ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Το υδραγωγείο της Άκτιας Νικόπολης. Ένα εμβληματικό έργο της ρωμαϊκής μηχανικής στον ελλαδικό χώρο
 

Ομιλητές:

Ζάχος Κώστας ,
Λεοντάρης Λεωνίδας
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

17/05/2018
 

Διάρκεια:

55:53
 

Εκδήλωση:

Μαθήματα εμβαθύνσεως στην Ιστορία της Αρχιτεκτονικής - Διαλέξεις της Πέμπτης
 

Διοργανωτής:

Εργαστήριο Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 

Χώρος:

Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 

Κατηγορίες:

Αρχιτεκτονική , Αρχαιολογία
 

Ετικέτες

υδραγωγείο , Νικόπολη , ύδρευση , υδραυλική μηχανική
 
 
 
Το υδραγωγείο της Νικόπολης, της πόλης που ίδρυσε ο Οκταβιανός Αύγουστος σε ανάμνηση της νίκης του στη ναυμαχία του Ακτίου (2 Σεπτεμβρίου 31 π.Χ.), διένυε απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων, από την πηγή στο Δ.Δ. Αγίου Γεωργίου του Δήμου Φιλιππιάδας έως τα τείχη της πόλης. Από την πηγή Αγίου Γεωργίου, που αναβλύζει σε απόλυτο υψόμετρο 112,97 μ., με μέση ετήσια παροχή νερού 2,61 m3/s, υδρεύονται σήμερα στο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού τους οι νομοί Άρτας, Πρέβεζας και Λευκάδας. Η κατασκευή του υδραγωγείου αποτελεί ένα σημαντικό επίτευγμα της υδραυλικής μηχανικής κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους στην ηπειρωτική Ελλάδα, συγκρίσιμο με τα μεγάλα υδραγωγεία της Κορίνθου και των Αθηνών. Στη διάλεξη θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα της πιο πρόσφατης έρευνας του υδραγωγείου, επιχειρώντας τον προσδιορισμό των οικοδομικών φάσεων του μνημείου και της χρονολόγησής των, την πορεία του στο ορεινό ανάγλυφο της Ηπείρου και τη λειτουργία του ως κύριου προμηθευτή νερού της πόλης.
 
  • Δρ. Αρχαιολόγος - Επίτιμος Έφορος Αρχαιοτήτων
    Ο Κώστας Ζάχος είναι Κάτοχος Μεταπτυχιακού και Διδακτορικού Διπλώματος (Ph.D.) του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, με επιβλέποντα καθηγητή τον James R. Wiseman. Κατά την διάρκεια των σπουδών του στη Βοστόνη παρακολούθησε σεμινάρια στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (M.I.T.), στο Πανεπιστήμιου Harvard και στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης. Μετεκπαιδεύθηκε στο Ινστιτούτο Πρωτοϊστορίας και Προϊστορίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης ως επισκέπτης ερευνητής υπό τον καθηγητή Harald Hauptmann.

    Υπηρέτησε ως αρχαιολόγος του Υπουργείου Πολιτισμού στις Εφορείες Παλαιοπωλείων και Ιδιωτικών Συλλογών, Ολυμπίας, Αττικής, Σπηλαιολογίας-Παλαιοανθρωπολογίας και από το 1987 έως την αφυπηρέτηση του στην Εφορεία Ιωαννίνων, της οποίας διετέλεσε Έφορος.

    Οργάνωσε και πραγματοποίησε πολλές σωστικές ανασκαφές, και διηύθυνε τη συστηματική ανασκαφή στο σπήλαιο του Ζα-Νάξου.

    Οργάνωσε και διεύθυνε τις εργασίες ανάδειξης του ιερού της Δωδώνης και την αναστήλωση του θεάτρου της.

    Αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής και διοικητικής του καριέρας στην υλοποίηση του οράματος της ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου της Νικόπολης, πραγματοποιώντας εκτεταμένες αρχαιολογικές ανασκαφές, συντηρήσεις και αναστηλώσεις μνημείων και διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου. Για το έργο του στη Νικόπολη βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Η υποδειγματική ανάδειξη της Νικόπολης βραβεύτηκε με το βραβείο Europa Nostra.

    Οργάνωσε Διεθνή Αρχαιολογικά Συνέδρια και παρουσίασε ανακοινώσεις σε διάφορα ελληνικά και διεθνή συνέδρια. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικές μελέτες που αναφέρονται στην Αιγαιακή προϊστορία και στην Αρχαιολογία της Ηπείρου. Επιμελήθηκε διάφορων περιοδικών εκθέσεων στο Μουσείο Ιωαννίνων, της ίδρυσης τριών Αρχαιολογικών Μουσείων: της Λευκάδας, της Νικόπολης, της Άρτας και της ανακαίνισης και επανέκθεσης του Αρχαιολογικού Μουσείου Ιωαννίνων.

    Το 2002 εξελέγη Επίκουρος καθηγητής της προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών· δεν αποδέχτηκε τον διορισμό του προτιμώντας να παραμείνει στην Αρχαιολογική Υπηρεσία.

    Δίδαξε στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ως επισκέπτης καθηγητής και έχει δώσει διαλέξεις σε πανεπιστήμια της Ευρώπης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Νοτίου Αφρικής.

    Διετέλεσε υπότροφος του Getty Research Institute.

    Είναι Εταίρος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών και αντεπιστέλλον μέλος του American Institute of Archaeology.
  • Αρχιτέκτων Μηχανικός
    Ο Λεωνίδας Λεοντάρης γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1984. Είναι αρχιτέκτων μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ., και κάτοχος MSc στην Αποκατάσταση Μνημείων Πολιτισμού από το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. Είναι υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος Αρχιτεκτονικής του Α.Π.Θ. με θέμα διατριβής «Τοιχοποιίες και θολωτές κατασκευές της αυτοκρατορικής περιόδου στην Ήπειρο» υπό την επίβλεψη του ομότιμου καθηγητή Αρχιτεκτονικής Γεωργίου Καραδέδου. Έχει εκπονήσει μελέτες αποκατάστασης και ανάδειξης μνημείων, όπως την «Προκαταρκτική Μελέτη Αποκατάστασης και Συνολικής Ανάδειξης του αρχαίου Θεάτρου της Κασσώπης». Ανήκει από το 2008 στην ομάδα εργασίας του ερευνητικού προγράμματος «Καταγραφή - Συντήρηση - Ανάδειξη του γλυπτού διακόσμου από το Μνημείο του Αυγούστου στη Νικόπολη» υπό τον Επίτιμο Έφορο Αρχαιοτήτων Δρ. Κωνσταντίνο Ζάχο. Έχει εργαστεί στην υλοποίηση των έργων αποκατάστασης και ανάδειξης των μνημείων της Νικόπολης επί σειρά ετών. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικά άρθρα με αντικείμενο την αρχαία οικοδομική τεχνολογία. Είναι υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση.