ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Τελετή απονομής των Επιστημονικών Βραβείων του Ιδρύματος Μποδοσάκη 2017
 

Ομιλητές:

Βλαστός Δημήτρης ,
Βέττας Νίκος ,
Αρκολάκης Κώστας ,
Βαρβαρίγου Θεοδώρα ,
Ασημάκη Δομνίκη ,
Κόλλιας Γιώργος ,
Δερμιτζάκης Μανώλης ,
Κονοφάγου Ελίζα ,
Ρεσβάνης Λεωνίδας ,
Παπαδόδημας Κυριάκος ,
Φωλά Μαρία
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

07/06/2017
 

Διάρκεια:

80:08
 

Εκδήλωση:

Τελετή απονομής των Επιστημονικών Βραβείων του Ιδρύματος Μποδοσάκη 2017
 

Διοργανωτής:

Ίδρυμα Μποδοσάκη
 

Χώρος:

Περιστύλιο Ζαππείου Μεγάρου
 

Κατηγορίες:

Φυσικές επιστήμες , Βιολογία , Ιατρική , Τεχνολογία , Οικονομία
 

Ετικέτες

Επιστημονικά Βραβεία Ιδρύματος Μποδοσάκη , αριστεία , βασικές επιστήμες , βιοεπιστήμες , εφαρμοσμένες επιστήμες , κοινωνικές επιστήμες , διεθνές εμπόριο , αντισεισμική  προστασία , ποικιλομορφία  DNA , υπέρηχοι , μαύρες τρύπες
 
 
 
Απονεμήθηκαν την Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017, τα Επιστημονικά Βραβεία του Ιδρύματος Μποδοσάκη, σε μια ξεχωριστή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Περιστύλιο του Ζαππείου Μεγάρου. Τα βραβεία απένειμε η Α.Ε. ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος σε πέντε διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες, που τιμήθηκαν για την εξαιρετική τους επίδοση και την προσφορά στους τομείς των βασικών επιστημών, των βιοεπιστημών, των εφαρμοσμένων και των κοινωνικών επιστημών.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης - την οποία παρακολούθησαν προσωπικότητες από τον χώρο των επιστημών, της πολιτικής και των επιχειρήσεων - το κοινό ταξίδεψε με πλοηγούς τους βραβευόμενους, οι οποίοι με απλό τρόπο παρουσίασαν την έρευνά τους και τη σημασία που έχουν τα αποτελέσματά της στη ζωή και την υγεία των ανθρώπων. 

Οι επιστήμονες που τιμήθηκαν φέτος με τα Επιστημονικά Βραβεία του Ιδρύματος Μποδοσάκη είναι:

(α) για τον τομέα των Κοινωνικών Επιστημών, ο κ. Κωνσταντίνος Αρκολάκης, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Yale, που εστιάζει την έρευνά του στη σημασία του διεθνούς εμπορίου και της  γεωγραφίας στην οικονομική ευημερία,

(β) για τον τομέα των Εφαρμοσμένων Επιστημών και Τεχνολογίας, η κα Δομνίκη Μ. Ασημάκη, Καθηγήτρια στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Caltech), που ασχολείται με τη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αντισεισμικής  προστασίας,

(γ) για τον τομέα των Βιοεπιστημών, ο κ. Εμμανουήλ Θ. Δερμιτζάκης, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, που μελετά την ποικιλομορφία του DNA με στόχο την καλύτερη διάγνωση και πρόληψη ασθενειών,

(δ) για τον τομέα των Εφαρμοσμένων Επιστημών και Τεχνολογίας, η κα Ελίζα Η. Κονοφάγου, Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Columbia, που με την έρευνά της στο πεδίο των υπερήχων  αναζητά νέες δυνατότητες ανίχνευσης και διάγνωσης σοβαρών  νόσων και 

(ε) για τον τομέα των Βασικών Επιστημών, ο κ. Κυριάκος Ι. Παπαδόδημας, Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Groningen και Ερευνητής στο CERN, που επιχειρεί τη διατύπωση μιας πιο ακριβούς θεωρίας σε σχέση με το τι συμβαίνει στο εσωτερικό των μαύρων τρυπών.

