ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Πώς κληρονομείται το θάρρος;
 

Ομιλητές:

Didi-Huberman Georges ,
Παπανικολάου Δημήτρης
 

Γλώσσα:

Γαλλική, Ελληνική
 

Ημερομηνία:

28/02/2107
 

Διάρκεια:

79:38
 

Εκδήλωση:

Κύκλος: Θεωρία στο Μέγαρο: φιλοσοφία, κριτική, ιστορία
 

Διοργανωτής:

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Megaron Plus, σε συνεργασία με το Birkbeck Institute for the Humanities
 

Χώρος:

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
 

Κατηγορίες:

Φιλοσοφία , Ιστορία
 

Ετικέτες

Γκέτο της Βαρσοβίας (1943) , Ισραήλ , Παλαιστίνη , εξέγερση , θάρρος
 
 
 
Ένας σημαντικός φιλόσοφος της εποχής μας, ο Georges Didi-Huberman  [Zωρζ Ντιντί-Υμπερμπάν], επέστρεψε στο Megaron Plus περίπου δύο χρόνια μετά την τελευταία του διάλεξη στην Αθήνα, τον Δεκέμβριο του 2014, για να παρουσιάσει την Τρίτη 28 Φεβρουαρίου την ομιλία με τίτλο «Πώς κληρονομείται το θάρρος;». 
 
Η εκδήλωση εντάσσεται στον Κύκλο «Θεωρία στο Μέγαρο: φιλοσοφία, κριτική, ιστορία» που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Birkbeck Institute for the Humanities του Λονδίνου υπό την επιμέλεια του Κώστα Δουζίνα, Διευθυντή του Ινστιτούτου Μπέρκμπεκ. 
 
Προλόγισε ο Δημήτρης Παπανικολάου, καθηγητής Νεοελληνικών Σπoυδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. 
 
Στη διάλεξή του, ο Georges Didi-Huberman εστίασε  το ενδιαφέρον του στην εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας (1943) και στην αξιοποίηση της πολιτικής παρακαταθήκης αυτού του κομβικού ιστορικού γεγονότος από μεταγενέστερες ομάδες εξεγερμένων στο πλαίσιο της σύγκρουσης Ισραήλ-Παλαιστίνης. Βασικός σκοπός του ομιλητή ήταν να παρουσιάσει στο κοινό τις σκέψεις του σχετικά με την κληρονομιά που μπορεί να αφήσει στις επόμενες γενιές μια εξέγερση.
 
  • Φιλόσοφος -Ιιστορικός τέχνης
    O φιλόσοφος και ιστορικός τέχνης Georges Didi-Huberman  διδάσκει στη Σχολή Ανωτάτων Σπουδών στις Κοινωνικές Επιστήμες [École des Hautes Études en Sciences Sociales] του Παρισιού. Έχει δημοσιεύσει περίπου τριάντα βιβλία για την ιστορία και τη θεωρία των εικόνων. Το επιστημονικό του πεδίο εκτείνεται χρονικά από την Αναγέννηση έως τη σύγχρονη τέχνη, με ιδιαίτερη έμφαση στα προβλήματα της εικονογραφίας του 19ου αιώνα καθώς και στην αξιοποίησή της από τα καλλιτεχνικά ρεύματα του 20ού αιώνα.
     
    Έχει διδάξει ως προσκεκλημένος καθηγητής, μεταξύ άλλων, στα Πανεπιστήμια Τζονς-Χόπκινς της Βαλτιμόρης, του Φράιμπουργκ, της Καλιφόρνιας (Μπέρκλεϋ), του Τορόντο, της Ιερουσαλήμ, της Βενετίας, της Βασιλείας, των Βρυξελλών καθώς και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και αλλού. Συμμετέχει επίσης ως μέλος σε καλλιτεχνικά και επιστημονικά συμβούλια πολιτιστικών φορέων διεθνούς κύρους (Κέντρο Georges Pompidou και Μουσείο του Ανθρώπου στο Παρίσι, Ινστιτούτο Τέχνης Courtauld στο Λονδίνο κ.ά.).
     
    Είναι αποδέκτης πολλών διακρίσεων και βραβείων στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες.     
     
    Στα πιο πρόσφατα έργα του συγκαταλέγονται: L’œil de l’histoire, 1 [Το μάτι της ιστορίας, 1 (4 τόμοι, Minuit, 2009-2012)],  L’Album de l’art à l’époque du « Musée imaginaire [Το λεύκωμα τέχνης στην εποχή του «Φανταστικού μουσείου» (Hazan, 2013)], Phalènes. Essais sur l’apparition, 2 [Νυχτοπεταλούδες. Δοκίμια για το φανέρωμα, 2 (Minuit, 2013)], Essayer voir [Να προσπαθείς να δεις] και Sentir le grisou [Να μυρίζεις την «αγκούσα»] (Minuit, 2014).
     
    Έχει επιμεληθεί πολλές εκθέσεις, μεταξύ των οποίων: L’Empreinte [Το εκμαγείο] στο Κέντρο Georges Pompidou (Παρίσι, 1997), Fables du lieu [Μύθοι του τόπου] στο Fresnoy-Studio national des arts contemporains (Τουρκουάνγκ, 2001), Atlas [Άτλας] στο Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (Μαδρίτη, 2010) και Histoires de fantômes pour grandes personnes [Ιστορίες φαντασμάτων για μεγάλες προσωπικότητες], μαζί με τον φωτογράφο Arno Gisinger, στο Fresnoy, το Ρίο ντε Τζανέιρο, τη Βηρυτό και το Palais de Tokyo (Παρίσι, 2014).
  • Αναπληρωτής καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
    Ο Δημήτρης Παπανικολάου είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Σπούδασε Κλασική και Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Συγκριτική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στις πολιτισμικές σπουδές και τη θεωρία της σεξουαλικότητας. Είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού UNFOLLOW και τακτικός συνεργάτης της "Αυγής".