ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Αρχιτεκτονική και ένδυση - Οικοδομική και ραπτική
 

Ομιλητής:

Παλυβού Κλαίρη
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

13/02/2017
 

Διάρκεια:

39:52
 

Εκδήλωση:

Εκδηλώσεις της "Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας"
 

Διοργανωτής:

Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ), Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών - Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία
 

Χώρος:

Αίθουσα "Συλλόγου των Αθηναίων"
 

Κατηγορίες:

Αρχαιολογία , Αρχιτεκτονική
 

Ετικέτες

αρχιτεκτονική , ένδυση , τεχνολογία , χώρος , χρόνος , μορφή , ραπτική , οικοδομική , προϊστορική εποχή , κλασική εποχή 
 
 
 
«Η αρχιτεκτονική και η ένδυση έχουν μια πανάρχαια πρωταρχική σχέση» (G. Semper, 1860). Πρόκειται για τεχνολογίες που έχουν ως αφετηρία βασικές ανάγκες του ανθρώπου, με κυριότερη την ανάγκη προστασίας. Ό,τι μεσολαβεί για να μονώσει, να προστατεύσει και να διαχωρίσει, είναι συγχρόνως μέσον επικοινωνίας και, ως εκ τούτου, μέσον δήλωσης της ταυτότητας.
 
Και οι δύο χαρτογραφούν τα όρια του σώματος σε δυναμική κατάσταση κίνησης, με μόνη διαφορά την κλίμακα χώρου και χρόνου: «Η αρχιτεκτονική είναι το ευρύτερο ένδυμα που μας περιβάλλει»  (Adam Muthesius, 1890).
 
Και ο δύο είναι τέχνες της απόκρυψης και της αποκάλυψης -και κάποτε της προβολής και της επίδειξης.
 
Οι συγγένειες είναι ιδιαίτερα έκδηλες στο επίπεδο της μορφής (στυλ, μόδα), αλλά ανιχνεύονται και στο τεχνικό επίπεδο: τόσο η οικοδομική (για την αρχιτεκτονική) όσο και η ραπτική (για την ένδυση) είναι ασκήσεις χωρικού σχεδιασμού που βασίζονται στην γεωμετρία, την εργονομία, την διαίρεση και την σύνθεση. Παραδείγματα από την προϊστορική και την κλασική εποχή αναδεικνύουν δύο διαφορετικές κατασκευαστικές αντιλήψεις στην ένδυση και την αρχιτεκτονική: την τεκτονική και την γλυπτική αντιστοίχως.
 
  • Ομότιμος Καθηγήτρια, Τμήμα Αρχιτεκτόνων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
    Η κ. Κλαίρη Παλυβού είναι Γραμματέας και ιδρυτικό μέλος της ΕΜΑΕΤ. Είναι Ομότιμος Καθηγήτρια του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το ακαδημαϊκό της έργο εστιάζει, μεταξύ άλλων, στην ιστορία και την τέχνη του προϊστορικού Αιγαίου και της ευρύτερης περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι μέλος της επιστημονικής ομάδας της ανασκαφής του Ακρωτηρίου Θήρας, υπό την διεύθυνση του καθηγητή Χρίστου Ντούμα, και της ανασκαφής στην αρχαία Άβαρις της Αιγύπτου της Ακαδημίας της Βιέννης.
     
    Για τα θέματα αυτά έχει δημοσιεύσει τρία βιβλία και μεγάλο αριθμό άρθρων, και έχει δώσει πολλές διαλέξεις και επιστημονικές συνεντεύξεις.