Τα Επιστημονικά Βραβεία του Ιδρύματος Μποδοσάκη απονεμήθηκαν για πρώτη φορά το 1993. Η θέσπιση των βραβείων ήταν η επιθυμία του Πρόδρομου-Μποδοσάκη Αθανασιάδη για να αναδειχθούν οι πνευματικές επιδόσεις νέων Ελλήνων επιστημόνων και να δημιουργηθούν υγιή πρότυπα για τις νεότερες γενιές.

Βασικό κριτήριο για την απονομή των επιστημονικών βραβείων του Ιδρύματος είναι η εξαιρετική συμβολή των υποψηφίων στον τομέα τους με ολοκληρωμένο έργο.

Οι πέντε βραβευθέντες ηλικίας έως 45 ετών επιλέχθηκαν ανάμεσα σε 97 υποψηφίους ύστερα από αξιολόγηση από Ειδικές Επιτροπές Κρίσεως. Την ευθύνη της τελικής πρότασης είχε η επιτροπή Βραβείων που αποτελείται από οκτώ προσωπικότητες του επιστημονικού χώρου. Το κάθε βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 10.000 ευρώ.

«Η βράβευση και αναγνώριση των αρίστων, ιδιαίτερα στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς της κρίσης, της πνευματικής σύγχυσης και της διαστρέβλωσης αξιών, μεταφέρει ένα μήνυμα αισιοδοξίας για όλους μας: το μήνυμα ότι η Ελλάδα με τα παιδιά της συνεχίζει να παράγει πολιτισμό, συνεχίζει να παράγει επιστημονικό έργο με διεθνή αναγνώριση και ακτινοβολία. Ότι η Ελλάδα διαθέτει μια μεγάλη δεξαμενή καταξιωμένων πολιτών μέσα από την οποία μπορεί να βρει τα στηρίγματα που χρειάζονται για να οικοδομήσει το μέλλον της, το μέλλον των παιδιών της», δηλώνει ο κ. Δημήτρης Βλαστός, Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μποδοσάκη.
 
  • Πρόεδρος Ιδρύματος Μποδοσάκη
    Ο Δημήτρης Βλαστός γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε Νομικά, Οικονομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Μιλάει Αγγλικά και Γαλλικά.

    Άρχισε την επαγγελματική του καριέρα το 1962 ως Στέλεχος της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών, στην Γενεύη.  Εν συνεχεία, διετέλεσε Στέλεχος, Διευθυντής και Σύμβουλος σε διάφορους οργανισμούς, μεταξύ των οποίων η SHELL, η ΕΤΒΑ και οι εταιρείες του Ομίλου Μποδοσάκη. Επίσης, διετέλεσε Σύμβουλος σε οικονομικά και επενδυτικά θέματα διαφόρων μεταλλευτικών και βιομηχανικών εταιριών, καθώς και Ειδικός Συνεργάτης του ΚΕΠΕ. Υπήρξε μέλος Δ.Σ. πολλών Εταιριών και Οργανισμών.

    Παράλληλα, ήταν ιδρυτικό μέλος της ελληνικής περιβαλλοντικής οργάνωσης  WWF, της οποίας από το 1999 έως το Μάιο 2010 υπήρξε Γενικός Γραμματέας.

    Από το 2011 είναι Αντιπρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής της Εθνικής Βιβλιοθήκης και από το 2012 μέλος του Δ.Σ. του ΟΜΜΑ.

    Από το 1991 έως το 2007 ήταν Σύμβουλος και Γενικός Γραμματέας του Ιδρύματος Μποδοσάκη και από το 2007 έως και σήμερα είναι Πρόεδρος του ίδιου Ιδρύματος.
  • Γενικός Διευθυντής ΙΟΒΕ - Καθηγητής, Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
    Ο Νίκος Βέττας είναι Καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το 2003, όπου έχει υπηρετήσει ως Πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικής Επιστήμης (2007-2011) και είναι μέλος του Συμβουλίου του Ιδρύματος. Απόφοιτος της Βαρβακείου και του Τμήματος Οικovoμικώv του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος διδακτορικού από το University of Pennsylvania των Η.Π.Α. Ειδικεύεται στη Βιομηχανική Οργάνωση, Μικρooικovoμική, Θεωρία Παιγνίων, και την Πολιτική Ανταγωνισμού και Ρύθμισης Αγορών. Έχει εργαστεί ως Αναπληρωτής Καθηγητής στο Duke University των Η.Π.Α. και ως Επισκέπτης Καθηγητής στο ΙNSEAD της Γαλλίας, όπου έχει βραβευθεί με βραβεία διδασκαλίας.
     
