ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Ο Πικάσο, δραματουργός και ποιητής
 

Ομιλητές:

Ottinger Didier ,
Ζαχαρόπουλος Ντένης ,
Πετσόπουλος Σταύρος ,
Αποστολακέα Μαρία
 

Γλώσσα:

Ελληνική, Γαλλική
 

Ημερομηνία:

05/12/2017
 

Διάρκεια:

77:29
 

Εκδήλωση:

Κύκλος εκδηλώσεων "Λέξεις επί σκηνής"
 

Διοργανωτής:

Γαλλικό Ινστιτούτο
 

Χώρος:

Γαλλικό Ινστιτούτο
 

Κατηγορίες:

Λογοτεχνία , Τέχνες / Πολιτισμός
 

Ετικέτες

Πάμπλο Πικάσο , Pablo Picasso , ποίηση , θέατρο
 
 
 
Τελικά οι τέχνες γίνονται ένα, μπορείς να γράψεις μια ζωγραφιά με λέξεις όπως και να ζωγραφίσεις αισθήσεις σε ένα ποίημα.
Πικάσο
 
Ο ιδιαίτερος σύνδεσμός του Πικάσο με τους ποιητές του καιρού του αποτέλεσε το κεντρικό θέμα της βραδιάς που οργανώθηκε σε συνεργασία με τις Εκδόσεις ΑΓΡΑ.
 
Ο Πικάσο αρχίζει ουσιαστικά να γράφει το 1935, μέχρι και το 1959. Όλα του τα κείμενα είναι στα Γαλλικά ή στα Ισπανικά, συχνά χωρίς στίξη, γραμμένα με σινικό μελάνι, πολυδουλεμένα αλλά με εξαιρετική καλλιγραφία. Συνολικά, βρέθηκαν πάνω από τριακόσια σαράντα ποιητικά κείμενα και δυο θεατρικά έργα: «Le désir attrapé par la queue», το 1941, «Les quatre petites filles» το 1947.
 
Τα τελευταία του κείμενα, γραμμένα μεταξύ 1957 και 1959 με τη μορφή ποιήματος / θεατρικού εκδίδονται με τον τίτλο «L'enterrement du comte d'Orgaz».
 
Το σύνολο των κείμενων εκδόθηκε το 1989 με τον τίτλο «Écrits» από τις εκδόσεις Gallimard/RMN.
 
Η Γραφή του κρατάει μια στενή σχέση με την ζωγραφική, παρουσιάζοντας τα ίδια θέματα: έρωτας και θάνατος, πόλεμος και ταυρομαχίες, σταύρωση και Μινώταυρος…
 
Ήχοι και μυρωδιές, αισθήσεις, αντικείμενα, πειράματα βιωμένα ή φαντασμένα, χρώματα και τροφές, πόλεμος και έρωτας αναμιγνύονται χωρίς ιεραρχία πότε μέσα στη χαρά, πότε μέσα στη μελαγχολία.
 
Κατά τη διάρκεια της βραδιάς που συντονίζει ο εκδότης Σταύρος Πετσόπουλος, ο Didier Ottinger, υποδιευθυντής του Εθνικού Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης Centre Pompidou και ο Ντένης Ζαχαρόπουλος, διευθυντής της Δημοτικής Πινακοθήκης της Πόλης των Αθηνών, συζητούν για το φιλολογικό έργο του Πικάσο ενώ ακούγονται αποσπάσματα από τα γραπτά του Πικάσο.
 
Δίγλωσση ανάγνωση: Μαρία Αποστολακέα
 
  • Yποδιευθυντής, Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Γαλλίας Centre Pompidou
    Ο Didier Ottinger είναι αναπληρωτής διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Georges-Pompidou στο Παρίσι, κριτικός τέχνης και επιμελητής. Οργάνωσε κάποιες από τις μεγαλύτερες εκθέσεις στη Γαλλία και το εξωτερικό (Péchés capitaux/ 1996, Parade. Portrait de l’artiste en clown, au Grand-Palais/ 2004, le Futurisme à Paris – une avant-garde explosive/ 2008, Dreamlands – Des parcs d’attractions aux cités du futur/ 2010, Rétrospective Edward Hopper au grand Palais/ 2012.) Το 2005, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης του έδωσε τον τίτλο του προσκεκλημένου επιμελητή. Είναι συγγραφέας έργων όπως του Picasso.Mania που εκδόθηκε από τον οίκο Galimmard το 2015.
  • Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Πινακοθήκης, Μουσείων και Συλλογών του ΟΠΑΝΔΑ
    Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος είναι ιστορικός και κριτικός της τέχνης. Έχει διατελέσει καλλιτεχνικός διευθυντής του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και, σήμερα, είναι καλλιτεχνικός Διευθυντής Τέχνης της Πινακοθήκης, Μουσείων και Συλλογών του ΟΠΑΝΔΑ.

    Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 1952. Τελείωσε το Λεόντειο Λύκειο το 1970 και παράλληλα σπούδασε μουσική και ιστορία της μουσικής στο Ωδείο Αθηνών. Σπούδασε σύγχρονη φιλολογία και αισθητική στο Πανεπιστήμιο της Αιξ-αν-Προβάνς, κοινωνιολογία της τέχνης και σημαντική των αναπαραστατικών συστημάτων στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Παρίσι. Ανώτατο δίπλωμα κοινωνικών επιστημών με τον J. Cassou, το 1976. Μεταπτυχιακό στην ιστορία και θεωρία της τέχνης με τους L. Marin, H. Damish και G. Genette, το 1980. Παρακολούθησε συστηματικά το διδακτορικό σεμινάριο φιλοσοφίας και αισθητικής του L. Marin από το 1980 έως το 1985. Από το 1986 μέχρι το 1991 δίδαξε στην Ανωτάτη Σχολή Εικαστικών Τεχνών της Γενεύης· από το 1986 μέχρι το 1993 στη Μεταπτυχιακή Σχολή του Εθνικού Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης, "Le Magazin", της Γκρενόμπλ· από το 1992 μέχρι το 1996 εκλέχτηκε ομότιμος καθηγητής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βιέννης και διευθυντής του Ινστιτούτου Σύγχρονης Τέχνης. Δίδαξε ως καθηγητής στο Μεταπτυχιακό της Rijksacademie van Beeldende Kunsten, στο Άμστερνταμ, και ως έκτακτος καθηγητής στη Hochschulle fur Kunst und Gestaltung της Βέρνης. Από το 2002 διδάσκει ιστορία της τέχνης και μουσειολογία στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου, στη Μυτιλήνη.
     
    Έχει διατελέσει: διευθυντής του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης και Πολιτισμού και Πάρκου Γλυπτικής, Domaine de Kerguehennec στη Βρετάνη, Γαλλία από το 1992-1999. Συν-διευθυντής της Documenta IX του Κάσσελ, 1992. Κομισάριος του Γαλλικού Περιπτέρου στη 48η Μπιενάλε της Βενετίας, 1999. Σύμβουλος της Επιτροπής Αναγνώρισης Ανωτάτων Διπλωμάτων Καλών Τεχνών του Ομοσπονδιακού Συνεδρίου Δημόσιας Εκπαίδευσης της Ελβετίας. Επιμελητής και οργανωτής πολυάριθμων εκθέσεων σε Μουσεία και Κέντρα Τέχνης στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Ολλανδία, το Μαυροβούνιο και τις Η.Π.Α. Εκλέχτηκε Γενικός Επιθεωρητής Καλών Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού της Γαλλίας το 1999, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 2000. Έχει διατελέσει σύμβουλος και σύνεδρο μέλος της Εθνικής Συλλογής Σύγχρονης Τέχνης της Γαλλίας, από το 1993 μέχρι το 2000, των περιφερειακών συλλογών της Καμπανίας και Αρδεννών, από το 1997 μέχρι το 2000, του Βορρά και Καλαί, από το 1984 μέχρι το 1990. Διατέλεσε σύνεδρο μέλος της επιτροπής διεθνούς πολιτιστικής πολιτικής του Υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας από το 1993 μέχρι το 1999. Από το 1987 μέχρι το 1989 συμμετείχε ως μέλος της Επιτροπής Εκθέσεων του Υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας. Συντονιστής Προγράμματος του Ελληνικού Μήνα στο Λονδίνο, 1975-1976, Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης. Βοηθός του Τ. Σπητέρη από το 1973 μέχρι το 1979, για τη συγγραφή του τρίτομου "Τρεις αιώνες νεοελληνικής τέχνης (1660-1967)". Κριτικός τέχνης, συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά. Δημοσίευσε βιβλία, καταλόγους, δοκίμια και μελέτες πάνω στη σύγχρονη τέχνη, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την άρτε πόβερα, την τοιχογραφία, το χώρο, την αναπαράσταση, την αρχιτεκτονική, το τοπίο, τον ήχο, την ιστορία της τέχνης, τη μεθοδολογία, την ιστορία των θεσμών, την κριτική της τέχνης, και σημαντικό αριθμό μονογραφιών πάνω σε σύγχρονους και ιστορικούς καλλιτέχνες. Έχει δώσει διαλέξεις και συμμετάσχει, διευθύνει και οργανώσει συνέδρια σε πολυάριθμα μουσεία, ιδρύματα και πανεπιστήμια στην Ευρώπη και την Αμερική.
  • Εκδότης, εκδόσεις Άγρα
    Ο Σταύρος Πετσόπουλος είναι εκδότης, επικεφαλής των εκδόσεων Άγρα.
  • Ηθοποιός