ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

 

Τίτλος:

Η ανακάλυψη της φύσης του φωτός
 

Ομιλητής:

Ευθυμιόπουλος Χρήστος
 

Γλώσσα:

Ελληνική
 

Ημερομηνία:

03/06/2015
 

Διάρκεια:

66:05
 

Εκδήλωση:

Κοσμικό φως. Αρχέγονο και ανέσπερο
 

Διοργανωτής:

Κέντρο Ερευνών Αστρονομίας και Εφηρμοσμένων Μαθηματικών της Ακαδημίας Αθηνών
 

Χώρος:

Ακαδημία Αθηνών
 

Κατηγορίες:

Φυσικές επιστήμες , Φυσική , Αστρονομία
 

Ετικέτες

Αστρονομία , φως , φύση του φωτός , ηλεκτρομαγνητικό κύμα , Οπτική
 
 
 
Η διάλεξη επικεντρώνεται σε μία ιστορική ανασκόπηση της εξέλιξης των φυσικών ιδεών που οδήγησαν στην ανακάλυψη (από τον Maxwell) ότι το φως είναι ηλεκτρομαγνητικό κύμα. Συζητούμε πρώτα τις ιδέες των αρχαίων Ελλήνων για το φως, και τις απαρχές της Οπτικής, μέσω του έργου των φυσικών φιλοσόφων της ελληνιστικής περιόδου και αργότερα των Αράβων. Στη συνέχεια, αναφερόμαστε στα φαινόμενα της ανάκλασης, διάθλασης, περίθλασης και πόλωσης του φωτός, όπως μελετήθηκαν πειραματικά στην Ευρώπη από το 17 έως και το 19ο αιώνα, καθώς και στις απόπειρες ερμηνείας των φαινομένων αυτών μέσω δύο διαφορετικών ερμηνειών: της "σωματιδιακής" και της "κυματικής" ερμηνείας του φωτός. Επίσης, αναφερόμαστε στη μέτρηση της ταχύτητας του φωτός από τους Romer, Picard και Fizeau. Πρόδρομο για την ανακάλυψη της φύσης του φωτός ήταν το έργο του Faraday, ο οποίος βρήκε το νόμο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής και το φαινόμενο της στροφής Faraday, υποδεικνύοντας έτσι ότι το φως έχει σχέση με ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα. Η τελική πρόταση για τη φύση του φωτός προήλθε από τον Maxwell, ο οποίος βρήκε ότι η ταχύτητα των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων είναι ίση με την ταχύτητα του φωτός, συμπεραίνοντας ότι το φως είναι ηλεκτρομαγνητικό κύμα. Τέλος, αναφερόμαστε στην κβαντική περιγραφή του φωτός, την έννοια του φωτονίου όπως την αντιλαμβάνεται η κβαντική θεωρία πεδίου, και σε ορισμένα αμιγώς κβαντικά φαινόμενα όπως το φως LASER.
 
  • Ερευνητής Α', Κέντρο Ερευνών Αστρονομίας και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών της Ακαδημίας Αθηνών (ΚΕΑΕΜ)
    Πήρε το πτυχίο του φυσικού και το διδακτορικό του δίπλωμα από το Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκλέχθηκε σε θέση ερευνητή στο ΚΕΑΕΜ το 2003. Εχει διδάξει μεταπτυχιακά μαθήματα Δυναμικής Αστρονομίας και Δυναμικών Συστημάτων στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Πατρών, Tor Vergata (Ρώμη) και La Plata (Αργεντινή). Το ερευνητικό του έργο είναι στη περιοχή της Δυναμικής Αστρονομίας, στη Χαμιλτονιανή Θεωρία διαταραχών, και στα Θεμέλια της Κβαντικής Μηχανικής. Το ερευνητικό του έργο περιλαμβάνει 50 εργασίες σε διεθνή περιοδικά με κριτές, πολυάριθμες άλλες δημοσιεύσεις και διδακτικά κεφάλαια σε τόμους πρακτικών, ενώ υπάρχουν περίπου 800 αναφορές στο έργο του. Εχει δώσει 30 προσκεκλημένες ομιλίες σε διεθνή συνέδρια και σεμινάρια στο εξωτερικό. Διατέλεσε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας την περίοδο 2012 - 2014, και εθνικός εκπρόσωπος στη διαχειριστική επιτροπή της δράσης COST MP1006 "θεμέλια της κβαντικής θεωρίας". Είναι Associate Editor στο διεθνές περιοδικό Celestial Mechanics and Dynamical Astronomy (Springer).