    Είναι Associate Editor του Journal of the European Economic Association, του Journal of Industrial Economics και του International Journal of Industrial Organization όπως και Ερευνητικός Εταίρος στο Centre for Economic Policy Research του Λονδίνου, ενώ έχει υπάρξει μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του European Association for Research in Industrial Economics. Έχει υπηρετήσει ως τακτικό μέλος της Ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού και είναι μέλος του European Advisory Group for Competition Policy, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού από το 2003. Είναι συνιδρυτής του www.greekeconomistsforreform.com και συν-διοργανωτής του ετήσιου Conference Research on Economic Theory and Econometrics.
     
    Σήμερα είναι Γενικός Διευθυντής στο ΙΟΒΕ.
  • Αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Yale
    Ο Κώστας Αρκολάκης γεννήθηκε το 1979 στο Αιγάλεω. Οι σπουδές του ξεκίνησαν στην Θεσσαλονίκη το 1997οπου φοίτησε στην Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΣΑΣ) και παράλληλα στο οικονομικό τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 2001 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Αριστοτέλειο όντας υπότροφος του ΙΚΥ τρεις φορές. Ταυτόχρονα, έλαβε προσφορές με πλήρεις υποτροφίες από διάφορα οικονομικά τμήματα στην Αμερική και την Ευρώπη για να ξεκινήσει τις διδακτορικές του σπουδές. Σε ηλικία 22 ετών επέλεξε να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα. Παραιτήθηκε από τη ΣΣΑΣ και συνέχισε ως υπότροφος διδακτορικός φοιτητής στο Πολιτειακό πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 2002.
     
    Με το πέρας των διδακτορικών σπουδών του, σε ηλικία 27 ετών, έλαβε προσφορές από διάφορα αμερικάνικα και ευρωπαϊκά τμήματα και τελικά επέλεξε να ξεκινήσει την καριέρα του ως επίκουρος καθηγητής στο Παν/μιο του Γέηλ (Yale) στο Νιου Χέηβεν της πολιτείας του Κονέκτικατ. Σε ηλικία 33 ετών προήχθη σε αναπληρωτή καθηγητή και σε ηλικία 35 ετών σε τακτικό αναπληρωτή καθηγητή. 
     
    Η έρευνα του Δρ. Αρκολάκη, και των συνεργατών του, επικεντρώνεται σε ζητήματα διεθνούς οικονομικής και των οικονομικών του χώρου. Πιο συγκεκριμένα, μέσω μιας σειράς εργασιών, η ερεύνα αυτή οδήγησε στην ανάδειξη ενός ενοποιημένου μοντέλου για την εις βάθος κατανόηση της σημασίας του διεθνούς εμπορίου για την οικονομική ευημερία. Η εργασία του επίσης δημιούργησε μια σειρά μαθηματικών εργαλείων για την ανάλυση και τη λύση αυτού του μοντέλου. Στην συνέχεια επεκτάθηκε στο πεδίο των οικονομικών του χώρου και στο πως η τοπογραφία του χώρου επηρεάζει την οικονομική δραστηριότητα. Μέσω μιας σειράς θεμελιωδών ανακαλύψεων και με τη χρήση λεπτομερών δεδομένων για την οικονομική δραστηριότητα στο χώρο η έρευνα αυτή έκανε εφικτή την ανάλυσηκαι ποσοτικοποίηση της σημασίαςτων έργων υποδομήςγια την οικονομική ανάπτυξη.
     
    Έχει δημοσιεύσει τις δουλειές του σε διακεκριμένα επιστημονικά περιοδικά, όπως το American Economic Review, το Journal of Political Economy και το Quarterly Journal of Economics, μεταξύ άλλων. Παράλληλα, έχει παραδώσει διαλέξεις προσκεκλημένος σε πάνω από εκατό διαφορετικά πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα στην Ευρώπη, την Βόρεια και τη Νότια Αμερική, και την Ασία.
     
