ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Φορείς της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης
 

Ομιλητής:

Γκαϊτατζή Δέσποινα
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

17/06/2017
 

Διάρκεια:

09:53
 

Εκδήλωση:

7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης
 

Διοργανωτής:

Κέντρο Μελέτης Ψυχοφυσιολογίας και Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών
 

Χώρος:

Ξενοδοχείο Divani Caravel
 

Κατηγορίες:

Εκπαίδευση , Περιβάλλον
 

Ετικέτες

φυσικές επιστήμες , περιβάλλον , εκπαίδευση , περιβαλλοντική εκπαίδευση
 
 
 
Το Κέντρο Μελέτης Ψυχοφυσιολογίας και Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών διοργάνωσε το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημών Εκπαίδευσης, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 15-18 Ιουνίου 2017. Οι εργασίες του συνεδρίου διεξήχθησαν στο ξενοδοχείο DIVANI CARAVEL.
 
Σκοπός του συνεδρίου ήταν η παρουσίαση πρόσφατης θεωρητικής όπως και εφαρμοσμένης έρευνας σε θέματα εκπαίδευσης  και ψυχολογίας,  όπως επίσης, η διατύπωση προτάσεων για το μέλλον της εκπαίδευσης στη χώρα μας και η παρουσίαση ερευνητικών και παιδαγωγικών  εμπειριών από διακεκριμένες προσωπικότητες στο χώρο. Κεντρική θεματική του Συνεδρίου ήταν: «Εκπαίδευση χαρισματικών ατόμων στην Ελλάδα».

Το Blod βιντεοσκόπησε και δημοσιεύει τις ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της θεματικής «Φυσικές Επιστήμες και Περιβάλλον στην εκπαίδευση».

Περίληψη της ομιλίας
 
Στο πλαίσιο της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν Φορείς τόσο στην τυπική όσο και στη μη τυπική εκπαίδευση.

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει το έργο των Φορέων της Π.Ε. στην αναδιαμόρφωση της περιβαλλοντικής αγωγής των μαθητών καθώς και των εκπαιδευτικών με την ενίσχυση της βιωματικής διδασκαλίας (Στυλιανίδης, 2011: 349).

Ειδικότερα, για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού αρμόδιοι οργανισμοί είναι οι σχολικές μονάδες, τα Γ.Ε.Α., τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε.) και ο κεντρικός φορέας διαχείρισης και υποστήριξης (Στυλιανίδης, 2011: 354).

Η συγκρότηση των Φορέων της Π.Ε. εξυπηρετεί στην οργάνωση και στη στήριξη των σχολικών δραστηριοτήτων και των προγραμμάτων της Π.Ε. Με τις δράσεις αυτές επιτυγχάνεται η μεταβίβαση κατάλληλων και επαρκών γνώσεων καθώς και μεθοδολογικών εργαλείων στα σχολεία για την ανάγνωση, ανάλυση και μελέτη του περιβάλλοντος και των προβλημάτων του (Καλαϊτζίδης, Ουζούνης, 2000: 65). 

Απώτερος σκοπός όλων των παραπάνω είναι οι εμπλεκόμενοι στη μάθηση να αποκτήσουν οικολογική γνώση, να συνειδητοποιήσουν τα περιβαλλοντικά προβλήματα και την περιβαλλοντική υποβάθμιση και να συμβάλουν μέσω της ατομικής και συλλογικής τους εργασίας στην επίτευξη και τη διατήρηση μιας δυναμικής ισορροπίας μεταξύ της ποιότητας ζωής και της ποιότητας του περιβάλλοντος (Hungerford, Peyton, Wilke, 1980: 42).
 
  • Μηχανολόγος - Μηχανικός, Εκπαιδευτικός
    Η Δέσπονα Γκαϊτατζή είναι πτυχιούχος μηχανολόγος μηχανικός τεχνολογικής εκπαίδευσης – τ.ε.  (απόφοιτη του Τ.Ε.Ι. Μηχανολογίας Καβάλας). Είναι, επίσης, κάτοχος πτυχίου από το Παιδαγωγικό τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

    Ήταν Καθηγήτρια στο ΕΠΑ.Σ. του Ο.Α.Ε.Δ. για το σχολικό έτος 2014 – 2015 στους μηχανικούς αυτοκινήτων (Α΄ και Β΄ τάξης) και στους υδραυλικούς, καθώς και στο Δ.Ι.Ε.Κ. για το σχολικό έτος 2016 – 2017 στους τεχνικούς μηχανικούς θερμικών εγκαταστάσεων, πετρελαίου και φυσικού αερίου.
     
    Ανέλαβε τη διδασκαλία της επιχειρηματικότητας στους αποφοίτους των Ι.Ε.Κ. – ΕΠΑ.Σ. και ΕΠΑΛ. κατά τη διάρκεια του προγράμματος που υλοποίησε η ΙΝΕ ΓΣΕΕ.
     
    Δίδαξε ως εθελόντρια εκπαιδεύτρια την ελληνική γλώσσα σε μετανάστες, σε τμήμα μάθησης που υλοποίησε το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης του Δήμου Αλεξανδρούπολης κατά τα έτη 2014-2015 και 2015-2016.
     
    Πραγματοποίησε πρακτική άσκηση στο τελευταίο εξάμηνο σπουδών του τμήματος της Μηχανολογίας στην εταιρεία ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ Ε.Π.Ε.
     
    Επίσης, έχει πραγματοποιήσει Πρακτική άσκηση κατά το τελευταίο εξάμηνο σπουδών φοίτησης στο Παιδαγωγικό τμήμα, στο 6ο Δημοτικό σχολείο της Αλεξανδρούπολης.
Δημητρίου, Α. (2009). Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: Περιβάλλον και Αειφορία. Θεωρητικές και Παιδαγωγικές προσεγγίσεις.Θεσσαλονίκη, Επίκεντρο.
Καλαϊτζίδης, Δ., & Ουζούνης, Κ. (2000). Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: Θεωρία και Πράξη. Ξάνθη, Σπανίδης.
Στυλιανίδης, Ευ.Σ. (2011). Όλα είναι θέμα Παιδείας: Εγχειρίδιο Εκπαιδευτικής Νομοθεσίας, Έργο 2007 – 2009. Αθήνα, Μίνωας. 
Hungerford, Η.R., & Peyton, R.B., & Wilke, R.J. (2010). Goals for curriculum development in environmental education. The journal of Environmental Education, 11(3), 42 – 47. Ανακτήθηκε από: www.tandfonline.com