ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Γιατί υπάρχει ο εγκέφαλος;
 

Ομιλητής:

Wolpert Daniel
 

Γλώσσα:

Αγγλική
 

Ημερομηνία:

09/04/2016
 

Διάρκεια:

43:18
 

Εκδήλωση:

Athens Science Festival 2016
 

Διοργανωτής:

Εκπαιδευτικός οργανισμός “Επιστήμη Επικοινωνία – SciCo”, Βρετανικό Συμβούλιο, Σύνδεσμος Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση, Κόμβος Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας “INNOVATHENS”, Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου, Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας
 

Χώρος:

Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων
 

Κατηγορία:

Νευροεπιστήμες
 

Ετικέτες

Athens Science Festival , εγκέφαλος , κίνηση , αβεβαιότητα
 
 
 
Η κίνηση είναι ο μοναδικός τρόπος που έχουμε για να αλληλεπιδρούμε με τον κόσμο, είτε συλλέγουμε φαγητό είτε θέλουμε την προσοχή του σερβιτόρου. Πράγματι, όλη η επικοινωνία συμπεριλαμβανομένου του λόγου, τη νοηματική γλώσσα, τις χειρονομίες και τη γραφή πραγματοποιούνται μέσω του κινητικού συστήματος. Από αυτή την οπτική, ο σκοπός του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι να χρησιμοποιεί αισθητηριακά σήματα για να καθορίσει μελλοντικές κινητικές ενέργειες. Η αβίαστη ευκολία με την οποία οι άνθρωποι κινούμε τα χέρια, τα μάτια ακόμα και τα χείλη μας, καλύπτει την αληθινή πολυπλοκότητα των εμπλεκόμενων διαδικασιών ελέγχου της κίνησης. Αυτό είναι εμφανές όταν προσπαθούμε να φτιάξουμε μηχανές που θα εκτελούν ανθρώπινες δοκιμασίες. Ενώ οι υπολογιστές μπορούν πια να αντιμετωπίσουν ειδικούς στο σκάκι, κανένας υπολογιστής δεν μπορεί να κάνει ένα ρομπότ να κουνήσει ένα πιόνι με την επιδεξιότητα ενός εξάχρονου παιδιού. Ο βασικός παράγοντας που κάνει δύσκολο έναν τέτοιον έλεγχο είναι η εγγενής αβεβαιότητα του κόσμου σε συνδυασμό με τα αναπτυγμένα αισθητηριακά και κινητικά ανθρώπινα συστήματα. Ο Καθ. Wolpert θα εξηγήσει πώς ο εγκέφαλος καταφέρνει κάτι τέτοιο και θα αποκαλύψει ότι το σημαντικότερο στοιχείο της επιδεξιότητας της ανθρώπινης κίνησης είναι η ικανότητα του εγκεφάλου να λειτουργεί σε βέλτιστο βαθμό μέσα στην αβεβαιότητα.
 
  • Καθηγητής Μηχανικής, University of Cambridge
    O Daniel Wolpert σπούδασε Ιατρικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και Κλινική Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Τμήμα Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και συνέχισε την έρευνά του ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο ΜΙΤ, πριν τη μετάβασή του στο Ινστιτούτο Νευρολογίας του UCL. Το 2005 ανέλαβε τη θέση του καθηγητή της Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και έγινε μέλος του Trinity College. Εκλέχτηκε Μέλος της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών το 2004 και τιμήθηκε με τα βραβεία Royal Society Francis Crick Prize Lecture το 2005 και Minerva Foundation Golden Brain Award το 2010, ενώ το 2009 πραγματοποίησε τη διάλεξη Fred Kavli Distinguished International Scientist στην Εταιρεία Νευροεπιστημών. Το 2012 εκλέχτηκε Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (FRS) και έγινε Wellcome Trust Senior Investigator. Το 2013 του απονεμήθηκε το Royal Society Noreen Murray Research Professorship Νευροβιολογίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζουν στις υπολογιστικές και πειραματικές προσεγγίσεις του αισθητικοκινητικού ελέγχου του ανθρώπινου σώματος.