    Έχει διακριθεί με πολλαπλά ερευνητικά βραβεία και υποτροφίες, μεταξύ των οποίων υποτροφίες  από το National Science Foundation των ΗΠΑ και την διακεκριμένη του υποτροφία, CAREER, για νέους επιστήμονες, την μονοετή υποτροφία του Πανεπιστημίου του Πρίνσετον για επισκέπτες καθηγητές Peter B. Kenen. Έχει επίσης διακριθεί με την απονομή της έδρας HenryKohn για αναπληρωτές καθηγητές από το Πανεπιστήμιο του Γεηλ. Είναι ερευνητικός εταίρος στο National Bureau of Economic Research των ΗΠΑ ενώ έχει διατελέσει Επισκέπτης Ερευνητής στα Πανεπιστήμια του MIT, του Northwestern, του Chicago, του Princeton, και στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Μιννεάπολης. Επίσης, συμμετέχει στην συντακτική ομάδα των επιστημονικών περιοδικών Journal of International Economics and Economic Theory.
     
     
  • Καθηγήτρια στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ)
    Η Θεοδώρα Βαρβαρίγου είναι καθηγήτρια στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ).
     
    Έλαβε το πτυχίο Ηλεκτρολόγου Μηχανικού από το ΕΜΠ το 1988 και ένε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ηλεκτρολογική Μηχανική (1989) και στην Επιστήμη των Υπολογιστών (1991) στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, στην Καλιφόρνια, όπου εκπόνησε και τη διδακτορική της διατριβή το 1991.
     
    Έχει εργαστεί ως ερευνήτρια στο AT & T Bell Labs στις Ηνωμένες Πολιτείες, USA και ως Επίκουρη Καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Έχει μεγάλη εμπειρία σε τεχνολογίες αιχμής, όπως το cloud computing, την επεξεργασία πολυμεσικού περιεχομένου, το semantic web, τις τεχνολογίες κοινωνικής δικτύωσης κ.λπ. Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 200 εργασίες σε κορυφαία διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συνέδρια και βιβλία. 
     
  • Καθηγήτρια στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Caltech)
    Η Δομνίκη Ασημάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο Τοσίτσειο Λύκειο Εκάλης το 1993, και ξεκίνησε τις σπουδές της στοΤμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείο την ίδια χρονιά. Αποφοίτησε δεύτερη από το Πολυτεχνείο το 1998, και την ίδια χρονιά πήρε υποτροφία για μετάπτυχιακες σπουδές στην Αμερική,στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Massachusetts Institute of Technology (ΜΙΤ). Απο το ΜΙΤ, αποφοιτησε με Μaster of Science το 2000, και με διδακτορικό (Doctorate of Science ή ScD) το 2004. Το θέμα της διατριβής της ήταν η ανάλυση και αριθμητική προσομοίωση τηςενίσχυσης σεισμικών κραδασμών στην κορυφή κυρτώνφυσικών και τεχνητώνεδαφικών σχηματισμών, όπως για παράδειγμα βουνά, πρανή και αναχώματα. Η έρευνά της έδειξε ότι οι κανονισμοίσχεδιασμού, που κατά πλειοψηφία αγνοούν την ενίσχυση των σεισμικών δονήσεων που μπορεί να προκαλέσει η τοπογραφίατου εδάφους, συχνά οδηγoύν στην υποεκτίμηση του σεισμού σχεδιασμού γεωτεχνικών κατασκευών κυρτής γεωμετρίας, όπως παραδείγματος χάριν φραγμάτων;καθώς και στην υποεκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας σε περιοχές με έντονο τοπογραφικό ανάγλυφο.
     
    Από το 2001 μέχρι το 2002 η Δομνίκη δούλεψε στην École Nationale des Ponts et Chaussees στο Παρίσι, στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος Seismic Asssessement for Earthquake Risk Reduction (SAFERR) της Ευρωπαικής Ένωσης με έδρα το Imperial College στο Λονδίνο. Την περίοδο 2004-2005,η Δομνίκηδούλεψε ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια,Santa Barbara, όπου και ασχολήθηκε με έρευνα σε θέματα σεισμολογίας,  γεωφυσικής,  και με τη θεωρία αντιστρόφων προβλημάτων. Το 2005 πήρε θέση Επίκουρης Καθηγήτριας Γεωτεχνικής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Georgia Tech στην Ατλάντα. Προήχθει σε Αναπληρώτρια Καθηγήτρια το 2010, και εν συνεχεία προσελήφθει ως Καθηγήτρια στο Τμήμα Μηχανολόγων και Πολιτικών Μηχανικών του California Institute of Technology (Caltech) όπου διδάσκει σήμερα.
     
