ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Η αρχαία αρχιτεκτονική ως αισθητικό πρότυπο της μοντέρνας: Μία θεωρία σχεδιασμού
 

Ομιλητής:

Τσιαμπάος Κώστας
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

19/04/2018
 

Διάρκεια:

65:12
 

Εκδήλωση:

Μαθήματα εμβαθύνσεως στην Ιστορία της Αρχιτεκτονικής - Διαλέξεις της Πέμπτης
 

Διοργανωτής:

Εργαστήριο Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 

Χώρος:

Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 

Κατηγορία:

Αρχιτεκτονική
 

Ετικέτες

αρχαία αρχιτεκτονική , μοντέρνα αρχιτεκτονική , Κωνσταντίνος Δοξιάδης , αρχαία Ελλάδα , κτιριακό συγκρότημα , θεωρία σχεδιασμού
 
 
 
Την άνοιξη του 1936 ο 23χρονος Κωνσταντίνος Δοξιάδης κατέθεσε την διδακτορική του διατριβή στο πανεπιστήμιο Charlottenburg του Βερολίνου. Στη διατριβή του παρουσίασε μια νέα θεωρία, η οποία εξηγούσε τον τρόπο με τον οποίο ήταν οργανωμένα τα σημαντικά κτηριακά συγκροτήματα της αρχαίας Ελλάδας. Η θεωρία του Δοξιάδη - μια μεγάλη 'ανακάλυψη', όπως την χαρακτήρισαν τότε - είχε τεράστια επιτυχία εντός και εκτός Γερμανίας και ενθουσιώδη υποδοχή από πολλούς σημαντικούς αρχιτέκτονες, πολεοδόμους, αρχαιολόγους και άλλους διανοούμενους της εποχής. Στη διάλεξη παρουσιάζεται το ιστορικό αυτής της 'ανακάλυψης', αναλύεται το θεωρητικό της υπόβαθρο και εξηγούνται οι λόγοι της επιτυχίας. Μέσα από μια σύνθετη ιστορικοθεωρητική διαδρομή, η θεωρία του Δοξιάδη θα αποδομηθεί, θα απομακρυνθεί από την αρχαιότητα, θα μετατοπιστεί στη μοντέρνα εποχή και θα ανακατασκευαστεί ως αυτό που πραγματικά ήταν, δηλαδή ως μια ευφυής και πρωτότυπη θεωρία σχεδιασμού.
 
  • Επίκουρος Καθηγητής, Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
    Ο Κώστας Τσιαμπάος είναι αρχιτέκτονας, Επίκουρος Καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ όπου διδάσκει ιστορία και θεωρία της αρχιτεκτονικής. Σπούδασε στην Αθήνα (ΕΜΠ) και τη Νέα Υόρκη (Columbia University). Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην ανάδειξη και χρήση εννοιών και ερμηνευτικών εργαλείων δανεισμένων από τη φιλοσοφία, την πολιτική θεωρία και την ψυχανάλυση στην ιστορία και θεωρία της μοντέρνας και σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους ενώ αρχιτεκτονικά έργα και μελέτες του έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχουν τιμηθεί με διακρίσεις σε πανελλήνιους και πανευρωπαϊκούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Το 2010 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Ποταμός" το βιβλίο του "Κατασκευές της Όρασης, από τη θεωρία του Δοξιάδη στο έργο του Πικιώνη". Το 2013 επιμελήθηκε, μαζί με τους Βάσω Κιντή και Παναγιώτη Τουρνικιώτη, το βιβλίο: "Το μοντέρνο στη σκέψη και τις τέχνες του 20ού αιώνα". Το 2017 κυκλοφόρησε μια πλήρης και αναθεωρημένη έκδοση της διδακτορικής διατριβής του στα αγγλικά, από τις εκδόσεις Routledge, με τίτλο: "From Doxiadis' theory to Pikionis’ work: Reflections of Antiquity in Modern Architecture".