ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Bugs in the Brain
 

Ομιλητής:

Kentros Clifford
 

Γλώσσα:

Αγγλική
 

Ημερομηνία:

30/03/2017
 

Διάρκεια:

57:12
 

Εκδήλωση:

Athens Science Festival 2017
 

Διοργανωτής:

Εκπαιδευτικός Οργανισμός “Επιστήμη Επικοινωνία – SciCo”, Βρετανικό Συμβούλιο, Δήμος Αθηναίων, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Σύνδεσμος Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση, Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας
 

Χώρος:

Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων
 

Κατηγορία:

Νευροεπιστήμες
 

Ετικέτες

Athens Science Festival , εγκεφάλος , νευροεπιστήμη , νευρώνες , νευρολογικές διαταραχές , ψυχιατρικές διαταραχές , νευρωνικά κυκλώματα , νευροϊατρική
 
 
 
Tο φεστιβάλ Επιστήμης και Καινοτομίας, Athens Science Festival, ξεκίνησε το 2014 και μέσα σε αυτά τα χρόνια έχει καθιερωθεί ως μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της επιστήμης και της τεχνολογίας στην Ελλάδα.
 
Κάθε άνοιξη, για μια εβδομάδα, οι κάτοικοι και τα σχολεία της Αθήνας εξερευνούν την επιστήμη μέσα από διασκεδαστικούς, καινοτόμους και διαδραστικούς τρόπους. Την ίδια στιγμή ερευνητές, δάσκαλοι, διακεκριμένοι επιστήμονες και καλλιτέχνες δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να εξηγήσουν την επιστήμη τους και να κάνουν το θεατή μέρος της.
 
Εκτός από τη μεγάλη συμμετοχή του κόσμου, που ξεπερνά κάθε χρόνο τους 30.000 επισκέπτες, το Athens Science Festival είναι περήφανο που όχι μόνο κατάφερε να πετύχει τους αρχικούς του στόχους, αλλά και να τους διευρύνει. Κάθε χρόνο τηρεί την υπόσχεσή του: συνδέει τις επιστήμες με την καθημερινή ζωή και αναδεικνύει το ρόλο τους, παρουσιάζει την υψηλής ποιότητας επιστημονική έρευνα που γίνεται στην Ελλάδα, συζητά και ψάχνει απαντήσεις σε πολύπλοκα και αμφιλεγόμενα επιστημονικά θέματα, εμπνέει και δημιουργεί νέα πρότυπα στο χώρο των επιστημών και εμψυχώνει τους νέους ανθρώπους να αναλογιστούν μια καριέρα κοντά στην επιστήμη. Αλλά κυρίως, το Athens Science Festival έχει καταφέρει να δείξει σε μικρούς και μεγάλους ότι η επιστήμη δεν είναι μόνο γνώση αλλά και ψυχαγωγία.


Bugs in the Brain

Δεδομένου του πόσες επαναστατικές ανακαλύψεις έχουν γίνει στον τομέα της νευροεπιστήμης τα τελευταία χρόνια, είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς, γιατί έχουν θεραπευτεί τόσο λίγες διαταραχές του εγκεφάλου; Η σύντομη απάντηση είναι ότι ο εγκέφαλος είναι αδιαμφισβήτητα το πιο πολύπλοκο σύστημα που γνωρίζουμε, έχοντας πάνω από ένα δισεκατομμύριο διαφορετικούς νευρώνες χιλιάδων τύπων, καθένας από τους οποίους συνδέεται με περίπου 10.000 άλλους νευρώνες. Εξαιτίας αυτής της ασυνήθιστης ανατομικής πολυπλοκότητας, οι νευρολογικές και ψυχιατρικές διαταραχές μπορούν να θεωρηθούν ως ανισορροπίες σε συγκεκριμένα νευρωνικά κυκλώματα. Από την στιγμή που τα φάρμακα σε γενικές γραμμές λειτουργούν ρυθμίζοντας τους υποδοχείς των νευροδιαβιβαστών, ακόμη και όταν μπορούν να διορθώσουν την ανισορροπία στο κύκλωμα της ασθένειας, συχνά δημιουργούν ανισορροπίες σε άλλα κυκλώματα με τους ίδιους υποδοχείς, οδηγώντας σε σημαντικές παρενέργειες. Γι’ αυτό το λόγο, το μέλλον της νευροϊατρικής είναι πιθανό να βρίσκεται σε μοριακά εργαλεία όπως ιικοί φορείς που θα μπορούν να κατευθύνουν θεραπευτικούς παράγοντες σε συγκεκριμένα νευρωνικά κυκλώματα, κάνοντας έτσι τη σωστή ενέργεια στο σωστό κύκλωμα, χωρίς ανεπιθύμετες ενέργειες σε άλλα κυκλώματα.

 
  • Καθηγητής Ιατρικής, Ινστιτούτο Kavli Νευροεπιστήμης Συστημάτων, Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Νορβηγίας (NTNU) και Ερευνητής Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Oregon, Ινστιτούτο Νευροεπιστήμης, ΗΠΑ
    Ο Clifford Kentros ξεκίνησε τις σπουδές του στην Κυτταρική και Μοριακή Βιολογία και συνέχισε με μεταπτυχιακό στη Νευροεπιστήμη, ολοκληρώνοντας την διατριβή του για τους διαύλους καλίου στο εργαστήριο του Bernardo Rudy στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (NYU). Παρόλα αυτά, για τη μεταδιδακτορική του έρευνα ξεκίνησε να μελετά τους μηχανισμούς μάθησης και μνήμης στο εργαστήριο του Eric Kandel, κάτι που παραμένει μέχρι και σήμερα το κυρίαρχο εργαστηριακό του ενδιαφέρον. Πιο συγκεκριμένα, έχει επικεντρωθεί στο σχηματισμό και την σταθεροποίηση των αναπαραστάσεων του ιππόκαμπου και του ενδορινικού φλοιού του εγκεφάλου ως νευρωνικά μοντέλα μάθησης και μνήμης. Τον τελευταίο καιρό, επιχειρεί να συνδυάσει τις αρχικές βασικές του γνώσεις στην Κυτταρική και Μοριακή βιολογία με τη Νευροφυσιολογία Συστημάτων, φτιάχνοντας διαγονιδιακά και ιoγενή εργαλεία ειδικά σχεδιασμένα ώστε να εξυπηρετούν περισσότερο τη Νευροεπιστήμη συστημάτων παρά τα όποια μοριακά ερωτήματα. Αυτού του είδους τα νευρο-εξειδικευμένα εργαλεία όχι μόνο θα συνεισφέρουν σημαντικά στην καλύτερη κατανόηση του εγκεφάλου, αλλά σε βάθος χρόνου μπορούν να προσφέρουν νέες επαναστατικές θεραπείες για ασθένειες του εγκεφάλου.