    Στην έρευνά της, η Δομνίκησυνδυάζει μεθόδους γεωτεχνικής σεισμικής μηχανικής, σεισμολογίας, γεωφυσικής και δυναμικής κατασκευών, και προσομοιώνει την απόκριση κατανεμημένων υποδομών των σύγχρονων μεγαλουπόλεων σε σεισμούς και ξηρασία, καθώς και σεπλημμύρες και μεταβολές της θαλάσσιας στάθμης σε ορεινες και παραθαλάσσιες περιοχές αντίστοιχα. Μέσω ενός πολύπλευρου ερευνητικού πρόγραμματος, η ερευνητική της ομάδα σταδιακάαντικαταθιστά τους παραδοσιακούς κανόνες αντισεισμικού σχεδιασμού που αναπτύχτηκαν τα τελευταία 50 χρόνια για τη μελέτη μεμονωμένων κατασκευών, με μια νέα γενιάκανονισμών ειδικά σχεδιασμένων για να ελαχιστοποιήσουν την ευπάθεια αλληλοεξαρτόμενων κατανεμημένων συστημάτων (νερού, ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεπικοινωνιών μεταξύ άλλων), απαραίτητα για την υγεία, ασφάλεια και ευημερία των κατοίκωντων σύγχρονων μεγαλουπόλεων.
     
    Η Δομνίκη Ασημάκη έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 70 άρθρα σε κορυφαία περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων γεωτεχνικής σεισμικής μηχανικής, μηχανικής των κατασκευών, τεχνικής σεισμολογίας και γεωφυσικής. Είναι επίσης στη ομάδα σύνταξης 4 διεθνών περιοδικών για θέματα σεισμικής μηχανικής, γεωτεχνικών μελετών και δυναμικής εδαφικών σχηματισμών. Έχει δώσει περισσότερες από 80 παρουσιάσεις σε εθνικά και διεθνή συνέδρια, και έχει κερδίσει βραβεία γεωτεχνικής μηχανικής, δυναμικής εδάφους και σεισμολογίας. Το 2016, ήταν κεντρικός ομιλητής στο συνέδριο Μηχανικής (ΕΜΙ) της American Society of Civil Engineers (ASCE) και στο 6ο Διεθνές Συνέδριο Γεωτεχνικής Σεισμικής Μηχανικής της Διεθνούς Εταιρείας Εδαφομηχανικής και Γεωτεχνικής Μηχανικής (ISSMGE).
     
  • Βιολόγος, Καθηγητής Φυσιολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ - Ακαδημαϊκός
    Ο Γιώργος Κόλλιας είναι Βιολόγος, τακτικό Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Καθηγητής Φυσιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής του Τομέα Ανοσολογίας στο Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμιγκ«, όπου διετέλεσε Πρόεδρος και Επιστημονικός Διευθυντής από το 2002 έως το 2010.
     
    Αναγνωρίζεται διεθνώς για πρωτοποριακές έρευνες που οδήγησαν στις πρώτες κλινικές δοκιμές και την ανάπτυξη των βιολογικών αντι-TNF θεραπειών για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Το εργαστήριό του πρωτοπορεί στην ανάπτυξη γενετικών μεθόδων για την κατανόηση των μοριακών και κυτταρικών μηχανισμών που διέπουν τις χρόνιες, φλεγμονώδεις ανοσολογικές νόσους. Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 150 επιστημονικά άρθρα και 40 ανασκοπήσεις και σχολιασμούς (>27.000 αναφορές, h-index 73, Πηγή: Google Scholar).To 2014 έλαβε επιχορήγηση από το υψηλού κύρους ‘πρόγραμμα έμπειρων ερευνητών’ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC).
     
