ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Ελένη Βακαλό: Παιδεία και εκπαίδευση
 

Ομιλητές:

Φατούρος Δημήτρης ,
Αρβανίτης Δημήτρης ,
Παπαϊωάννου Γιάννης
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

02/12/2011
 

Διάρκεια:

68:18
 

Εκδήλωση:

2ο Διεθνές Συμπόσιο "Ελένη Βακαλό"
 

Διοργανωτής:

Κολλέγιο Βακαλό Art & Design, Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης (AICA Hellas)
 

Χώρος:

Μουσείο Μπενάκη
 

Κατηγορίες:

Εκπαίδευση , Τέχνες / Πολιτισμός
 

Ετικέτες

Ελένη Βακαλό
 
 
 
Σε πείσμα των καιρών και τον υφέρποντα πεσιμισμό που μεταφέρουν, κι αντίθετα στο ρεύμα, που θέλει την προσοχή στραμμένη αποκλειστικά σχεδόν σε ψυχρά οικονομικά μεγέθη, μια αχτίδα πολιτισμού δείχνει για μια ακόμη φορά τον αληθινό πνευματικό μας ορίζοντα, που βρίσκεται πέρα από τα σύννεφα.
Την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου, πραγματοποιήθηκε στο Αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη (της οδού Πειραιώς), το 2ο Διεθνές Συμπόσιο “Ελένη Βακαλό”, το οποίο διοργανώθηκε από το Κολλέγιο Βακαλό Art & Design σε συνεργασία με τo Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης (AICA Hellas).
Το Συμπόσιο ήταν αφιερωμένο στο πολύπλευρο -ποιητικό, θεωρητικο-κριτικό και παιδαγωγικό- έργο της Ελένης Βακαλό.

Στην πρωινή συνεδρία, η οποία είχε θέμα “Παιδεία και εκπαίδευση” και συντονίστηκε από τον κ. Παντελή Τσάβαλο, φιλόλογο, ιστορικό της τέχνης και Κοσμήτορα του Κολλεγίου Βακαλό, μίλησαν για το εκπαιδευτικό όραμα και την παιδαγωγική φιλοσοφία της Ε. Βακαλό οι κ.κ. Γιάννης Παπαϊωάννου, αρχιτέκτονας, ιστορικός της τέχνης και τ. Κοσμήτορας του Κολλεγίου Βακαλό, Δημήτρης Αρβανίτης, graphic designer και art director, και Δημήτρης Φατούρος, Καθηγητής Αρχιτεκτονικής, τ. Πρύτανης Αρχιτεκτονικής Σχολής, ΑΠΘ.
 
  • Καθηγητής Αρχιτεκτονικής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
    Ο Δημήτρης Α. Φατούρος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928. Αρχιτέκτων ΕΜΠ 1952. Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 1959-1996, και από το 1996 ομότιμος καθηγητής, Visiting Fellow, στο Πανεπιστήμιο Yale, 1966-1967. Ήταν πρύτανης του ΑΠΘ (1983-1988), γενικός διευθυντής Ανώτατης Εκπαίδευσης του ΥΠΕΠΘ (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 1974), υπουργός Παιδείας (1993-1994). Επίσης διετέλεσε πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, πρόεδρος στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών κ.ά. Έχει διδάξει και έχει δώσει διαλέξεις σε πολλά πανεπιστήμια της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει μελετήσει μόνος του ή με άλλους αρχιτέκτονες πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτήρια, όπως το Κλειστό Κολυμβητήριο στον Πειραιά, τα Μουσεία Καβάλας και Φιλίππων, την Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα κ.ά. Έχει πολλές δημοσιεύσεις για την αρχιτεκτονική, την τέχνη, την αισθητική και τον πολιτισμό σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και βιβλία. Έχουν κυκλοφορήσει πολλά βιβλία του για την αρχιτεκτονική και έχουν δημοσιευτεί για το έργο του πολλά αφιερώματα.
  • Graphic Designer, Art Director
    Ο Δημήτρης Αρβανίτης γεννήθηκε το 1948. Την περίοδο 1966-1972 σπούδασε ζωγραφική και γραφιστική. Κατά το διάστημα 1976-1985 ήταν Καλλιτεχνικός Διευθυντής στη δισκογραφική εταιρεία ΕΜΙ, ενώ από το 1986 έως το 1990 διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο περιοδικό Ταχυδρόμος. Έχει, επίσης, σχεδιάσει τα παριοδικά Jazz, Περιοδικό, Μήνυμα, Δίφωνο, Ντέφι, Jazz & Τζαζ, Καλειδοσκόπιο και Adobe Magazine.
    Είναι μέλος της εταιρείας Cannibal fonts και ιδρυτής του Espresso studio.
    Στα έργα του συμπεριβαμβάνονται: εξώφυλλα βιβλίων, αφίσες, εξώφυλλα δίσκων, λογότυπα και τυπογραφία. Γράφει άρθρα για τη γραφιστική σε περιοδικά και εφημερίδες. Από το 1986 συμμετέχει σε πλήθος Μπιενάλε Αφίσας ανά την Ευρώπη.
    Είναι μέλος της AGI από το 2004
  • Δρ., Αρχιτέκτονας
    Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου 1943. Διπλωματούχος Αρχιτέκτων Ε.Μ.Π.(1967).
    Διδάκτωρ Ε.Μ.Π.(1994- Ιστορία της Τέχνης). Δίδαξε για 30 χρόνια στη Σχολή Βακαλό, όπου και κατείχε τη θέση του Κοσμήτορα (1991-2010).
    Το συγγραφικό του έργο ξεκίνησε με τη μονογραφία Νικόλαος Γύζης στη σειρά των Ελλήνων Ζωγράφων της «Μέλισσας»(1975) και συνεχίστηκε με  αρκετές δημοσιεύσεις στους τομείς του δοκιμίου, της ποίησης και του στοχασμού. Το 2010 εκδόθηκε η συστηματική μονογραφία του για τον Γιάννη Σπυρόπουλο, τον Κλασικό της Αφαίρεσης.