ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Οι οικοδομικές φάσεις της Παντάνασσας του Μυστρά
 

Ομιλητής:

Λούβη - Κίζη Ασπασία
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

31/05/2018
 

Διάρκεια:

58:21
 

Εκδήλωση:

Μαθήματα εμβαθύνσεως στην Ιστορία της Αρχιτεκτονικής - Διαλέξεις της Πέμπτης
 

Διοργανωτής:

Εργαστήριο Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 

Χώρος:

Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 

Κατηγορίες:

Αρχιτεκτονική , Αρχαιολογία
 

Ετικέτες

Παντάνασσα , Μυστράς , οικοδομικές φάσεις , έτος ίδρυσης , καστροπολιτεία
 
 
 
Η Παντάνασσα είναι το μοναδικό μνημείο του Μυστρά του οποίου γνωρίζουμε το έτος ίδρυσης (1428) από τον κτήτορα Ιωάννη Φραγκόπουλο. ΄Εως σήμερα η πληροφορία αυτή είναι καθολικά αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα, γιατί στο μνημείο δεν έχουν παρατηρηθεί διαφορετικές οικοδομικές φάσεις.
 
Το κύριο θέμα της διάλεξης είναι η ανάδειξη τριών διαφορετικών οικοδομικών φάσεων στην Παντάνασσα, οι οποίες αλλάζουν τα δεδομένα γύρω από την ιστορία του μνημείου και την οικοδομική δραστηριότητα στον Μυστρά κατά τους χρόνους της άνθησης της καστροπολιτείας.
 
  • Δρ. Βυζαντινολόγος
    Γεννήθηκε στη Σπάρτη το 1952. Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I). Το 1980 υποστήριξε τη διδακτορική της διατριβή στον τομέα της Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Εργάστηκε ως γραμματέας της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην UNESCO (1978-1979) και ως αρχαιολόγος στο Υπουργείο Πολιτισμού (1980-81, 1982-83, 1985-86), όπου συνεργάστηκε σε ερευνητικά προγράμματα του Υπουργείου και στο ανασκαφικό πρόγραμμα της 1ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Δίδαξε βυζαντινή τέχνη στη Σχολή Ξεναγών (1983-1989). Δίδαξε βυζαντινή και μεσαιωνική τέχνη στον πρώτο κύκλο σπουδών του Πανεπιστημίου της Nanterre – Paris X στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (1990-2000). Από το 1986 εργάστηκε στο Πολιτιστικό Τεχνολογικό ΄Ιδρυμα της ΕΤΒΑ. Εως το 1997 ήταν Αναπληρώτρια Διευθύντρια και από το 2002 Διευθύντρια. Το 2002 ανέλαβε τη Γενική Διεύθυνση του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), το οποίο υπηρετεί τη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς με έμφαση στην παραδοσιακή τεχνολογία και τη βιομηχανική αρχαιολογία. Υπό την εποπτεία της δημιουργήθηκε και λειτουργεί αναπτυσσόμενο το Δίκτυο Μουσείων του ΠΙΟΠ, που ως σήμερα αριθμεί 7 (επτά) μουσεία. Από το 2006 έως σήμερα είναι μέλος του Συμβουλίου Μουσείων. Εχει συμμετάσχει σε συνέδρια και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε πολλά επιστημονικά περιοδικά.