    Ζωικά μοντέλα που έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριο του έχουν διανεμηθεί σε πολλά ακαδημαϊκά και βιομηχανικά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο (πάνω από 280 ΜΤΑ τα τελευταία δέκα χρόνια). Το 2005, ίδρυσε την πρώτη εξαγωγική επιχείρηση έντασης γνώσης – τεχνοβλαστό, την Biomedcode Ελλάς Α.Ε. Από το 2000, είναι εκλεγμένο μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας (EMBO). Το 2014 του απενεμήθη το διεθνές βραβείο Carol-Nachman για πρωτοποριακές έρευνες στον τομέα της Ρευματολογίας και το 2015 βραβεύτηκε με το πρώτο Ερευνητικό βραβείο των Prix Galien Greece.
  • Καθηγητής Γενετικής, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Γενεύης
    Ο Μανώλης Δερμιτζάκης κατέχει την έδρα Γενετικής Louis-Jeantet στο Τμήμα Ιατρικής Γενετικής και Ανάπτυξης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Γενεύης. Απόφοιτος του τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο κ. Δερμιτζάκης πραγματοποίησε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα την εξελικτική βιολογία και την πληθυσμιακή γενετική του ρυθμιστικού DNA στα θηλαστικά και τη δροσόφιλα, στο πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Πριν λάβει την τρέχουσα θέλη του, εργάστηκε ως ερευνητής τόσο στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης όσο και στο Ινστιτούτο Σάνγκερ της Βρετανίας. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του αφορούν τη γενετική βάση της ρυθμιστικήε ποικιλομορφίας και την ποικιλομορφία της γονιδιακής έκφρασης του ανθρώπινου DNA. Eχει συγγράψει περισσότερα από 80 ερευνητικά άρθρα και, μεταξύ άλλων, είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής των επιστημονικών επιθεωρήσεων Science και PLos Genetics.
  • Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Columbia
    Η Ελίζα Κονοφάγου γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας και αποφοίτησε από την Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή το 1989 με Άριστα. Πήρε το δίπλωμα χημικής φυσικής από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού (Pierre et Marie Curie) το 1992, το Μάστερ σε βιοιατρική τεχνολογία από το Πανεπιστήμιο του Imperialστο Λονδίνο και του διδάκτορα βιοαιατρικής τεχνολογίας απο το πανεπιστήμιο του Χιούστον στο Τέξας το 1999. Από το 1999 μεχρι το 2003 ακλούθησε μεταδιδακτορικές σπουδές στο Ιατρική Σχολή του Harvard όπου και πήρε θέση λέκτορα. Το 2003 εκλέχθηκε επίκουρος καθηγήτρια στο τμήμα Βιοιατρικής Τεχνολογίας στη Σχολή Μηχανικών και Εφαρμοσμένων Επιστημών, όπως επίσης στο τμήμα Ακτινολογίας του Columbia και από το 2014 είναι καθηγήτρια με τιμητική θέση στις ίδια σχολές, όπου διευθύνει το Εργαστήριο Υπερήχων και Ελαστικής Απεικόνισης. Τα θέματα έρευνας στο εργαστήριο της αφορούν την ανάπτυξη νέων τεχνικών υπερήχων για ελαστική απεικόνιση για την ανίχνευση καρδιαγγειακών νόσων καθώς και θεραπευτικές εφαρμογές σε ασθένειες όπως τον καρκίνο του μαστού, καρκίνο του πάγκρεας, το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον, στα οποία θέματα έχει εκδώσει περίπου 170 δημοσιεύσεις όπως και επίσης και 13 κεφάλαια σε βιβλία και πάνω από 400 παρουσιάσεις σε διεθνή συνέδρια. Έχει επίσης 13 εκδοθέντες πατέντες στο όνομα της από τις οποίες ένα μεγάλο μέρος έχουν αδειοδοτηθεί στις μεγαλύτερες διεθνείς κατασκευαστικές εταιρίες όπως και συνεχή χρηματοδότηση στα τελευταία 12 χρόνια από το Εθνικό Ίδρυμα Υγείας των Η.Π.Α. (National Institutes of Health (NIΗ)), τον Ίδρυμα Έρευνας του Αμερικανικού Στρατού (Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA)) και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των Η.Π.Α. (National Science Foundation (NSF)). Γι΄ αυτό και είναι μέσα στο 5% των επιστημόνων στις Η.Π.Α. με τα περισσότερα κονδύλια για έρευνα σε ολόκληρη τη χώρα.
     
