδημίας, της Academia Europaea, της Ρωσικής Ακαδημίας της Φύσης, της International Academy of Astronautics και άλλων Ιδρυμάτων κύρους. Εταίρος (Fellow) του Institute of Physics (Ηνωμένο Βασίλειο) και Ισόβιο Μέλος της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, η οποία τον ετίμησε με τη διάκριση του Αριστείου του Ειδήμονα Κριτή το 1998.
     
    Παγκόσμιο Βραβείο Όζοντος του Προγράμματος Περιβάλλοντος του ΟΗΕ (1997), Βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Φυσικών - Βαλκανικής Ένωσης Φυσικών για το Περιβάλλον (2006). Εύφημος μνεία από το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του ΟΗΕ το 1995 και το 1998 για τη συνεισφορά του στις επιστημονικές Εκθέσεις του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ και το 2008 τιμητική διάκριση για τη συνεισφορά του στο έργο της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), η οποία τιμήθηκε εξ ημισείας με το Nobel Ειρήνης το 2007. Επίτιμος Διδάκτωρ του Αμερικανικού Πανεπιστημίου του Κολεγίου ΑΝΑΤΟLIA (2008), Διάκριση από τον Υπουργό Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας (2008), Διάκριση από τη Ρωσική Ακαδημία της Φύσης (2009), Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως της Θεσσαλονίκης (2009), Επίτιμος Δημότης Μεγάρων (2010), Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών (2010), Διάκριση από το Δήμο Πανοράματος (2010), Διάκριση από το Υπουργείο Παιδείας της Αραβικής Δημοκρατίας και το Μορφωτικό κέντρο της Πρεσβείας της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου (2010) κ.α. Οι προσπάθειές του και των συνεργατών του στην αποκατάσταση κτιρίων στο Λόφο των Νυμφών και τη δημιουργία του Μουσείου Γεωαστροφυσικής και του Γεωαστροφυσικού Περιπάτου τιμήθηκαν με το Βραβείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης “Europa Nostra 2010”.
     
    Έχει δημοσιεύσει εκατοντάδες επιστημονικές εργασίες στη διεθνή βιβλιογραφία και επιστημονικά συγγράμματα. Έχει εκλεγεί Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Όζοντος της Διεθνούς Ενώσεως Μετεωρολογίας και Ατμοσφαιρικών Επιστημών (IAMAS), Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής της Διεθνούς Ενώσεως Γεωδαισίας και Γεωφυσικής, Καθηγητής της Έδρας UNESCO Φυσικών Καταστροφών και έχει διατελέσει ή διατελεί Μέλος Εθνικών και διεθνών επιστημονικών Επιτροπών κύρους στην ΕΕ και στον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό. Έχει επίσης διατελέσει Πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
     
    Τα τελευταία 30 χρόνια ο Χρήστος Ζερεφός έχει ιδρύσει ή συν-ιδρύσει από το μηδέν τα εξής Επιστημονικά / Ερευνητικά Κέντρα:
    1. Το Κέντρον Ερεύνης Φυσικής της Ατμοσφαίρας και Κλιματολογίας της Ακαδημίας Αθηνών (υπό την εποπτεία του αειμνήστου Ακαδημαϊκού Η. Μαριολόπουλου, 1978).
    2. Το Εργαστήριον Φυσικής της Ατμοσφαίρας του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ (1981).
    3. Το Παγκόσμιο Κέντρο Χαρτογράφησης Όζοντος του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού του ΟΗΕ (1991).
    4. Το Βαλκανικό Ινστιτούτο Περιβάλλοντος της Βαλκανικής Ενώσεως Φυσικών (1992).
    5. Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη «Φυσική του Περιβάλλοντος» του ΑΠΘ (1991).
    6. Το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικού Περιβάλλοντος του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (2003).
    7. Την Έδρα UNESCO για τις Φυσικές Καταστροφές στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (2006).
    8. Το Μουσείον Γεωαστροφυσικής στο Μέγαρον Σίνα του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (2008).

    Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα του Χρήστου Ζερεφού μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της Ακαδημίας Αθηνών.