    Η Ελίζα Κονοφάγου έχει εκλεγεί Fellow του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ιατρικής και Βιολογικής Μηχανικής (American Institute of Medical and Biological Engineering – AIMBE) και Fellow της Αμερικανικής Εταιρίας Ακουστικώς (Acoustical Society of America – ASA) όπως και είναι μέλος του Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών (IEEE), της Διεθνούς Εταιρείας Θεραπευτικού Υπερήχου (International Society of Therapeutic Ultrasound), της ΙΕΕΕ Εταιρίας Μηχανικής σε Ιατρική και Βιολογία ( IEEE Engineering in Medicine and Biology Society (EMBS)), και του Αμερικανικού Συνδέσμου Ιατρικών Φυσικών (American Association of Physicists in Medicine (AAPM)). Η Ελίζα Κονοφάγου έχει επίσης λάβει βραβεία για την δουλειά της όπως το NSF CAREER award από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των Η.Π.Α. (National Science Foundation), το Εθνικό Ίδρυμα Υγείας των Η.Π.Α. (National Institutes of Health (NIΗ)), τον Αμερικανικό Σύνδεσμο Καρδιάς (American Heart Association), τον Αμερικανικό Σύνδεσμο Ακουστικής (Acoustical Society of America – ASA), το Αμερικανικό Ινστιτούτο Ιατρικων Υπερήχων, το ίδρυμα Wallace H. Coulter, τον Σύνδεσμο φωτο-οπτικων μηχανικών (the Society of Photo-optical Instrumentation Engineers) και την Ακτινολογική Εταιρία της Βόρειας Αμερικής (Radiological Society of North America (RSNA)).
     
  • Φυσικός, Καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
    Ο Λεωνίδας Κ. Ρεσβάνης, γεννήθηκε το 1944 στην Αθήνα, είναι Έλληνας φυσικός γνωστός για την έρευνά του στη φυσική των νετρίνων. Είναι διευθυντής του Προγράμματος NESTOR.

    Ο Ρεσβάνης είναι επίσης ο άνθρωπος που πρότεινε στον Μπάρτον Ρίχτερ να ονομάσει το σωματίδιο που είχε ανακαλύψει «σωματίδιο ψ».
    Ο Λεωνίδας Ρεσβάνης πήρε πτυχίο φυσικής από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Αγγλίας το 1965, αλλά συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς των ΗΠΑ, από όπου πήρε το διδακτορικό του στη φυσική υψηλών ενεργειών το 1971.

    Μεταξύ του 1971 και του 1976 εργάσθηκε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όπου έγινε επίκουρος καθηγητής. Το 1976 εκλέχθηκε καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του.

    (Πηγή Wikipedia)


  • Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Groningen και Ερευνητής στο CERN
    Ο Κυριάκος Παπαδόδημας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Ξεκίνησε τις σπουδές του σε σχολείο του Παλαιού Φαλήρου και μετέπειτα φοίτησε στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές του. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στη Βοστώνη, από όπου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη θεωρητική φυσική το 2006.
     
    Κατόπιν συνέχισε την ερευνητική του δραστηριότητα σε μετα-διδακτορικές θέσεις, πρώτα στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και μετά στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στη Γενεύη. Το 2012 μετέβη στο Πανεπιστήμιο του Γκρόνινγκεν στην Ολλανδία, όπου ξεκίνησε την ερευνητική του ομάδα πάνω στο θέμα της “Κβαντικής Βαρύτητας και Ολογραφίας”. Στη συνέχεια επέστρεψε στο CERN, όπου και εργάζεται ως ερευνητής στο Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής, διατηρώντας παράλληλα την ομάδα του στο Γκρόνινγκεν.
     
    Το επιστημονικό έργο του δρ. Παπαδόδημα εμπίπτει στην περιοχή της θεωρητικής φυσικής υψηλών ενεργειών, σκοπός της οποίας είναι να ανακαλύψει τους φυσικόυς νόμους που διέπουν το Σύμπαν στο πιο θεμελιώδες επίπεδο. Η σύγχρονη θεωρητική φυσική βασίζεται σε δύο σημαντικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα. Η πρώτη είναι η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, η οποία περιγράφει τη δύναμη της βαρύτητας μέσω της καμπύλωσης του χωρο-χρόνου, και η οποία μπορεί να εξηγήσεις πολύ ικανοποιητικά φαινόμενα που αφορούν τα αστρονομικά σώματα. Η δεύτερη είναι η θεωρία της κβαντομηχανικής, η οποία περιγράφει τα μικροσκοπικά σωματίδια στο ατομικό επίπεδο. Η κάθε μια από αυτές τις δύο θεωρίες από μόνη της είναι εξαιρετικά καλά επιβεβαιωμένη από πειράματα. Παρόλα αυτά, όταν προσπαθούμε να τις συνδυάσουμε σε μία θεωρία “Κβαντικής Βαρύτητας”, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με πολύ δύσκολα μαθηματικά και εννοιολογικά προβλήματα. Η επίλυση αυτών των προβλημάτων και η διατύπωση μίας συνεπούς θεωρίας κβαντικής βαρύτητας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στόχους της σύγχρονης θεωρητικής φυσικής. Οι λόγοι για τους οποίους ενδιαφερόμαστε για μία τέτοια θεωρία δεν είναι απλά ακαδημαϊκοί. Υπάρχουν σημαντικά φαινόμενα στο Σύμπαν μας, τα οποία μπορούν να κατανοηθούν μόνο μέσω της κβαντικής βαρήτητας. Τέτοια φαινόμενα είναι η Μεγάλη Έκρηξη στις αρχές του Σύμπαντος και οι μαύρες τρύπες.
     
    Οι εργασίες του δρ. Παπαδόδημα επικεντρώνονται στην ανάπτυξη της θεωρίας της κβαντικής βαρήτητας, κυρίως μέσω του πλαισίου της θεωρίας των υπερ-χορδών και της ολογραφίας. Τα τελευταία χρόνια ο δρ. Παπαδόδημας έκανε σημαντική πρόοδο προς την επίλυση του “προβλήματος της πληροφορίας των μαύρων τρυπών” το οποίο είχε αρχικά διατυπωθεί από τον Σ. Χώκινγκ και το οποίο θεωρείται ως ένα από τα βασικά προβλήματα της κβαντικής βαρύτητας. Σύμφωνα με τις φημισμένες ανακαλύψεις του Χώκινγκ, οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν θερμική ακτινοβολία και μετά από πολύ χρόνο τελικά “εξατμίζονται”. Ο υπολογισμός του Χώκινγκ προβλέπει ότι κατά τη διαδικασία αυτή οι μαύρες τρύπες καταστρέφουν εντελώς και θεμελιωδώς την πληροφορία της ύλης που έπεσε στη μαύρη τρύπα. Ωστόσο, μία τέτοια καταστροφή της πληροφορίας είναι εντελώς ασύμβατη με τη θεωρία της κβαντομηχανικής. Αυτή η αντίφαση είναι το λεγόμενο “πρόβλημα της πληροφορίας”, το οποίο μελετάται ενταντικά εδώ και δεκαετίες.
     
    Μετά από εντατικές εργασίες, το 2013 ο δρ. Παπαδόδημας και η ομάδα του πρότεινε μία καινούργια λύση για το πρόβλημα της πληροφοριας των μαύρων τρυπών. Η λύση αυτή προσφέρει νέα κατανόηση για το πώς η πληροφορία μπορεί να αποθηκευτεί και να διατηρηθεί κατά τη δημιουργία και την εξάτμιση των μαύρων τρυπών. Η θεωρία που ανέπτυξε ο δρ. Παπαδόδημας έλαβε μεγάλη διεθνή αναγνώριση και συνεχίζει να διερευνάται και να αναπτύσσεται από τους ειδικούς του τομέα.
     
  • Υπεύθυνη Επικοινωνίας Προγράμματος «Είμαστε όλοι Πολίτες», Ίδρυμα Μποδοσάκη
    Η Μαρία Φωλά εργάζεται στο χώρο της Επικοινωνίας και των Δημοσίων Σχέσεων εδώ και 16 χρόνια. Πριν τη συνεργασία της με το Ίδρυμα Μποδοσάκη και το πρόγραμμα των EEAGrants «Είμαστε όλοι Πολίτες», ήταν Director, Brand and Marketing Communications για την Advocate, affiliate του διεθνούς δικτύου της Burson-Marsteller στην Ελλάδα. Έχει εργαστεί, μεταξύ άλλων, στη Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας της ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004, ενώ ως σύμβουλος επικοινωνίας έχει συνεργαστεί με πελάτες από το χώρο του τουρισμού, της υγείας και άλλους. Ξεκίνησε την καριέρα της στις Βρυξέλλες, στην ομάδα της APCO Worldwide. Η Μαρία κατέχει πτυχίο MSc in Media and Communications από το London School of Economics και είναι Διδάκτωρ του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Μιλά αγγλικά και γαλλικά.